Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
රහ කතා-බස්
"සරුංගල් සමනල්ලු" සංස්කෘතිය පිළිබඳ පිටස්තර කියවීමක් ද?
ජයන්ත කහටපිටිය සහ චමින්ද ක්‍රිශාන්ත කුමාර විසින් රචිත "සරුංගල් සමනල්ලු" තිර රචනය එළිදැක්වීම හා සිනමා කතාබහ, 2013 ජුනි 27 වන බ්‍රහස්පතින්දා, ප.ව. 2:00ට කුරුණෑගල නගර ශාලාවේ දී පැවැත්වෙයි. කහටපිටිය සහ චමින්ද සමග කළ මේ කතාබහ ඒ නිමිත්තෙන්.
බූන්දි, 02:29:35
ප්‍රශ්නය- බොහෝ නිර්මාණකරුවන් කලඑළි බසින්නෙ, කවි පොතක්, නව කතා පොතක් හෝ කෙටි කතා පොතක් එළිදැක්වීමෙන් තිර රචනයකින් පටන්ගන්න එක තරමක් අසාමාන්‍යයි නේද?

කහටපිටිය- ගෙවුණු කාලය තුළ අප දෙදෙනා තනිව හෝ සාමූහිකව විවිධ නිර්මාණ කළා. මුල් කාලෙ ''සිරගත කවිසිත'' නමින් තීරු ලිපියක් සුනිල් මාධව ප්‍රේමතිලක සංස්කරණය කළ ''ලක්ජන'' පුවත් පතට අපි ලිව්වා. ඔහු පුවත්පතින් අයින් වුණාට පසු අපි කොලම් එක නතර කළා. ඊට දශකයකට පසුව තමයි එකතු වෙලා නැවත යමක් අපි ලිව්වේ. දැනට අපි සාමූහිකව වේදිකා නාට්‍යයක් හා යොවුන් නවකතා පෙළක් ලිවීමේ නිරතවෙලා සිටිනවා. කෙටි චිත්‍රපට කිහිපයක් කිරීමේ අදහසින් තිරපිටපත් කීපයකුත් රචනා කරලා තියනවා.

ප්‍රශ්නය- සාමූහිකව නිර්මාණයක් කිරීම, විශේෂයෙන්ම කෘතියක් පළකිරීම කෙබඳු කටයුත්තක්ද?

චමින්ද- ඔව් ඒක අමුතුයි. ඒක භාතිය සංතුෂ් පන්නයේ හෝ ''ජය ශ්‍රී ට්වින්ස්'' විලාසිතාවෙ වැඩක් නොවෙයි. ලෝකෙ ඕනෑම පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුගෙ වාගෙම අපි දෙන්නාගෙත් රුචි අරුචිකම් හා කියවීම් වෙනස්. අපේ සාමූහික නිර්මාණය ඇතුළෙ අපි දෙන්නගෙ අසමානකම් ප්‍රතිවිරුද්ධකම් හා නොගැලපීම් තමයි එළිදැක්වෙන්නෙ.

ප්‍රශ්නය- ඒත් යම් සාහිත්‍ය නිර්මාණයකට ඒකමිතියක්, නිශ්චිත තේමාවක් හා දෘෂ්ටියක් අවශ්‍යයි නේද?

කහටපිටිය- ඇත්ත.... දීර්ඝ කාලයක් සංවාද කරලා තමයි කෘතියක දිශාව තොරාගත යුත්තෙ. එහෙත් කෘතිය තුළ මුණගැසෙන චරිත විවිධයි. දෙන්නෙක් සිටින විට ඒ චරිත දෙස විවිධ මානයන්ගෙන් බලන්න පුළුවන්කම ලැබෙනවා. ඉහත කී වේදිකා නාට්‍ය රචනා කිරිමේදී මට අවශ්‍ය වුණේ මිනිස්සු මුහුණපාන ප්‍රශ්න, අනේක විධ දුක්ඛ දෝමනස්සයන් යම් කිසි දාර්ශනික එළඹුමක් වෙත ගේන්න. හැබැයි චමින්ද ක්‍රිෂාන්තට ඕනෑ වුණේ නාගරික සංවර්ධනයේදී පදික වෙළඳාම ආශ්‍රිතව ජීවත්වන මිනිසුන් යන එන මං අහිමි වෙලා අසරණ වෙන එක ගැන සාකච්ඡා කරන්න. ඔහුගේ හිතේ මැවිලා තිබෙන්නේ පෑලියගොඩ පරණ පාලම ආශ්‍රිත ජන ජීවිතය තමයි. මට ඕනෑ වුණේ මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් රජුගෙ කාලෙ පසුබ්මි කරගත්තු කතාවක්. ඉහත කී යුග දෙකම එකම වේදිකාවේ එකම නාට්‍යය ඇතුලෙ එකම සන්දර්භයක නිරූපනය කරන්නෙ කොහොමද කියලා අපි සාකච්ඡා කරනවා. එහෙම නැතිව අතහරින්නෙ කාගෙ අදහසද කියලා නොවෙයි.

ප්‍රශ්නය- තිර රචනය කියන්නෙ සාහිත්‍යාංගයක්ද?

චමින්ද- මේ ගැන විවිධ මතවාද තියෙනවා. අපේ අත්පිටපත මුලින්ම කියවූයේ විශිෂ්ටතම සිංහල චිත්‍රපටයක් වූ ''පාර දිගේ'' තිර පිටපත ලියූ ප්‍රවීන ලේඛක අජිත් තිලකසේන මහතා. ඔහු දරන්නේ තිරපිටපතකට තනිව පවතින්න බැහැ කියන අදහස. කෙනෙකුට අදහසක් පළ කරන්න පුළුවන් මීට වෙනස්ව. මොකද අපිට කියවන්න ලැබෙනවා ගීත නිර්මාණ ග්‍රන්ථ. ඒ සඳහා සම්මාන පවා පිරිනැමෙනවා. සමහර පදමාලා ගීත බවට නිර්මාණය වෙන්නෙ නෑ. ඒක ගීතය කියවා ගැනීමට බාධාවක් නොවෙයි. ඉතින් මා සිතන්නෙ නෑ ඔබේ ප්‍රශ්නයට නිශ්චිත පිළීතුරක් යෝජනා කිරීම යෝග්‍යයි කියලා.

ප්‍රශ්නය- ඔබ මේ තිර රචනයෙන් සාකච්ඡා කරන්නෙ ලාංකේය සමාජය තුළ මෙතෙක් සාකච්ඡා නොකළ පැතිකඩක්. ඔබේ කෘතිය මගින් යෞවනයන්ගෙ එවැනි හැසිරීම් සාධාරණීය කරනය කරනවාද?

කහටපිටිය- එවැනි චරිත බිහිවෙන වටපිටාව එළිදරව් කරගන්නයි අපි මහන්සි ගත්තෙ. ඒ හේතු සංස්කෘතිය සළුපිළිවලින් ආවරණය කරලා තියෙන්නෙ. ලංකාවේ මේ පරම්පරා දෙකක සංස්කෘතික අන්තරය ඉතාම විශාලයි. මේක තරුණයන්ගෙ කලා භාවිතාවන්, මාධ්‍ය භාවිතාවන් තුළින් හඳුනාගන්න පුළුවන්. මේ පරම්පරා දෙකම ඉතා තදින් ඔවුනොවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. ඔබ කියන්න පුළුවන් ඕනෑම සමාජයකට මේ භේදය පොදුයි කියලා. නැහැ, ඒක මේ මොහොතෙ මේ රටේ තියන තරම් කවදාවත් පැවතුනේ නෑ. එදා තත්ත්වය සාපේක්ෂව වෙනස්. අපේ පරම්පරාවෙ අයට වාමාංශික ධාරාවෙ දේශපාලනය රැඩිකල් භාවිතාවක් වුණා. මහා සම්ප්‍රදායට විරුද්ධ අය ගොනු වුණේ ඒකට. ප්‍රායෝගික භාවිතාවක් විදියට මේ ව්‍යාපාර අසමත් වුණාට ඒවා පසු පස පරාර්ථකාමී දේශපාලන අරමුණු තිබුණා. එමෙන්ම රුසියානු සාහිත්‍ය කෘති මේ දේශපාලන ව්‍යාපාර සඳහා ගාමික බලය සැපයුවා. මේ අය මිහයීල් ෂෝල්හොව්, ගෝර්කි වැනි ලේඛකයන්ගේ පොත් කියෙව්වා වගෙම ඉන් ඔබ්බට ගිහින් චෙකොෆ්ගෙ, දොස්තයෙව්ස්කිගෙ හා ටොල්ස්ටෝයිගෙ කෘතීත් කියෙව්වා. අද පරම්පරාවට එහෙම ආලෝක ධාරාවක් සපයන මූලාශ්‍රයක් නෑ. අද පරම්පරාවෙ මේ අවකාශය පිරවෙන්නෙත් පරිභෝජන අවකාශය ප්‍රසාරණය කර ගැනීමට හඹායාමට පෙළඹවීමෙන්. මේක විනාශකාරී හඹා යෑමක්. එය අවකාශයකට වඩා කුහරයක්. කලු කුහරයක්. ඒ තුළට යෑම් විනා ආපසු ඊම් නැහැ. මේ ධනවාදී, පරිභෝජනවාදී සමාජය හරවා ඇත්තේ මේ කුහරය දෙසට. ඔබට අවශ්‍ය නම් එය නව ලිබරල්වාදය ලෙස නම් කරන්නත් පුළුවන්. පෘථීවියේ අවසාන සම්පත් ටිකත් මේ කුහරය තුළට උරාගත් විට ශේෂ වන්නේ මේ කුහරයම පමණයි. නව පරම්පරාවට රැඩිකල් විය හැක්කේ මේ අසීමිත සම්පත් පරිභෝජනයම යෝජනා කරන මේ ක්‍රමයට එරෙහි වීමෙන්. ඇත්තටම මේ ක්‍රමය බිහි කරන්නෙ දියුණු මිනිසුන් ඒ කියන්නෙ චින්තකයින්, කලාකරුවන්, දාර්ශනිකයින් නොවේ. දියුණු තාක්ෂණික මෙවලම්.

ප්‍රශ්නය- ඔබ කියන මේ මිනිසාත් අවසාන වශයෙන් මේ පෘථිවියත් , විනාශය කරා ගෙන යන මේ ''අසීමිතව සම්පත් පරිභෝජන හැකියාව'' දියුණුව ලෙස සලකන මේ ඛේදවාදකය තරුණයන් ග්‍රහණය කර ගන්නෙ නැත්තේ ඇයි?

කහටපිටිය- ඔව්, අපිටත් අපේ යොවුන් පරම්පරාවටත් එකඟ වෙන්න පුළුවන් දේශපාලනය ඒක තමයි. අධ්‍යාපනය ඇතුළු සියලුම ගාමක බලවේග ඔවුන් තල්ලු කරන්නෙ ''පරිභෝජන අවකාශය පුළුල් කර ගැනීම තමයි මේ ක්‍රමය ඇතුලෙ දියුණුව කියන්නෙ'' කියන තැනට. අධ්‍යාපනය වගෙම ක්‍රීඩාවත් මග පෙන්වන්නෙ මානව දයාවෙන් පිරිපුන් යහපත් පුරවැසියන් බිහිකරන්න නොවෙයි, ධනවතෙක් වෙන්න මඟ කියා දෙන්න. මේ දශකයෙ බිහිවීමට නියමිත නාට්‍යකාරයො, නවකතාකාරයො, කවියන් සියල්ලම ඔවුන්ගේ නිර්මාණ ශක්තිය යොදවන්නෙ මුදල් හොයන්න. ඔවුන් Advertizing Firmsවල Tution Field එකේ ඉහළින්ම ඉන්නවා.

ප්‍රශ්නය- අපි නැවතත් සරුංගල් සමනල්ලු දෙසට හැරෙමු. ඔබ මෙහි එන එඩිසන් සහ බෝසිංහ යන විදුහල්පතිවරුන්ගෙන් ප්‍රතිනිර්මාණය කරන්නෙ අපේ සංස්කෘතිය ගැන ඔබේ පොදු කියවීමද?

චමින්ද- නැහැ. ඒක එහි එක් පැතිකඩක් පමණයි. එය සමස්ථයට ඌනනය කිරීම බලහත්කාරයක්. මහ නාන්නේරිය ගමේ පාසලට ගිය මම පෝෂණය වුණේ ඒ සංස්කෘතියෙන්. තාමත් ඒක ආශ්වාදනීය මතකයක්. ලේඛකයෙක් බොහෝ විට නිර්මාණ සඳහා යොදා ගන්නෙ මහා සංස්කෘතය පිළිබඳ පොදු කියවීම නොවෙයි. එහි පවතින ආන්තික හිංසාකාරී බල ක්ෂේත්‍ර පිළිබඳව. ඒවා සංස්කෘතිකයෙ සළු පිළිවලින් තිරදාලා ආවරණය කරල තියෙන්නෙ. අපි සැඟවුණු චිත්‍රය එළිකළ යුතුයි. හැත්තෑව දශකයෙ අපේ ගමට සමීප විදුහලක දෙවන ලෝක යුද්ධයට සහභාගි වීමෙන් පසුව විදුහල්පති පත්වීම ලැබූ පුද්ගලයෙකු සිටියා. ඔහු දඩයක්කාරයෙක්. ඉතින් අපේ තිර රචනයෙ මූලාශ්‍ර හිතේ මවාගත් ෆැන්ටසි නොවෙයි. ඒවා සත්‍ය සංසිද්ධි නැවත ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමක්.

ප්‍රශ්නය- පුනර්ජීව සිය පරිසරයෙ තියෙන සිදුවීම් හේතුඵල සම්බන්ධයක් ඇතුලෙ කියවාගෙන ඒවාට සංවේදී වෙන්න සමාව දෙන්න තරම් දැනුම් තේරුම් ඇති සුබග දරුවෙක්. ඔහු ඇයි ගෙල වැළලා ගන්නෙ?

කහටපිටිය- අපේ කෘතියෙ සමස්ථ අරමුණ මේ ප්‍රශ්නය සමාජය තුළ මතු කිරීම. මේ ප්‍රශ්නයට අදාළ පිළිතුරු පිළිබඳව කතිකාව කෘතිය විසින් සමාජගත කළ යුතුයි.

ප්‍රශ්නය- මෙහි සිටින කාන්තාවන් බද්‍රා සහ භානු ලිංගිකව සූරාකෑමට භාජනය වන කාන්තාවන්. බද්‍රා එම තත්ත්වයෙන් මිඳිම වෙනුවට නැවත නැවත ඊට ගොදුරුවන්නේ ඇයි?

චමින්ද- ඔබවහන්සේ ඉතාම නිවැරදි ප්‍රශ්නය නගනවා. එහෙත් සමාජය සලකන්නෙ මෙය නොහොබිනා (improper) ප්‍රශ්නයක් විදියට. ඔවුන් කැරළි ගසන්නෙ හුදකලාව සිට. උදාහරණයකට ඡන්දයෙන් පත්වූ දේශපාලකයෙක් පාසල් ගුරුවරියක්ව දණගස්වනවා. අපි මාධ්‍යවලින් දුටුවෙ ඇගේ එම පාසලේ අනිකුත් ගුරුවරියන් මුනිවත රකිනවා. පොලිසියෙන් තමන් කරපු පැමිණිලි ඉල්ලා අස්කරගන්නවා. ප්‍රදේශයේ කාන්තාවන් ගොළුවන් සේ හැසිරෙනවා. සමාජය පොදුවෙ සොයන්නෙ ඉහත කී ගුරුවරිය විසින් සිදුකළ පෙර වැරදි සමාජයක් විදියට මිනිස්සු හිතනවා.... ''අන්තිමේදී කොහොම හරි දේශපාලකයා මේ ප්‍රශ්නයෙන් ගැලවෙයි, ඕවා ඔහොම තමයි'' කියලා. ඉතින් ග්‍රීක පුරාවෘත්තයක එන ආකාරයට ''ලාන්ස් ලොට්'' කෙනෙක් එන්නෙ නෑ සමාජය ගලවා ගන්න. අපි මේ ප්‍රශ්න කලාකෘති හරහා හෝ සාකච්ඡා කළ යුතුයි. පුනර්ජීවගෙ මරණයෙ වගකීම බද්‍රාගෙ හිසමත පටවල ඉන් මිදෙන්න සමාජයට යුතුකමක් තියෙනවාද කියන ප්‍රශ්නය අපි මතුකරනවා.

[සංවාදී සටහන- ජයබිම විමලවංශ හිමි]
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Sarungal Samanallu Film Script 2013, Chaminda Krishantha Kumara, Jayantha Kahatapitiya, An interview with Jayantha and Chaminda
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
තවත් රහ කතා-බස්
"ජාතිය තීරණය කරන්නේ ලේ නෙවෙයි; සංස්කෘතිය!"- නැගෙනහිර වෙරළෙන් ඇසුණු හඬ- හඳගම සමග කතාබහක්
"කෆ්කා යථාර්ථවාදය පිළිබඳ සම්ප්‍රදායික අදහස අර්බුදයට යවපු ලේඛකයෙක්"- එරික් ඉලයප්ආරච්චි
"මගේ ඇතුළෙත් දේශපාලන සත්ත්වයෙක් ඉන්නවා. මං ඌට ආදරෙයි!"- සෝමරත්න දිසානායක
"කිමිදෙන එක නෙමෙයි, පතුල හොයන එකයි අවුල"- විරාජ් ලියනාරච්චි
"හොඳ දේට රැල්ලක් හදන්න ඕනේ...!"- 'ගිරිකූඨ කාශ්‍යප' ගැන අඛිල සපුමල් සමග කතාබහක්
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
අන්ද්රේ තර්කොව්ස්කි කියයි.
අධ්‍යක්ෂකවරයාගේ කර්තව්‍යය වන්නේ ජීවිතය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමයි. එහි චලනයන්, ප්‍රතිෂේදයන්, ගතිකයන්, සංඝට්ටනයන් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමයි. ඔහුගේ යුතුකම වන්නේ ඔහු අනුදක්නා සත්‍යයේ ලේශ මාත්‍රයක් වුව; එකී සත්‍යය කිසිවෙකු... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
ඔත්තු| "දේශද්‍රෝහියාගේ නිර්මල හෘදය" නවකතාව පිළිබඳ කතාබහක්

6-Secs

තරංගනී රෙසිකා ප්‍රනාන්දුගේ "දේශද්‍රෝහියාගේ නිර්මල හෘදය" නවකතාව පිළිබඳ සංවාදයක්, 2018 ජනවාරි 27, සෙනසුරාදා, ප.ව. 2.30ට,... [More]
අදහස්| පහේ ළමයෙක් ජනාධිපති අංකල් සිරිසේනට ලියයි!

2-Mins

අපේ පුතණ්ඩියා පහේ. මිනිහා සිස්සත්තෙට පාඩම් කරන මේසෙ උඩ හතරට පහට නමපු ලියුමක් තිබ්බා. මං කොල්ලා එහෙ මෙහෙ වෙනකල් ඉඳලා... [More]
වෙසෙස්| එකල්හී ස්ත්‍රී නිදහස කෙබඳු වී ද යත්- ඇතන්ස් සහ ස්පාර්ටා

5-Mins

(මහේෂි බී. වීරකෝන්) පුරාතන ග්‍රීක පෞර රාජ්‍යන් පිළිබඳ අධ්‍යනය කිරීමේදී ප්‍රමුඛස්ථානයක් ගනුයේ ඇතන්ස් සහ ස්පාර්ටා යන පෞර රාජ්‍යයන්ය. එකිනෙකට වෙනස් වූ දේශපාලනික සහ... [More]
අදහස්| අප ඔවුන්ගෙන් වෙනස් විය යුත්තේ කෙලෙසද?

2-Mins

(කෙවින් කරුණාතිලක) මා හිතවත් උපාසිකා මාතාවක් කී දෙයක් තේමා කරගෙන මෙම සටහන ලිවීමට අදහස් කලෙමි. ඇය නොවරදවාම පොහොයට සිල් සමාදන් වන, කාර්යාලයේ... [More]
කතන්දර| "කොණ්ඩෙ කපන කොටි බාබර්"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

45-Secs

"කොණ්ඩෙ කපන කොටි බාබර්"- පොඩිත්තන්ට විනෝදාත්මක කතන්දරයක් [කාටූන්]- Rohini Nilekani ලියා, Angie හා Upesh සිත්තම් කළ "The Haircut" ළමා කතන්දරයේ... [More]
BoondiLets| ග්‍රවුචෝ මාක්ස් කියයි.
මං හිතන්නේ ටෙලිවිෂනය මාරම 'අධ්‍යාපනික'යි. මොකද, මොකෙක් හරි ඒක ඔන් කරන ඕනෙම වෙලාවක මං කරන්නේ, වෙන කාමරේකට ගිහිල්ලා හොඳ පොතක් කියවන එකයි!
කවි| නැගිටපන් බණ්ඩාර

28-Secs

(ඉරේෂා මධුවන්ති) ගොජ දමන පෙණ කැටිති ගොඩවැදී කට අගට
ඊ වේගයෙන් පනී දිවි පුදා හුළඟකට
විසිර පාවුල බැබිල, මියණ පත් අතු අතර
පිහි තලේ හේදුවා කඳුලකින් මහ කිතුල

වරපටින් වැළඳ වාරුව කිතුලෙ කඳ බඩට... [More]
වෙසෙස්| තෙත්බිම් පුරා අසූචි විසුරුවන 'සහස්‍රයේ නගරය'

7-Mins

(කපිල මහේෂ් රාජපක්ෂ) මානව වර්ගයා වනගත දිවියෙන් නික්ම ගංගා නිම්න ආශ්‍රිතව ශිෂ්ටාචාර ඇරඹු අවදියේ මුහුණ දුන් නව අභියෝග අතර ප්‍රමුඛ ගැටලුවක් වුයේ එතෙක්... [More]
අදහස්| [සරදගේ ලියුං හැකින්ස්]- අපේ ලොක්කාගෙං පුටිංට සැරම සැර ලියුමක්

2-Mins

රුසියාවේ ඉන්න මගේ යාළුවෙකුගෙන් හදිස්සියේම කෝල් එකක් ආවා. මිනිහා එහා පැත්තේ ඉඳගෙන බොහෝම සන්තෝසෙන් කෑ ගහන්න පටන් ගත්තා. "කියල වැඩක්... [More]
කතන්දර| "කණ්ණාඩියෙ හැංගි හොරා"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

38-Secs

"කණ්ණාඩියෙ හැංගි හොරා"- පොඩිත්තන්ට ලස්සන පුංචි කතන්දරයක් [කාටූන්]- Rachita Udaykumar ලියා, Suvidha Mistry සිත්තම් කළ "My Best Friend" සිඟිති කතන්දරයේ... [More]
කවි| අතුරුදහන්වූවන් හඳුනා ගැනීමේ පෙරෙට්ටුව

27-Secs

(කසුන් හර්ෂණ) මැයි මහේ සාපයට පහන් පෙළ ඇවිලූ ව,
දුක් ගීය තමා ඒ කන්ද උඩ වැහි කළුව
සඳ එහෙම නෑවිත් පොරවද්දී රෑ සළුව
නංගි අපි කෑවේ ගින්දරේ කොස් පළුව

විඩාබර දෙනෙත් අග රැඳුනාම ඉඟි නළුව... [More]
කතා-බස්| "ජාතිය තීරණය කරන්නේ ලේ නෙවෙයි; සංස්කෘතිය!"- නැගෙනහිර වෙරළෙන් ඇසුණු හඬ- හඳගම සමග කතාබහක්

9-Mins

(කේ.ඩී. දර්ශන) මේ දිනවල අයිටීඑන් නාලිකාවේ විකාශය වන "නැගෙනහිර වෙරළෙන් ඇසෙන" ටෙලි නාට්‍යය දුවන රැල්ලට හාත්පසින් ම වෙනස් මානයකුයි නියෝජනය කරන්නේ. එක... [More]
අදහස්| [සරදගේ ලියුං හැකින්ස්]- රට කොරන මහත්තුරු- පතති කිරි උතුරනා අවුරුදු!

2-Mins

අලුත් අවුරුද්දේ උදේ පාන්දර ගෙදර ලියුම් පෙට්ටිය ඇරල බලනකොටයි මං දැක්කෙ, රටේ ලොකු ලොකු උන්නැහේලා මට අලුත් අවුරුදු සුබ පැතුම්... [More]
කවි| කුණු නොවෙන ප්‍රේමයක්

36-Secs

(කුෂාන් ශාලික) කන්ද පාමුල ගෙන්දගම් නිම්නෙක
හැටේ වත්තේ ලස්සනම හරියක
මම හිටියෙ ලෑලි ගෙදරක
ඒ දවස් වල

කන්ද මුදුනේ ඉඳුල් අතරට... [More]
BoondiLets| ඒබ්‍රහම් ටී. කොවූර් කියයි.
තමන් විසින් පානු ලබන ඊනියා ප්‍රාතිහාර්යයන් පරීක්ෂාවට ලක් කිරීමට ඉඩ නොදෙන්නා තක්කඩියෙකි. එබඳු පරීක්ෂා කිරීමකට ධෛර්යය නොමැත්තා පහසුවෙන් මුළාවේ වැටෙන්නෙකි. පරීක්ෂාවකින් තොරව සියල්ල විශ්වාස කිරීමට... [More]
කතන්දර| චිත්‍ර ප්‍රදර්ශනය

2-Mins

(අනුෂ්ක තිලකරත්න) පොඩි එවුන්ගෙ චිත්‍ර ටික නම් ඔක්කොම ලැබුනා. ගිය සැරේ වගේම මේ සැරෙත් ශාලාවෙ ඉඩ මදි වෙයි. කමක් නෑ කොහොම හරි... [More]
ඔත්තු| "ගුත්තිල කාව්‍ය" වේදිකාවට!

13-Secs

"ගුත්තිල කාව්‍ය"- අඛිල සපුමල්ගේ නවතම සංගීත නාට්‍යයේ මංගල දැක්ම, 2018 ජනවාරි 11 වන දින, ලයනල්... [More]
කවි| වයාපන් ලුද්මිලා චෙලෝමය පෙම් ස්වරය

24-Secs

(මලිත් දිලූෂ නානායක්කාර) ලුද්මිලා,
හදවතත් ඇතැම් විට විපිළිසර ස්වර පෙළක්
විටෙක උච්චව විටෙක මන්ද්‍රව හඬ නැඟෙන
ස්ථායී තැන්වලත් අස්ථායී වෙන
සෘති අස්ථාවර ව ළතැවෙන
විරහ ගී ගැයෙන්නේ එතකොට;... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook