Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
සූකිරි කතා-බස්
මේ රටේ සංස්කෘතික අන්තර්පෝෂණය නෑ - පියල් කාරියවසම්
බූන්දි, 23:01:01
  • අද වනවිට රටේ පවතින දේශපාලනික චින්තනය පරිණාමය වෙන්නේ කොහොමද?

  • මේ රටේ ජනතාව අද වනවිට ඉන්නේ යුද්ධය ඉවර කළ එකේ තෘප්තිය විඳිමින්. එහෙම රටක මිලිටරිමය ක්‍රියාමාර්ගයක් ඉවර වුණාට පස්සේ සිද්ධ වෙන දෙය තමයි ඒවා ඇතිවෙන්න තුඩුදුන් හේතු ගවේෂණය කරලා ඒවා සඳහා නිශ්චිත විසඳුම් ලබාදීම. නමුත් එහෙම තත්ත්වයක් මේ රටේ නෑ. ලෝකයේ සිවිල් සමාජය මේ තියෙන තත්ත්වයට එන්නේ ඓතිහාසික යුග-

    ගණනාවක් පසු කරලා. උදාහරණයක් විදිහට ගත්තාම පුනරුද යුගයේ ඉඳන් පටන් ගත්තු දේශ ගවේෂණය එක්තරා හේතුවක් වෙනත් යටත්විජිත ඇති කිරීම කියන කාරණයයි. ඒ විතරක් නෙමෙයි, යටත්විජිතවල හිටි පුරවැසියන් හෙවත් ඒජන්තයන් පාලනය කරන එක ප්‍රාග්ධන ක්‍රියාවලියක්. විශේෂයෙන් ඒ යුගය තුළ ලතින් ඇමරිකාව සහ ආසියාව තුළ ප්‍රධාන වශයෙන් තිබුණේ අඳුරින් වැසී ගිය එමෙන්ම දේවත්වය පුදන අතීතයක්. මට හිතෙන්නේ ඒ පිළිබඳ නිශ්චිත තොරතුරු සොයාගෙන යෑමේදී මාක්ස් වගේ අයටත් විශාල ගැටලු මතුවෙලා තියෙනවා.

    අපේ රටේ මේ තත්ත්වය මහාචාර්ය ලෙස්ලි ගුණවර්ධන, නිව්ටන් ගුණසිංහ, කුමාරි ජයවර්ධන සහ සුදර්ශන් සෙනෙවිරත්න වගේ අයගේ සියුම් ගවේෂණයට ලක්වෙලා තියෙනවා. මේ ඓතිහාසික තත්ත්වය හදාරණ එක සහ ඒ තත්ත්වයන් පිළිබඳ ජනතාව දැනුවත් කිරීම එක්තරා විදියක අපේ වගකීමක්.

    අපි ඒ වගේ හැදෑරීමක් කරද්දී අපිට පේන දෙයක් තමයි මේ රටේ සිංහල දෙමළ ජාතීන් දෙක අතර ඇතිවෙලා තිබුණු ගැටුම ප්‍රධාන වශයෙන් අවිශ්වාසය සැකය සහ ප්‍රාග්ධනය කියන කාරණා එක්ක ඇතිවෙලා තියෙනවා කියන කරුණ.

  • මෙතැනදී ථේරවාදී බුදුසමය සහ රාජ්‍යත්වය අතර ඇති ගනුදෙනුව කැපී පේනවා නේද?

  • ඔව්. මීට අමතරව ප්‍රධාන වශයෙන් වැදගත් වෙන්නේ ථේරවාදී බුදුදහම සහ රාජ්‍යත්වය අතර තිබුණු සමීප ගනුදෙනුව තමයි. මේ ගනුදෙනුව කොච්චර බරපතළද කියලා කියනවා නම් අපේ සමාජයේ තිබුණු බහුත්වය කියන කරුණු සහ අපේ සමාජයේ තිබුණු විවිධ සංස්කෘතීන් තුළින් ඇති කැරුණු අන්තර් පෝෂණය කියන කරුණ සම්පූර්ණ වශයෙන් නැති කිරීමට ඒක හේතුවුණා.

    අනිත් පැත්තෙන් ථේරවාදී බුුදුදහමේ මේ ක්‍රියාකාරීත්වය මාර්ටින් වික්‍රමසිංහට පවා හරි පරිදි විග්‍රහ කරගන්න බැරිවෙලා තියෙනවා. අපි දන්න ප්‍රධාන කාරණයක් තමයි ලංකාව බි්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයට යටත් වුණේ නැත්නම් ඒක මුස්ලිම් රාජ්‍යයක් වෙන්න බොහෝ ඉඩකඩ තිබුණා කියන එක. බැරි වෙලාවත් ඒ වගේ තත්ත්වයක් වුණා නම් අපේ රටේ මේ තත්ත්වය මීට වඩා වෙනස් වෙන්න තිබුණා. ඒ විතරක් නෙමෙයි ශ්‍රී නේරු වගේ කෙනෙක් ඉක්මනින් මිය නොගියා නම් ලංකාවේ කොටසක් ඉක්මනින් ඉන්දියාවේ ප්‍රාන්තයක් වෙන්න තිබුණා.

    අද වනවිට ගොඩනැගිලා තියෙන සිංහල බෞද්ධ රාජ්‍යය පිළිබඳ පදනම වැටෙන්නේ මුල් යුගයේ ඉඳන්. සාමාන්‍ය වශයෙන් ගත්තාම බෞද්ධ දර්ශනය තුළ මූලිකව ඉගැන්වෙන්නේ අතහැරීම කියන කරුණ. නමුත් ජනප්‍රිය බුද්ධාගම කටයුතු කරන්නේ ඕකෙ අනික් පැත්තට. උදාහරණයක් හැටියට ක්‍රිකට් කියන්නේ එක්තරා සූදුවක් මට්ටමට පත්වුණු ක්‍රීඩාවක්නේ. අපේ රටේ ක්‍රිකට් ටීම් එක පිටරට යද්දී සංඝරත්නය මොකද කරන්නේ? ඔවුන් කරන්නේ මේ තරගය දිනන්න කියලා සෙත් පතලා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්ට නූල් බඳින එක.

    ව්‍යවස්ථාදායකය, විධායකය සහ අධිකරණය කියන ආයතනයන්හි පැවැත්ම මෙතනදි සලකා බලන්න ඕනෙ. අද වනවිට මේ ආයතන තුන ඇතුළේම ස්වාධීන බලපුළුවන්කාරකමක් පෙන්නුම් කරන්නේ නෑ. සෝල්බරි ආණ්ඩු ක්‍රමය වගේ ආණ්ඩු ක්‍රමයක් ගත්තත් ඒක සම්පූර්ණයෙන් රැජිනට වග කියපු ආණ්ඩු ක්‍රමයක්. ඒ විතරක් නෙමෙයි 72 සහ 78 ආණ්ඩුක්‍රම ගත්තත් මේවායේ සියුම් විදිහට අයිතිවාසිකම් සහ රාජ්‍ය පරිපාලනය සම්බන්ධයෙන් තිබිය යුතු විනිවිදභාවය සංවරණය සහ තුලනය කියන කාරණා අවම වශයෙන් පවතින්නෙ.

    මිෂනාරී අධ්‍යාපනයත් එක්ක යාපනය වගේ ප්‍රදේශවල දියුණු වුණු තියුණු අධ්‍යාපනික ව්‍යුහ, කුලභේදය වගේ කරුණු කාරණා පවා මෙතනදි අපි අධ්‍යයනය කරන්න අවශ්‍යයි. අපි දන්නවා උදාහරණයක් විදිහට මාක්ස් ප්‍රනාන්දුට නාමයෝජනා දෙන්නේනැතිව දකුණේ නාමයෝජනා දෙන්නේ පොන්නම්බලම්ට. අද වනවිට තත්ත්වය ඒක නෙමෙයි. අද කම්කරුවා දන්නේ නෑ කම්කරුවා කියන්නේ කවුද කියලා. ශිෂ්‍යයා දන්නේ නෑ ශිෂ්‍යයා කියන්නේ කවුද කියලා. මේ තත්ත්වය ඇති කරන්න මූලික වශයෙන් කටයුතු කරන්නේ ජනමාධ්‍යය. මාධ්‍යවල ක්‍රියාපටිපාටිය සම්පූර්ණයෙන් ව්‍යාපාරයක් බවට පත්වෙලා ඉවරයි. ආදරය, මනුෂ්‍යකම, විප්ලවය, ජාතිය, ස්වාධීනත්වය වගේ සියලු දෙයම ජනමාධ්‍ය ඇතුළෙ සංකේත ගත කරලා විකිණෙනවා. ඒ තත්ත්වය ඇති කළේ සුළු ජාතිකයන් නෙවෙයි. මම සිංහලයෙක් නිසා මට සිංහල කඩවලින් ලාබෙට බඩු දෙන්නේ නෑ. දෙමළ මනුෂ්‍යයකුට දෙමළ වීම නිසා දෙමළ කඩයකින් ලාබෙට බඩු දෙන්නේ නෑ. සූරාකෑම කියන එක මේ තත්ත්වය තුළ ඒ විදිහටම පවතිනවා. සමහරවිට ඒක මහා පරිමාණ තෙක් ගමන් කරමින් ඉදිරියට යනවා. බහුජාතික සමාගම් කෙසේ හෝ මේ ඇතුළට ගමන් කරනවා.

  • මේ සියලු කාරණා තනි පුද්ගල ව්‍යුහයක් තුළ ගමන් කිරීම කියන කරුණ දේශපාලනික සහ ආර්ථීක වශයෙන් මොනවගේ නැමියාවක්ද පෙන්නන්නේ?

  • මේ රටේ මධ්‍යම පන්තිය ඉතා විශාල පීඩනයකට ලක්වෙලා ඉන්නේ. ඉදිරි කාලය වෙද්දී ඒ පීඩනය වැඩිවෙනවා මිස අඩුවෙන තත්ත්වයක් පේන්ඩ නෑ. මේ වෙලාවේ බර්ටෝල් බ්‍රෙෂ්ට් කිව්වා වගේ සාමයෙන් ප්‍රවේසම් වෙන්න ඕනෙ කාලයක්. ඒ තත්ත්වය පටු දේශපාලනික පක්ෂ සම්බන්ධ කරගෙන කරන්න පුළුවන්කමක් නෑ. සම්පූර්ණ සමාජයම නිර්වින්දනයකට ලක්වෙලා තියෙන මේ වගේ තත්ත්වයක් තුළ වැඩි වශයෙන් ප්‍රයෝජන ගන්නේ ධනේශ්වර සමාගම්. අපේ සිංහල බෞද්ධ සමාජය කොකාකෝලාවලට විරුද්ධ වෙන්නෙ නෑනෙ. එහෙම නැත්නම් පිටරටින් එන දුරකතන ජාලයකට විරුද්ධ වෙන්නෙත් නෑනේ. අද මේ රටේ ජංගම දුරකතන භාවිතය හිතාගන්න බැරි තරම් ඉහළ ප්‍රතිශතයක් ගන්නවා.

    මම මේ ළඟකදි මේ රට පුරා ඇවිද්දා. මේ රටේ තරුණ පිරිසට නාට්‍යකරණය පිළිබඳ තියෙන අදහස් මොනවද කියලා දැනගන්න. මේ ඉන්න අය ගොඩක් දෙනෙක් මනමේ වගේ නාට්‍යයක් එහෙමත් නැත්නම් තවත් මොකක් හරි එක නාට්‍යයක් විතරක් බලලා තියෙනවා. ඒ හැරෙන්න ඔවුන් වෙන එක නාට්‍යයක්වත් බලලා නෑ. මේ රටේ කොච්චර ගම්මාන තියෙනවද විකල්ප පත්තරයක්වත් යන්නෙ නැති. ඒ විතරක් නෙමෙයි මේ රටේ තවම තියෙනවා අයිටීඑන් එක විතරක් පේන ගම්මාන. ඒ නිසා මේ රටේ ජන සමාජය ඇතුලේ සත්‍යය පිළිබඳ තියෙන්නේ විශාල අර්බුදයක්.

    තවත් අතකින් මේ රටේ තරුණ පරම්පරාව මධ්‍යකාලීන යුගයේ අයින් කළ ආගම දෙසට ආපසු හැරෙමින් පවතිනවා. හැබැයි ඒ ඒකේ පිටපොත්ත විතරක් අල්ලා ගනිමින්. අනික් පැත්තෙන් මිනිමැරීම් සියදිවි නසා ගැනීම් වගේ තත්ත්වයන් දියුණුවෙමින් යනවා.

  • මේ කියන කරුණ පශ්චාත් යුදකාලීන ලෝක තත්ත්වයන් එක්ක සැසඳෙන්නේ කොහොමද?

  • ඇත්ත වශයෙන්ම මේක පශ්චාත් යුදකාලීන ලෝකය තුළ තරමක් පොදුවූ දෙයක් විදිහටයි මම හිතන්නේ. එවන් වටාපිටාවක් තුළ ජනතාව මෙන්ම රටේ නායකත්වයත් ඉතා සංකීර්ණ තත්ත්වයන්ට මුහුණ දෙනවා. මේ තත්ත්වය දහස් ගණනකගේ ජීවිතත් එක්ක ගෙනයන වැඩපිළිවෙළක්. එක්තරා විදිහකට මිනිස් ඉතිහාසය කියන්නෙම යුද්ධ ඉතිහාසයක්.

    සුබසාධිත රාජ්‍යයක මූලික කාරණා හතර විදිහට සැලකෙන්නේ ප්‍රවාහනය, සෞඛ්‍ය, අධ්‍යාපනය සහ මාධ්‍ය කියන කාරණා හතර. ලංකාව තුළ මේ කාරණා හතරම අද ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ රාජ්‍ය ව්‍යවසාය තත්ත්වය යටතේ. නමුත් ඒවා ඉතාමත්ම දුර්වලයි. මහ රෝහලේ බාහිර රෝගී අංශයට ගිහින් බැලුවොත්, මේ රටේ පාසල් සහ උසස් අධ්‍යාපනය දිහා බැලුවොත් මේ තත්ත්වය ඉතාමත්ම පැහැදිලිව පේනවා.

    මේ කියන රාජ්‍ය ව්‍යවසාය ලෝකය තුළ දියුණු වෙන්නෙම වාමාංශික ව්‍යාපාර නිසානෙ. මේවා දූෂණය වංචාව සහිත දේවල් බවට පත්වුණාම ඒක විශාල ප්‍රශ්නයක්. අනෙක් අතට මේ රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවගේ පැත්තෙන් ගත්තාම එක්දහස් නවසිය හැත්තෑ ගණන්වල වගේ තිබුණු වාමාංශික සහ දක්ෂිණාශික ව්‍යාපාර සමග ගොඩනැගී තිබුණු පෘථුල මධ්‍යම පන්තියක් අද ලංකාව තුළ නෑ. අද ලංකාව තුළ කලාව කියලා විශ්වාස කරන්නෙත් ගායනය සහ නර්තනය. මේ කියන ගායනා තුළින් මිනිස්සුන්ගෙ චින්තන සම්ප්‍රදායන් සකස් කරන්නෙත් නෑ. මේ දේවල් ප්‍රශ්න කිරීමට හෝ විමර්ශනය කිරීමට හෝ ඒ මගින් පොළඹවන්නේ නෑ.

    ඒ නිසා මේ වන විට ලංකාව තුළ ජීවත් වෙන සාමාන්‍ය ජනතාව ඕන විදිහට තම මතවාදයන්ට නම්ම ගැනීමට ඕනෑම කෙනෙක්ට හැකියාවක් ලැබිලා තියෙනවා. එක්කෝ සසර ගැන කතා කරලා මේ මිනිස්සුන්ව ඉක්මන්ට අන්දවන්න පුළුවන්. එහෙම නැත්නම් වෙන දෙයක් ගැන කතා කරලා ඉක්මනට අන්දවන්න පුළුවන්.

    මේ මිනිස්සු රාජ්‍ය කියන සංකල්පය පවා තේරුම් අරන් ඉන්නේ වෙනම විදියකට. ඒ අය හිතන්නේ රාජ්‍ය කියලා දෙයක් තියෙනවා. ඒක වෙනම එකක්. අපි ඒකට අයිති නෑ. අපි වෙනමම කොටසක් කියලා. තමන් රාජ්‍යයේ කොටස්කාරයෙක්ය, තමන් ගන්නා සියලුම ක්‍රියාමාර්ගයන්ගෙන් තමයි මේක සමන්විත වෙලා තියෙන්නේ කියන එක අද මිනිස්සු දන්නේ නෑ. ඒ නිසා පශ්චාත් යුදසමය කියන එක අමරසේකර මහත්මයා කියනවා වගේ වසල වෙළඳෙ කුලයේ යුගයක් බවට පත්වෙලා ඉවරයි. නමුත් මට පේන විදිහට මේවා ඔක්කොම සිද්ධවෙන්නේ බෞද්ධ මුහුණුවරකින්.

  • ජාතික ප්‍රශ්නය සම්බන්ධ කාරණයේදී ඇතැම් කලාකරුවන් ප්‍රකාශ කරන දෙය තමයි උතුරු නැගෙනහිර භෞතිකමය වශයෙන් සංවර්ධනය කළාට පස්සේ තමන්ට කලා කෘතිවලින් ඒ මිනිස්සුන්ගේ මනස සුවපත් කරන්න පුළුවන් කියන එක. මේ ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ඒ වෑයම හොඳටම ප්‍රමාණවත් බවයි ඔවුන්ගේ අදහස?

  • මෙතැනදි තියෙන ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය තමයි අද අපේ රටේ කලාකරුවන් සහ කලා කෘතීන් ලෙස හඳුනාගෙන තියෙන්නෙ මොනවද කියන එක. අද මිනිස්සු කලා කෘතීන් විදිහට ගන්නේ ගායනය සහ නර්තනය. ටෙලිනාට්‍ය කියන එකත් එතනදි වැදගත් වෙලා තියෙනවා. නමුත් සැබෑ තත්ත්වය ඒක නෙමෙයිනෙ. ඒ නිසා ඔය වගේ අදහසක ඉන්නේ නියම කලාකරුවෝ නෙමෙයි. අපි දන්නවා මේ මිනිස්සු ඒ ඒ කාලවලට ඒ ඒ විදිහට අනුව සැකසෙමින් ජීවත් වුණු අය.

    කලාකරුවා කියන වචනයම නිර්වචනය කරගන්න අමාරුවක් තියෙනවා. මොකද විවිධ කලාකරුවන් ඉන්නවා. වැඩවසම් කලාවක් තියෙනවා ආගමික කලාවක් තියෙනවා. තවත් විවිධ කලාවන් තියෙනවා.

    කලාවේදී ප්‍රධාන වශයෙන් ස්පර්ශ කරන කොටස් දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි සමාජ ප්‍රශ්න. අනික හැඟීම්. කලාව තුළ මේ දෙක අතර එක්තරා විදියක ද්වන්ධනාත්මක සම්බන්ධයකුත් තියෙනවා. සමාජ ප්‍රශ්න කතා කිරීම් තුළ ඒ තුළ සත්‍යවාදී බව තියෙන්න ඕනෙ. හැඟීම් එක්ක ගනුදෙනු කරද්දී මිනිසාගේ මනසේ අභ්‍යන්තරය ස්පර්ශ කරන්න ඕනෙ. ඒ නිසා කලාවක නියැලෙන්න යම් කිසිවකුට අවශ්‍යතාව තියෙනවා නම් ප්‍රධාන වශයෙන් කරන්න ඕනෙ මේවායේ තියෙන සත්‍යය සමග කටයුතු කරන එක.

    ඡායා- ප්‍රසාද් නිරෝෂ බණ්ඩාර
    [රාවය 10.04.2011]
    මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
    Tags- An interview with Piyal Kariyawasam, Sri Lankan Writer
    පැරණි මාදිලියෙන් ලැබුණු ප්‍රතිචාර-
    anuradha මෙහෙම කියනවා :
    exelent.

    කිවුව වෙලාව- 2011-05-15 20:18:47
    විමුක්ති මෙහෙම කියනවා :


    කිවුව වෙලාව- 2011-05-11 09:59:10
    Ishan මෙහෙම කියනවා :


    කිවුව වෙලාව- 2011-04-26 00:51:42
    Henry Warnakulasuriya මෙහෙම කියනවා :
    I really appreciate for publishing this valuable interview analysing where we are today.

    කිවුව වෙලාව- 2011-04-26 00:20:07
    Michael Corleone මෙහෙම කියනවා :
    Excellent interview! Thanks Boondi for giving a sapce for really committed public/organic intellectuals like this.
    -Corleone from sicily


    කිවුව වෙලාව- 2011-04-25 23:58:02
    Plus
    ප්‍රතිචාර
    අඩවි දත්ත
    Facebook Page
    Boondi Google+
    Boondi RSS
    ප්‍රසාද් නිරෝෂ බණ්ඩාරගෙන් තවත් වියමන්
    කතා-බස්
    "වලාකුළු බැම්ම"ට භූගෝලීය පරිසරය සපයන්නේ මම අත්වින්ද ගම‍යි!- චන්ද්‍රරත්න බණ්ඩාර
    කතා-බස්
    යාය හතරේ ලියන්නී- ශාන්ති දිසානායක
    කවි
    පිටුවහල් වහලෙක්මි‍‍‍‍.
    අදහස්
    මෛත්‍රීගේ කතාව- ප්‍රති කියවීමක්
    රංග
    අව්‍යාජ - වෙළඳ සංස්කෘතීන් හි ද්විඝටනයක් ලෙස "සිරිවර්ධන පවුල"
    තවත් සූකිරි කතා-බස්
    ඇත්තටම කවුද මේ ප‍්‍රදීප් මැතිව්?
    ඒ මිනිස් අරගලයට මම හිස නමනවා! -මො.ල. සෙනෙවිරත්න
    "බොහෝ ලේඛකයන් බයයි ඇත්ත කථාකරන්න!"- අශෝක හඳගම සමග කතාබහක්
    "මට අවශ්‍ය අපගේ අනෙකා කෙතරම් විචිත්‍රවත්ද යන්න පෙන්වීමටයි."- නිශ්ශංක විජේමාන්න
    "මේක හාඩ්වෙයාර් එකක යකඩ කපන එකෙකුගේ වැඩක්!"- නාගොල්ලාගොඩ ධර්මසිරි බෙනඩික්
    BoondiLets
    පියදෝර් දොස්තෝව්ස්කි කියයි.
    පව්කාරයෙකුට චෝදනා කොට පිළිකෙව් කිරීම තරම් පහසු අන් කිසිවක් නැත. එපරිදිම, පව්කාරයෙකු තේරුම් ගැනීම තරම් අපහසු අන් කිසිවක් ද නැත!
    What's New | අලුතෙන්ම
    Cine| අසන්ධිමිත්තා- වෘත්තයෙන් ආපස්සට

    3-Mins

    (ඩිල්ෂානි චතුරිකා දාබරේ) සාහිත්‍යය හෝ සිනමාපට තවදුරටත් සාම්ප්‍රදායික ආකෘතියම නොපතයි. රසවිඳින්නන්ව සාමාන්‍ය කතාවකින් නළවාදැමීමට නොහැකිය. තවදුරටත් ඔවුහුද හුරුපුරුදු නිර්මාණ ස්වභාවයම නොපතති. නිර්මාණකරුවකු... [More]
    Cine| රාමු තුළ යළි රාමු වුණු "දැකල පුරුදු කෙනෙක්"

    6-Mins

    (විකුම් ජිතේන්ද්‍ර) මේ යුගය ඡායාරූප හා කැමරා යුගයක් වන අතර වෘත්තීය හෝ අර්ධවෘත්තීය කැමරා භාවිත කරන ආධුනිකයා පවා අධි සුන්දරත්වයෙන් යුතු ඡායාරූප... [More]
    අදහස්| To Sir, With Love!

    2-Mins

    (තාරක වරාපිටිය) To Sir With Love යනු මීට වසර 28 කට පමණ ඉහතදී කළු සුදු ටෙලිවිෂන් තිරයකින් මා බැලු චිත්‍රපටයකි. එය එතෙක්... [More]
    වෙසෙස්| මැදියම් රැයේ වාහනවලට අතවනන සුදු හැඳි ගැහැනිය

    5-Mins

    (තිලක් සේනාසිංහ ) අද මෙන් මහජනයා හෝ රථවාහන බහුල නොවූ මීට දශක හය හතකට පෙර ඇතැම් දිනවල මැදියම් රැය ආසන්නයේ දී කොළඹ බොරැල්ලේ... [More]
    ඔත්තු| හෙල්මලී ගුණතිලකගෙන් 'සහස් පියවර'

    5-Secs

    හෙල්මලී ගුණතිලක විසින් රචිත පළමු කෙටිකතා එකතුව වන 'සහස් පියවර' කෘතිය මුද්‍රණද්වාරයෙන් එළි දක්වා තිබේ.... [More]
    පොත්| ඉණෙන් හැලෙන කලිසමක් රදවා ගන්න තතනමින්...

    2-Mins

    (රෝහණ පොතුලියැද්ද) පුද්ගල නාමයක්, වාසගමක් දුටු කල්හි ඔහුගේ ජාතිය/ ආගම/ කුලය/ ලිංගය/ ග්‍රාමීය, නාගරිකබව සිතියම් ගත කිරීම සාමාන්‍ය පුරුද්දක්. නමුත් "ඩොමිනික් චන්ද්‍රසාලි"... [More]
    කෙටියෙන්| මොන එල්ලුං ගස් ද?

    10-Secs

    (සුරත්) කුඩුකාරයෝ ටික විජහට එල්ලාලා
    බේරා ගනිමු රට ඒකයි හදිස්සිය
    මෙත්පල් මැතිඳු මුර ගානා හැටි දැකලා
    ගිරවා මගේ දුන්නා එල ටෝක් එකක්

    "එල්ලිය යුතු එවුන් දා ගෙන රෙදි අස්සේ... [More]
    පොත්| උමතු වාට්ටුවට අප්පචිචී ඇවිත්!

    6-Mins

    (කේ.ඩී. දර්ශන) 'උඹට එහෙම යන්න බැහැ උඹ ඉන්න ඕනෙ මම ළඟ. මගේ හෙවණැල්ලෙන් මිදෙන්න උඹට බැහැ.'
    (-41 පිට)

    'මම ගල් ගැහී අප්පච්චී දෙස බලාගෙන... [More]
    රත්තරං ටික| මෙන්න බත් කූරෙක්!

    28-Secs

    මත්සුවා බැෂෝ යනු කෘතහස්ත ජපන් කවියෙකි. බැෂෝගෙ කවිකාර කම දැක දිනක් ඔහුගේ ශිෂ්‍යයෙකු ද කවියක්... [More]
    කවි| ජානූ! පේ‍්‍රමයෙන් විතැන් විය හැකි දැයි මට කියන්න

    24-Secs

    (තුෂාරි ප්‍රියංගිකා) එකින් එක මතක අහුලමි
    මංජුසාවකි හදවත මතක අහුරමි
    සීත හිමයේ මිදුණු හිමකැටිති යට
    ඔබට කවි ලියා සඟවමි
    ජානූ!
    පසුපස සෙවණැල්ල සේ ඇදෙමි... [More]
    පොත්| සෞන්දර්යය වෙනුවට කටු අතු- අපේ යුගයේ උරුමය!

    13-Mins

    (චූලානන්ද සමරනායක) කිවිඳියකගෙ කාව්‍ය ග‍්‍රන්ථයක් එළිදක්වන මොහොතක ඇගේ කවියට ප‍්‍රවේශ වෙන්න වඩාම සුදුසු මාවත මොකක්ද? මේක ටිකක් විසඳගන්න අමාරු ප‍්‍රශ්ණයක්. මොකද අද... [More]
    ඔත්තු| 'නො පවතිනු වස් ප්‍රේමය ව පවතිමි' සහ 'පියා නො හැඹූ පියාපත්'- දෙසැ. 01

    11-Secs

    මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්ගේ 'නො පවතිනු වස් ප්‍රේමය ව පවතිමි' සහ 'පියා නො හැඹූ පියාපත්' කාව්‍ය... [More]
    වෙසෙස්| වාලම්පුරි- වාසනාව, විහිළුව සහ මිත්‍යාව

    1-Mins

    (තාරක වරාපිටිය) ලංකාවේ ඉහළ "අලෙවි වටිනාකමක්" ඇති, ‘අනුහස් ඇති’ ගුප්ත වස්තුවකි වාලම්පුරිය. මෙම ‘වටිනාකම’ තීරණය වන්නේ එහි ඇති ද්‍රව්‍යමය වටිනාකම හෝ වෙනත්... [More]
    පොත්| "මතක වන්නිය" හෙවත් උතුරේ ශේෂ පත්‍රය

    3-Mins

    (සුරෝෂන ඉරංග) කලා කෘතියකින් භාවමය කම්පනයක් ඇතිකළ හැකි නම් එයට කිසියම් සමාජ බලපෑමක් සිදුකළ හැකිය. එසේ කම්පනයත්, පශ්චාත්තාපයත් ජනිත කළ, දමිළ බසින්... [More]
    අදහස්| විද්‍යාවේ සියවසක පිම්ම!

    2-Mins

    (තාරක වරාපිටිය) පසුගිය සියවසේ මිනිස් ශිෂ්ඨාචාරය මුහුණපෑ ප්‍රධාන මාරක අභියෝග තුන වුයේ වසංගත, සාගත හා සංග්‍රාමයන්ය. ඒ සියවස තුල එසේ ඉන් මියැදුන... [More]
    කරන්ට්ස්| "අඟ"

    19-Secs

    (උපුල් සේනාධීරිගේ) අංඟ පුලාවකට නැති මිනිස්සු
    තම හිස අත ගෑහ
    අඟක්... ඔව් අඟක්
    රයිනෝසිරසක හැඩගත් අඟක්
    මොළයක් නැති සිරසක්
    තෙතක් නැති හදවතක්... [More]
    වෙසෙස්| ඇනා කැරනිනා සහ ඇනා ස්ටෙපානොව්නා

    7-Mins

    (ඩිල්ෂානි චතුරිකා දාබරේ) ලියෝ තෝල්ස්තෝයි විරචිත ඇනා කැරනිනා නවකතාවේ ප්‍රධාන කථා නායිකාව වන ඇනා අර්කෙඩියෙව්නා කැරනිනා නමැති චරිතය ගොඩනැංවීම සඳහා තෝල්ස්තොයිට කාන්තාවන් කිහිප... [More]
    පරිවර්තන| යෑම සහ ඒම අතර

    20-Secs

    (ඔක්තාවියෝ පාස් | නිලූක කදුරුගමුව) තම විනිවිද පෙනෙනබව සමඟ
    ආලයෙන් බැඳුණු දහවල
    අවිනිශ්චිතව ටැග්ගැහෙයි
    යෑම සහ නැවතීම අතරමැද.
    මුළු ලෝකයම නිසලව නැලැවෙන
    මුහුදු බොක්කකිය දැන් වටකුරු පස්වරුව.... [More]
    Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
    Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook