Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
රත්තරං ටික
ඇයි එහෙනං හෙන වැදුණේ?
බූන්දි, 06:27:51
"සුබ සැන්දෑවක්" යි කියමින් ඕබි දොර ඇරියේ ය.

"සුබ සැන්දෑවක්! මේ ඔකොන්කෝ මහත්මයා ද?"
යි අමුත්තා විමසී ය.

එසේ යැයි ඕබි කී විට ගෙට ඇතුළු වූ මිනිසා තමා ඕබිට හඳුන්වා දුන්නේ ය. ඔහු ඇඳ සිටියේ අක්බාඩා නමින් හැඳින්වුණු සිවුරක් වැනි වූ නවීන මෝස්තරයේ මිළ අධික දිගු ලෝගුවකි.

"වාඩි වෙන්න"

"ස්තූතියි" කියමින් අසුන් ගත් අමුත්තා ලෝගුව ඇතුළේ සාක්කුවකින් දිග ලේන්සුවක් ගෙන මුහුණ පිස දා ගත්තේ ය.

"මහත්තයාගේ කාලෙ නාස්ති කරන්න මං කැමති නැහැ" යි අනතුරු ව කී ඔහු ලෝගුවට යටින් අත යවා දෑතේ බාහු වල දාඩිය ද ලේන්සුවෙන් තෙත මාත්තු කළේ ය.

"මගේ පුතා එන සැප්තැම්බර් වල එංගලන්තෙ යන්නයි ඉන්නෙ. මට ඕනෙ කරලා තියෙනවා මිනිහට ආණුඩුවෙ ශිෂ්‍යත්වයක් අර ගෙන දෙන්න. මහත්තයාට මේක කරන්න පුළුවන් නං මෙන්න මෙතන තියෙනවා පවුම් පනහක්." සිය ලෝගුවේ ඉදිරිපස සාක්කුවෙන් ඔහු නෝට්ටු මිටියක් එළියට ගත්තේ ය.

එහෙත් එවැන්නක් තමාට කළ නොහැකි යැයි ඕබි එහි දී ඔහු ට පැහැදිලි කළේ ය.

"කොටින් ම, මං නෙවෙයි ශිෂ්‍යත්වෙ දෙන්නෙ. මං කරන එක ම දේ තමයි, ඉල්ලුම් පත්තර බලලා, අපි ඉල්ලලා තියෙන සුදුසුකම් තියෙන අයව ශිෂ්‍යත්ව මණ්ඩලේට නිර්දේශ කරන එක."

"ඒක ම තමයි මහත්තයා මටත් කරගන්න ඕනෙ." ආගන්තුකයා කී ය. "අන්න ඒ දේ මට කරලා දෙන්න."

"ඒත් මං නිර්දේශ කළා කියලා මණ්ඩලේ ඒක පිළිගනියි කියලා හිතන්න බැහැ."

"ඒ ගැන කරදර වෙන්න එපා. මහත්තයා ගේ වැඩ කොටස කරන්නකෝ."

ඕබි නිහඬ ය. ඒ පිරිමි ළමයා ගේ නම ඕබිට මතක ය. ඔහුගේ නම අවසාන ලයිස්තුවට ද තේරී තිබිණි.

"ඇයි සල්ලි වියදම් කරලා එයාව අරින්නෙ නැත්තෙ? ඔය මහත්මයාට සල්ලිත් තියෙනවා නෙ. මේ ශිෂ්‍යත්වෙ තියෙන්නෙ සල්ලි නැති දුප්පත් ළමයින් ට."

එවිට ආගන්තුක මිනිසා සිනිසුණේ ය.

"මේ ලෝකෙ කාටවත් සල්ලි නැහැ"යි කී ඔහු නැගිට්ටේ ය. ඉන්පසු නෝට්ටු මිටිය ඕබි ඉදිරිපස මේසය උඩින් තිබ්බේ ය. "මේක සුළු තෑග්ගක් විතරයි." ඔහු කී ය. "අනාගතේ දී අපි හොඳ යාළුවො වෙයි. ළමයාගේ නම අමතක කරන්න එපා. මං ගිහින් එන්නං. ක්ලබ් එකට එහෙම එන්නෙ නැහැ නේ ද? මං කවදාවත් දැකලා නැහැ."

"මං ඒකෙ සාමාජිකයෙක් නෙමෙයි."

"සාමාජිකත්වෙ ගන්න එපා යැ"
ඔහු කී ය. "ගිහින් එන්නං."

මුදල් නෝට්ටු මිටිය එදා දවස මත්, රෑ එළි වෙනකල් මත්, එතැන ම තිබුණේ ය. ඕබි එය පත්තරයකින් වැසුවේ ය. දොර හොඳට අගුළු ලෑවේ ය. "මේ වැඩේ නම් අන්තිමයි." ඔහු තමාට ම කියා ගත්තේ ය. "අන්තිමයි!"

එදා මැදියම් රෑ ඔහු බය වී ඇහැරුණේ ය. ඉන් පසු බොහෝ වේලාවක් යන තෙක් ඔහු ට නින්ද ගියේ නැත.

****

"ඔයා ලස්සනට නටනවා." ඈ ඔහුගේ සිරුරට තව තවත් තුරුලු වන විට ඔහු කීවේ ය. ඉතා වේගයෙන් ඇගේ හුස්ම ඉහළ පහළ වැටේ. ඉන් පසු ඔහු ඇගේ අත ගෙන තමාගේ කර වටා දමා ගත්තේ ය. එවිට ඇගේ දෙතොල ඔහුගේ දෙතොලට සෙන්ටිමීටරයක ආසන්නයේ විය. වැයෙන සංගීත රිද්මය ගැන දැන් ඔවුන්ගේ තැකීමක් නැත. ටික වේලාවකින් ඕබි ඇය සිය නිදන කාමරය පැත්තට එක්කර ගෙන ගියේ ය. මුල දී තරමක් අදිමදි කළ ද අනතුරු ව ඈ ඊට අනුමැතිය පෑවා ය.

පැහැදිලිව ම, ඈ අහිංසක පාසල් දැරියක් නො වූවා ය. තමාගේ රාජකාරිය ඈ මැනවින් දැන සිටියා ය. කෙසේ වෙතත්, දැනට මත් ඈ අවසාන ලැයිස්තුවට තේරී තිබිණි. එහෙත් මේ වූ කලී මහා අකටයුත්තකි. එය එසේ නොවේ යැයි ඇඟවීමේ තේරුමක් නැත. කෙනෙකු අඩුම වශයෙන් තමන්ට ව්ත් අවංක විය යුතු ය. ටික වේලාවකින් ඔහු ඇයව තම වාහනයේ ම නංවා ගෙන ටවුමට ගොස් ඇරලුවේ ය. ආපසු එන ගමන් මේ රසවත් කතාව කීමට ඔහු ක්‍රිස්ටෝපර්ගේ නිවසට ද ගොඩ විය. ඒ ගැන ඔහු සමඟ කතා කොට, ඔහු සමඟ සිනා සී, අන්තිමේ දී එය අමතක කර දමන්නට ඒ මඟින් ඔහුට හැකි වනු ඇත. එහෙත් එදා ද ඔහු ඒ කතාව නො කීවේ ය. "වෙන දවසක බැරි යැ" යි ඔහු ට සිතිණි.

****

"ඔකොන්කෝ කියන්නෙ මේ මහත්මයා ද?" නන්නාඳුනන පුද්ගලයා ප්‍රශ්න කළේ ය.

"ඔව්" ඕබි කී ය. ඔහුට ම පවා හඳුනාගත නො හැකි තරමට ඔහුගේ හඬ වෙනස් වී ඇත.

කාමරය කරකැවෙන්නට පටන් ගත්තේ ය. අමුත්තා කිසිවක් කියයි. එහෙත් එය ඇසෙන්නේ දුරක සිට එන හඬක් සේ ය. හරියට උණ රෝගියෙකුට යම් යම් විකාර දේ ඇසෙන්නා සේ ය. අමුත්තා ඕබි ගේ ඇඟපත පරීඬා කළේ ය. සාක්කුවේ තිබූ නෝට්ටු ටික ඉන් පසු ඔහු අතට ගත්තේ ය. එසේ කොට නැවත මොකක්දෝ කියවන්නට පටන් ගත්තේ ය. රැජිනගේ නම ද ඊට ඈඳින. හරියට ගමේ ගොඩේ ඇවිස්සුණු දාමරික පිරිසක් ඉදිරියේ දිස්ත්‍රික් නිළධාරියා කැරලි මර්දන පනත කියවන්නා සේ ය. මේ අතරේ අනික් පුද්ගලයා ඕබිගේ දොර ළඟ දුරකථනය වෙත ගොස් පොලීසියට ඇමතුවේ ය.

කවුරුනුත් තම තමන්ගෙන් අසා ගත් ප්‍රශ්නයක් විය. එනම් මෙසේ වූයේ ඇයි ද යන්නයි. උගත් විනිශ්චයකාර තුමා ද, අප මුලින් දුටු පරිදි ඇසුවේ මෙවන් උගත් පුද්ගලයෙකු එවැන්නක් කළේ මන්ද, වැනි ප්‍රශ්න ම ය.


චිනුවා අචිබේ

-හිරු බැස ගිය පසු- 1999
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
තවත් රත්තරං ටික
පළතුරු සහ චාරිත්‍රය
ඇඬෙන තරමට ජීවත් ව මැරෙමු!
මතක පෙට්ටි සහ ගින්දර
මිත්‍රත්වයේ ගිනිසිළුව
වරෙං වරෙං සුළංනේ- සුළං සුළං වරෙන්නේ
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
මාර්කේස්ගේ සමුගැනීමේ ලිපියෙන්.
අප සියළු දෙනාට ම අවශ්‍යව ඇත්තේ සාර්ථකත්වය නම් වූ ගිරි-ශිඛරයට ළං වීමටයි. එහෙත් ජීවිතයේ සැබෑ තෘප්තිය ළඟාකර ගත හැක්කේ එතැනට ළඟාවීමෙන් නොව එතැනට යාමට අප... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
පොත්| උතුරා යන්න ගඟ මම කැමති පොකුණට- විමසුමක්

3-Mins

(අනිල් හේරත්) ෆේස්බුක්. අද කාලයේ වඩාත්ම ආකර්ශණීය සංජානන මාධ්‍යය විය යුතු ය. බොහෝ දෙනා බොහෝ දෑ ලියන. කවි කෙටිකතා විචාර ඈ විවිධ... [More]
කවි| මා බිරිඳ උවැසියක වී

10-Secs

(රෝහණ පොතුලියැද්ද) දැල් තිර අතරින්
පෙනෙයි ඈ
ඔබ යනු, මොබ එනු
තෙල් මල් ගෙන, සුවඳ දුම් ගෙන

මල්, දෝතක්... [More]
ඔත්තු| උතුරා යන්න ගඟ මම කැමති පොකුණට - සැප්. 07

10-Secs

තුෂාරිකා ඇන්තනි ගේ පළමු කාව්‍ය සංග්‍රහය, 'උතුරා යන්න ගඟ මම කැමති පොකුණට' 2018 සැප්තැම්බර් 07... [More]
කතන්දර| සැප්තැම්බරයේ දවසක්

10-Mins

(ඩිල්ෂානි චතුරිකා දාබරේ) පණිවිඩයක් අරන් ඇවිත් හිටි විජයගෙ රාජ සේවකයා මං දිහා බලා හිටියෙ පිළිතුරු ලිපියක් යවනවා ද නැද්ද නැත්නම් මං යන්නද වගේ... [More]
වෙසෙස්| පාවුලෝ කොයියෝ හෙවත් පිස්සෙකු ගේ කතාව

5-Mins

(කසුන් සමරතුංග) පිස්සෙකුට පොත් ලියන්න පුළුවන්ද? පොඞ්ඩක් ඉන්න, සටහන ආරම්භයේ ම පිහියකින් ඇන්න වගේ එහෙම ප‍්‍රශ්නයක් ඇහුව ම මට දැනෙනවා නිකං මොකක්දෝ... [More]
කවි| නගා මැරූ අල....

33-Secs

(කේ.කේ. සමන් කුමාර [සර්පයා]) නුඹ පිච්ච කැකුළකි
පිළිකන්නක පිපි.
ඉඳුල් වතුරින් නුඹව නහවනා
උන්ටද සිනා සළනා.
කිඩාරං මලකැයි කියනා
උන්ටද සුවඳ දී... [More]
කවි| උතුරින් දකුනට

22-Secs

(දර්ශන මේදිස් ) (උප මාතෘකාව: පීඩිත ජාතියේ පීඩිතයෙකුගෙන් පීඩක ජාතියේ පීඩිතයෙකුට)

සබඳ අපි කඳු නොවෙමු
උනුන් පරයා නැගෙන
සුනිල දිය කඳුරු වෙමු
එකම කන්දෙන් වැටෙන... [More]
කවි| බෝධිසත්ව ගබ්සාව

15-Secs

(කුමාර හෙට්ටිආරච්චි) නිල් මල් බිසව් උකුලේ බිම් මල් පිපුණී
පන්දම් වැටේ සල් මල් ඔසරිය රැඳුණී
නේරංජනා ගඟ දෑසින් ඇද වැටුණී
පස් මහ බැලුම් නොබලා කුස පිළිසිඳුණී

සඳුන් සුවඳ මල් ගෝමර ළැම තොරණේ... [More]
පොත්| ලිස්සන පපුව මැද නොලිස්සන ගැහැනු සලකුණ

7-Mins

(හර්ෂිනී පුෂ්පමාලා ආරච්චිගේ) සාහිත්‍ය නිර්මාණ අතර භාවික ගුණයෙන් වඩා වැඩි සාහිත්‍යාංගය කවිය යයි සිතමි. තේමාත්මක ගැඹුරත්, කාව්‍යෝචිත බසත්, බහු විධ අරුත් සපයන භාෂා... [More]
කවි| දුම්මල ගලට ගිය අම්මා

20-Secs

(නන්දන වීරසිංහ) දුම්මල ගල ඉමේ මහ මූකලානේ
අඳෝනාව ඇඟ හීගඩු නඟන්නේ
කන්දේ් පරවේණී උළලේනියන්නේ
රෑ සමයමේ ඇයි මා බය කරන්නේ

අපෙ අම්මා දුම්මල ගලවන්න ගියා... [More]
කරන්ට්ස්| විප්ලවවාදියකුගේ නඩු විභාගය

39-Secs

(පරාක්‍රම කොඩිතුවක්කු) I.
(පාසලේ රපෝර්තුව)

උගන්වන සියලු දේ සැක කරයි
ප්‍රශ්න කරයි
අසම්මත ලෙස සිතයි... [More]
කවි| වස්සානය

45-Secs

(රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ) ඔය දෑල දොඩමලු ය, සුවඳ බැරුවා ඉන්ට
නිල් වතුර තුරුලු කර කෙසේ අතහැර යම් ද?
කෙකටියා පඳුර සුදු මල් පොකුර වඩාගෙන
සොඳුර, නුඹ වාගේ ම හිනැහේය මා එක්ක

කුඹුක් අතු වතුර අතගගා නැමිලා දියට... [More]
කතා-බස්| ඇත්තටම කවුද මේ ප‍්‍රදීප් මැතිව්?

5-Mins

(කසුන් සමරතුංග) ‘මිස්ටර් කරුණාසේනගේ අක්මාව හොඳටම නරක් වෙලා.’

‘ඒ වුණාට මගේ පපුව හොඳයි!’

විහිළුවයි හිනාවයි අන්තිම අසරණ බව මටම දැනුණා. දොස්තරට ගාණක් නෑ. තුණ්ඩුවක්... [More]
ඔත්තු| ගඟේ නොයන තරුණ දේශපාලනයක්- අගෝ. 21

15-Secs

අජිත් පැරකුම් ජයසිංහ විසින් ලියන ලද එළියකන්ද වධකාගාරයේ සත්‍ය සිදුවීම් පසුබිම් කරගත් 1989 කැරැල්ල පිළිබඳ... [More]
කවි| ඉතා කුඩා විශාල වෙනස

2-Secs

(සමර විජේසිංහ) අපට නම්
පහසුකම් ඇත
දුකට බොන
ඛෙහෙත් ඇත

ඛෙහෙත් ටිකක්වත්... [More]
කතා-බස්| ඇමෙරිකානු ව්‍යාපෘතියේ පාපිෂ්ට කාලසටහන! (ජෙනරාල් වෙස්ලි ක්ලාර්ක් සමග)

31-Mins

(අජිත් සී හේරත්) ජෙනරාල් වෙස්ලි ක්ලාර්ක් සමග ඒමි ගුඩ්මාන් විසින් කරන ලද මෙම සම්මුඛ සාකච්ඡාව ලෝක ආධිපත්‍යය සඳහා වන ඇමෙරිකානු ව්‍යාපෘතියේ පාපිෂ්ට... [More]
කවි| මඳ නල

5-Secs

(ආරියවංශ රණවීර) කඳු වලල්ලට හොරෙන්
ආවා ඔබ මා ළගට
මල් පවා බලා සිටියා
ගත් සුසුම
නොහෙලා පහළට
පුදුමව.... [More]
පරිවර්තන| කියන්නද මා නුඹට, නුඹ සොඳුරුයැයි ගිම්හානයේ දිනක් තරමටම?

52-Secs

(විලියම් ශේක්ස්පියර් | මහේෂි බී. වීරකෝන්) කියන්නද මා නුඹට...,
නුඹ සොඳුරුයැයි ගිම්හානයේ දිනක් තරමටම?
එනමුත් නුඹ ඊටත් වඩා වැඩියෙන් මුදුයි, සුන්දරයි මට.
රළු පවන් වෙසක් මස සිඟිති මල් පෙළන කල,
සිසිර කල දහවලත් බොහෝ දිගු කරන විට,
දෙව්ලොවේ ඇස අරා සැඩ රැසින් ලොව පෙළයි.... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook