Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
කතන්දර බූන්දි
මුල්ලේගම කඳු මුදුනේ සිට ලෝකය බැලුවෙමි.
බූන්දි, 01:21:45
ගවේෂණය කළ යුතු තවත් පුළුල් ලෝකයක් ඇතැයි මුල්ලේගම කඳු මුදුනේ සිට පසක් කළෙමි.

හිඳින්නෙමි මම, හුදකලාව, නවගත්තේගම අපේ පුරාණ කටුමැටි ගෙයි, කඩා වැටුණු බිත්ති හා අතීත ගෙපල මත. අපේ බාලම පුතා සඳහා මෙම නටබුන් මත මගේ බිරිඳ, පුංචි ගෙයක් හදාගෙන යයි. වෙනත් ගමනක් යද්දි මම එහි ගොඩ වැදුනෙමි. රාත්‍රිය ගත කොට යන්නට මට ආරාධනාවක් ලැබෙයි. මගේ අම්මා මෙන්ම පුතාලගෙ අම්මා ද එළිමහනේ කොනක ලිපක් සාදා මඤ්ඤොක්කා තම්බමින් සිටි. අලුත් ගෙට තවම කුස්සියක් නැත. විදුලි ආලෝකය පමණක් ලබාගෙන ඇත. වෙනදා ඈ මා අවට හැසිරෙන්නේ ඉන්නවාද නොඉන්නවාදැයි නොදන්නා විදියටය. ඇය විසින්ම ඇයගේ පැවැත්ම අප්‍රකට කරගෙනය.

අද ඇය දොඩමළුය. හදිසියේ මගේ පැමිණිම නිසා විය හැක. අගනුවර මෑත තොරතුරු ද මා නොදන්නා මගේ ගමේ වගතුග ද ගොනුකරන්නට ඈ දොඩමළු වෙයි. අද නිකිණි පෝයට මුල්ලේගම පංසලේ සිල් සමාදම් වෙන්නට තීරණය කොටගෙන ඇති බවක් ඈ මට හඟවයි.

මුල්ලේගම වචනය ඇසු විගස වර්තමානය මට අමතක විය. මා හිඳගෙන සිටින කුඩා ආලින්දයේ එල්ලී සිටින බල්බයෙන් මිදුල ආලෝකමත් වී ඇත. මට ක්ෂණිකව මතක් වෙයි. ආදී කාලයක මේ මිදුල සඳඑළියෙන් නැහැවී බැබලෙමින් තිබු අවදිය. මිදුල පුරා මාගලක් එලා ඇත. පිළේ තබා ඇති ලාම්පු කුප්පිය වටා වනාන්තරයෙන් පැමිණෙන සිය ගාණක් විවිධාකාර කෘමින් රැස්ව ඇත. එහෙයින්, තාත්තාද තාත්තාගේ මිතුරන් කිප දෙනෙකුන්ද, මම ද මාගලෙහි හිඳගෙන අම්මා කෙරෙහි බලාපොරොත්තු තබා බලා හිඳිමු. ඈ උණු උණුවේ මේ දැන් බාපු කුරක්කන් පිට්ටු ද, දඩමස් ද, ඇඹුල ද පුරවාපු මැටි පිඟන් රැගෙන එයි. ගෙවිරාළට පළමුව ද, තාත්තාට දෙවනුව ද, මට තුන්වෙනුව ද සංග්‍රහ කරයි.

මිදුල ආලෝකමත්ව ඇත්තේ විදුලි ආලෝකයෙනියි මට අමතක වෙයි. බිරිඳ ඈත සක්වලක සිට කතාකරන්නේ යැයි මට හැඟෙයි.

"අද චන්ද්‍රග්‍රහණය ඉවර වෙන්නේ එකොළහටලු. අවුරුදු එකසිය විසිගාණකට පස්සෙලු. ඔය විදහට හඳ රාහු ගිල්ලේ ඔය තරම් දිග වෙලාවකට. ඔය විදියේ ම දිගම දිග රාහු ගිලිල්ලක් ආයි වෙනකොට අපි කවුරුත් මැරිලා ගොහින්. එංගලන්තෙ අපේ දූගේ දුවත් නෑ."අපේ මිනිපිරියගේ අනාගත මරණය ගැන ඇසීමෙන් මා තුළ සංවේගයක් ඇති නොවේ. මම පහන් සිතින් මිදුලේ කළාලය මත හිඳගෙන පිට්ටු කන මා ඇතුළු පිරිස දිහා බලාසිටිමි. මිනිපිරිය ද අපේ කිරිඅත්තාගේ උකුලේ හිඳගෙන පිට්ටු පිඟානට අත පොවන්නට දඟලයි. එහෙත් එංගලන්තයේ හැදෙන වැඩෙන ඇය අත දමන්නේ කොන්ෆ්ලේක බඳුනකටය. කොන් කියන්නේ බඩ ඉරිගු වලට යැයි ඇය නොදනී. චන්ද්‍රග්‍රහණය ඇය දකිනු ඇත්තේ රූපවාහිනී රාමු වශයෙන් පමණකි.

"අද ගමේ එච්චර සද්ද බද්දයක් නැත්තේ ඔක්කෝමලා වාගේ..." මගේ බිරිඳගේ කටහඬ මට ඈත පිට සක්වලකින් ඇහෙනවා වාගේය. ඉස්සරහ පාරේ කවුද කතා කරමින් යති. ඈත තැනක් බැල්ලියන්ගේ අඬදබර ඇසෙයි. බැල්ලියකගේ වේදනාව ඊටත් උඩින් ඇසෙයි. මේ මාසය සුනඛයින් ගේ මද කිපෙනා කාලයයි. බිරිඳට ඒ කිසිවක් ඇහෙන්නේ නැතුවා වාගේය. මා ද, තාත්තලා ද සඳඑළියේ මුදුලේ හිඳගෙන දඩ මස් සමඟ පිට්ටු කන අතරේ අපේ කඩියා අදෘශ්‍යමාන අවතාර වලට, සොරුන්ට බුරමින් වත්ත වටා දුවයි. බඩගින්නෙ සිටින තමා කෙරෙහි අවධානය යොමු කරවා ගැනීමට ඌ නිශ්චිත උත්සාහයක් ගනී.

වත්තේ තුරු මුදුන් අතරින් මට ආකාශය පෙනෙයි. රාහුගේ ග්‍රහණයෙන් මිදීමට සඳ තනන්නේ නැත. අභ්‍යවකාශයේ නිශ්චිතව සිදුවිය යුතු විපර්යාසයකට සඳ නිරායාසයෙන් ගොදුරු වෙයි. නියාම ධර්මයට අනුකූලව නිතැතින්ම බලසම්පන්න රාහුගේ ග්‍රහණයෙන් තමා මිදී යන බව චන්ද්‍රයා දැන සිටිනා සේය. මම ද එම දෛවෝපගත සිදුවීම දිහා උදාසීනව බලා සිටිමි. මුල්ලේගම ගැන බිරිඳ නැවත යමක් කියනු ඇසේ. එම වචනයෙන් ද්වනිත වන්නා වු ස්මරණයන් ඔස්සේ අනායාසයෙන් මම ද මුල්ලේගමට යන පාරේ ගමන් කරමි.

මුල්ලේගමට යන පාරේ මා සමග එකට පය තැබු කෙල්ලන්, කොල්ලන් බොහෝය. එදා ඔවුන් මා දුටුයේ විවිධාකාර හැඟීම්බර ධාරණාවන්ගෙන් ගෙතුනා වු විවිධාකාර චරිතයක් ලෙසය. මගේ ඇවැස්ස නෑනා ගමේ සෙසු සියලු කෙල්ලන්ට වඩා සියක් ගුණයකින් ලස්සනය. මා තනියට හදා වඩාගත් බයියා මස්සිනා මගේ එකම කළ්‍යාණ මිත්‍රයාය. පාප මිත්‍රයාය. ලේ ඥාතියාය. මගේ සූරවීර ආරක්ෂක භටයාය. අද ඔවුන් දෙස මා බලන්නේ වෙනස් ඇසකිනි. කාලය හා අවකාශය අනුව ඔවුන් මා තුළ ඇති කරන්නේ අතිශයින්ම වෙනස් දෘෂ්ටියක් ආත්මකොට ගත් හැඟීම් ජාලාවකි. බාලෙහි ලෙංගතු වු කෙනෙකු ඇතැම් විටෙක මා තුළ අද කිසිදු හැඟීමක් ඇති නොකරයි.

මුල්ලේගම අඩවිය එසේ නොවන්නේ මන්ද? එම අඩවියෙහි සැරිසරණ කාලයේදී ද මුල්ලෙගම කන්ද හා කන්ද ආශ්‍රිත වනාන්තරය එකම විදයට මට පෙනෙන්නේය. එහි අභයන්තර ගර්භයෙහි සැඟවි සිට සමයේ මගේ ඇඟපතට දැනුනා වු සියළු සංකීර්ණ අසංකීර්ණ භීතිය, සන්ත්‍රාසය, සැකය, සාංකාව බදු සුඛ දුඛ වේදනයන් එලෙසින්ම අද ද මට දැනෙන්නේය. යාථාර්ථයේදි ද අධියථාර්ථයේදී ද කාල්පනික ස්වපින ලෝකයේදි ද මුල්ලේගම අඩවිය මත්තෙන් මුල්ලේගම කන්ද එකම දැවැන්ත සත්‍යයක් සේ මා අබියස අහස් කුස පුරා නැඟී සිටින්නේය. බාලෙහි මෙන්ම අද ද මම වන අඩවියෙහි අතරමංව ඉදිරියේ නැඟී සිටිනා දැවැන්ත පර්වත රාජයා දිහා ඇස් හයා බලා සිටින්නෙමි.

නෑනලාගේ ගෙදර හවස් භාගය ගත කරන්නේ නම් මම ඒ ගෙදරින්ම කා නැන්දම්මාගේ පැඳුර අසළම පැදුරක් එලාගෙන නෑනා ද මම ද නිදා වැතිරෙමි. මහ රෑ අවදිවන ඇතැම් විටෙක බොහෝ වේලා මම අසා සිටින්නෙමි. මුල්ලේගම වනාන්තරය පැත්තෙන් අලි ඇතුනගේ කුංච නාදය ඇසෙයි. මද කිපුණු බළලුන්ගේ මෙන් අඳුන් දිවියන්ගේ කචබොචය ඇසෙයි. බකමුණන් හුම් හුම් ගායි. මුවැත්තියත් කාට ද මෙකකටද සංඥාවක් කරයි. වනාන්තරය තුළ සිටියත් නොහිටියත් උළලේණීගේ හඬ ඇසෙන්නේ එකම ගුප්ත සංවේගයක් දනවමිනි. හෙට උදේම අලුත් බත් දානය රැගෙන මුල්ලේගම පංසලට යන්නට ඕනෑ යයි අම්මා කියු බව මට මතක් වෙයි. හැතැප්ම තුනක් විතර ගමන්කොට දානය පිළිගන්වා තවත් හැතැප්ම තුනක් ආපසු ඇවිත් මිස අලුත් බත් දානයට ඉයු බත්මළු කෑම තහනම් බව ද ඊළඟට මම මහත් දොම්නසින් මෙනෙහි කෙළෙමි. හාමත මට එතරම් හුරුදෙයක් නොවන්නේය.

උදැසනම බයියා මස්සිනා ද මම ද කරත්ත පාරට බසිමු. තල්කොළ දාන පෙට්ටිය මස්සිනා ගේ හිස් මත්තේ වෙයි. කරත්ත පාරේ මැද තණපඳුරු දණක් උසට වැඩී ඇත. රෝද දෙකට හෑරුණු කානු දිගේ අපි ගමන් කරමු. සූර්ය තාපය උදේම අධිකව ඇත. අපට වෙහෙසක් නැත. දෙපස වැඩි නිරුපද්රව හැමදා තිබෙන රෑස්ස ගස්වල අතුපතර එකට බැඳී සෙවන සලසයි. වළිකුකුළන්ගේ හැඬළීම නොනවත්වා තවම ඇසෙයි. මා තුළ කුහුළක් ඇති වෙයි. ගංකුකුළන් මෙන් වළිකුකුළන්ද ද හිරු උදාව සමග හඬලන්නට පටන් ගන්නේද? මුව රංචුවක් පාර මැදට පැමිණ නැවතී මොහොතක් අප දිහා බලා සිට අනික් පසින් කැලෑ වදී.

අරච්චිරාගම, කෝන්කල්ලට වැවෙන අඩිපාරට හැරෙන තැනින් මුල්ලේගම පන්සලට යන කෙටි අඩිපාර දකුණු අතට වැටී තිබේ. අපි ඉතා පටු එම අඩිපාරට වැටෙමු. උදැසන ආලෝකය අතුරුදහන් වේ. සශ්‍රීක දැවැන්ත වනාන්තරයේ හැන්දැ අන්ධකාරය මැදින් අපි දෙදෙනා පුන්‍යකර්මයක් අරබයා සන්සුන් සිතින් ගමන් කරමු. රාත්‍රියේ හෙළන ලද අළුත් අලි බෙටි පෑගෙන විට දෙපතුලට උෂ්ණයක් දැනෙයි.

"ඉස්සරහ බිම බලාගෙන යමං සර්පයෝ මාරු වෙනවා," මස්සිනා කියයි. රැයක් දවාලක් බලන්නේ නැතුව වෛවර්ණ සර්පයෝ ඉතාම සංසුන්ව එහේ මෙහේ ගමන් කරති. පාර හරහා අතු වල දැවටී ඔළුව පහතට හෙලා ගෙන ගොදුරක් පාත් වෙනතුරු බලා සිටිති. මට නම් ඔවුන් කුරුල්ලන්ටත් වඩා ලස්සණය. මා වැඩියෙන්ම බය අඩිපාර අයිනේ පඳුරු වල පොදිහානේ ඉන්නා වැලි කිනිතුල්ලටය. පය ගෑවුණු විගස දාස් ගණන් කිනිතුල්ලෝ එක්වරම ඇඟට ගොඩවෙති. අමුඩයේ ද හිසකෙස් අතරද සැඟවෙති. ඇතැම් විටෙක උන් අරින්නට පතනකට බැස වරුවක් සිටින්නට සිදු වෙයි.

මේ ළඟ පාත අලියෙකු සිටින බව අපට දැනෙයි. උගේ බඩ ගෙරවිල්ල අධිකය.

"තනි අලියෙක්" මස්සිනා රහස් හඬකින් කොඳුරයි.

එදා පුංචිකාලේ වුව ද වැඩිහිටියන්ගේ කතාබහ ආශ්‍රයෙන් අලි ඇතුන්ගේ හැසිරීම් රටාව හඳුනාගෙන සිටියෙමි. තුන්පත් රැළ, මහ රැළ ඇත්නම් ඉතා ඈතක සිට වුව ද ඔවුන්ගේ දැඟලිල්ල, අතු කඩා කන හඬ අපට ඇසෙයි. තනි අලියා එසේ නොවේ. මනුස්ස ගඳ වැදුන ගමන් තනි අලියා නිසල වෙයි. බලා සිටී. ඔහු පහර දෙන්නේ තමන්ට අණතුරක් වෙතැයි හැඟුන හොත් පමණකි. ගණන් ගන්නේ නැතුව බඹයක් දුරින් වුවද සංසුන්ව ගමන් කළහොත් ඌ කලබල වන්නේ නැත.

අපි දෙන්නා සංසුන් ගමනින් ඒ හරිය පසු කරමු. තොර තෝංචියක් නැති රැහැයි හඬ පසු කරගෙන පංසල් ඉඩමේ සීමාවට ඇතුල් වෙමු.

එළිමහනට පැමිණි විගස මට දැනෙන්නේ හිස් බවකි. අවධානය විසිර යයි. අතන ඊයේ රාත්‍රියේ මුවෙක් බෙටි ගහලා. මේ මොකක්ද? ඌරෙක් කිරි අල හාරලා. අර ඉගිලෙන්නේ රෙදි හොරා. ලස්සණම කුරුල්ලා. ඌ රෙදි හොරෙක් වුණේ කොහොමද? කතන්දරයක් ඇත අම්මා කියාදුන්. කතන්දරය මම සිහිපත් කරමි.

මුල්ලේගම ඝන වනාන්තරය මැදින් ගමන් කරනා විට අපේ පුංචි සිත් මෙසේ එහාට මෙහොට ගමන් නොකරයි. නානාවිධ ආරම්මන කෙරෙහි ඇස් නොදුවයි. ඝර්මකලාපීය සියලු ගහකොළින් ද, තෘණ පඳුරු මල්වැල් වලින්ද ගහන වනාන්තරය මනුෂ්‍යයාගේ මැදිහත් වීමකින් තොරව සශ්‍රීකව සිටී. අනාගතයේ හෝ මනුස්ස ආක්‍රමණයක් වෙතැයි බලාපොරොත්තුව මෙන් රූස්ස ගස් අතුපතර එකිනෙකාට දැවටී ස්වාධීන දැවැන්ත ජිවිතයක් ගොනු කරගෙන එකිනෙකා බදාගෙන ශක්තිමත් ආරක්ෂිත පවුරක් සේ බැඳී සිටී. එය එකම ගුප්ත පොදියකි. කොතරම් සුර්ය රශ්මිය අධීක වුව ද තම ගුප්ත අති සංකිර්ණ අන්ධකාර ජීවිතය ඇතුළට කිමිදි හිරු රැස් ධාරාවට විනිවිදව වැටෙන්නට ඉඩ දෙන්නේ වනානන්තරයට වුවමනා තරමට පමණකි.

මෙම ගුප්ත ලෝකය හරහා යන විට අපගේ අවධානය අතිශයින්ම තීක්ෂණ වේ. එලිමහනේ මෙන් කල්පනාව විසිර නොයයි. රැහයින්ගේ එකාකාර ගෝසාව පසුබිමේ වුව ද විවිධාකාර ගුප්ත හඬවල් එම ගුප්ත බව තවත් තීව්‍ර කරයි. අතු කඩා වැටේ. අතු සෙලවේ. කුරුල්ලෝ විවිධාකාර මිහිරි ශබ්ද නඟති. දෙදෙනා ආගන්තුකයන් දෙදෙනෙකු මෙනි. සීරු මාරුවන සතා, සත්තු ගණපත ඝණ අන්ධකාරය තුළින් අප දිහා බලා සිටින බව මම දනිමි. මස්සිනා ද මම ද අහිංසක කුඩා ළමයින් දෙදෙනෙකු පමණකියි නිසැකව හඳුනා ගනිති. පාර හරහා සන්සුන්ව ඇදී යන සර්පයෝ මඳක් නතරව අපගේ දෙපා දෙස බලා සිටිති. අනතුරක් වන්නේ ඔවුන් පෑගුනොත් පමණකි. ඔව්හු ආත්මාරක්ෂාව සඳහා පමණක් දෂ්ට කරති. පිඹුරෙකුට වුනත් මිනිහෙකු ගොදුරු කර ගන්නට වුවමනාවක් නැත.වනානාතරය තුළ වුවමනා තරම් ආහාරපාන ඇත. අපගේ පසිඳුරන් නන්නත්තාරේ නොයයි. හාත්පස ගුප්ත ජිවිතය හරහා යන අපගේ සියලු ඉඳුරන් තියුණු අවධානයකින් ඒකාග්‍රව ගොනු වෙයි. වනාන්තරය කෙරෙහි ගෞරව සම්ප්‍රයුක්ත බිය සැක සාංකාවකින් අපගේ ඇඟපත පවා සසළ වෙයි. වනාන්තර ගුප්ත ගර්භයට ඇතුල් වු විගස ඈත ගමේ ඉන්නා අපේ අම්මලා පවා අපෙන් ඈත් වෙති. වනාන්තරයට ඇතුළු වු තැන් පටන් වනාන්තරය අපේ අල්ප ජිවිත තම ආධීපත්‍යය යටතට ගනී. වනාන්තරයෙන් එළියට බසින්නට අපට ඉඩක් දෙන්නේ වනාන්තරයේ නීතිය නොකඩා අවනතව වනාන්තරය තුළ ඊටම ආවේනික සම්ප්‍රදායික තහංචි නොබිඳ යටහත් පහත්ව ශිෂ්ඨ විනය ධර්ම ආරකෂා කරමින් හික්මීමෙන් ගමන් කළහොත් පමණකි.

අඩිපාර දෙපැත්තේ ද උස් පඳුරුය, ලන්දය, ගස්ය, වම්පස ගොම්මන පිටුපස පුරාණ ගල් පතන වෙයි. සිල් සමාදන් වන්නට අම්මලා සමඟ ආ ඇතැම් විටෙක ළමා ලපටින් සමඟ මම ද සිල් රෙද්ද ගල් බැම්ම මත ගලවා දමා පතනට පැන ජල ක්‍රීඩා කරමින් දැස් ගොරක මද මෙන් රතුවන තුරු සිත්සෙ දිය නාමු. දකුණු පැත්තේ තුරු මුදුන් මතින් ඉතා උස ගලක් මතුවී මතුවී පෙනේ. මෙය ගල් අටුවකියි තාත්තලා කියති. සැබවින්ම අටුවක පියස්ස මෙන් එහි මුදුන නිර්මාණය වී ඇත. පුරාණ රජ දරුවන් අනාගත නියඟයනට සුදානම්ව මෙහි වී පුරවා තිබු බව මතයකි. මම මේ කතාව විශ්වාස නොකළෙමි. ගල් අටුවේ පියස්සේ කඩතොලු අතරින් වී ඇට ඩැහැගත් කුහුඹුවන් අදත් පිටවෙන්නේ යැයි තාත්තලා කියති.

"මලේ මට නංවස බඩගින්නක් ආවා තල්කොළ දානය පෙට්ටිය ඉසේ තබාගෙන යන මස්සිනා කියයි. ලූල් මාළු අලුත් ඇල්හාලේ බත් සුවඳ ඉවසන්නඩ බෑ. නැන්දම්මලා මේ තරම් සුවඳට උයන්නේ පංසලට උයනකොට විතරයි."

හතරපේරුවේ දායකයන් සඳහා ගේට්ටු හතරකින් යුක්තව සාදා ඇති පුරාණ බණ මඩුව පසුකොට අපි ආවාසය වෙත යමු. ඉතාම දිළිඳු කුඩා අවාසය දැවැන්තව මට පෙනේනේ එහි ඉතා උස් පිළ නිසාය.

“හාමුදුරුවෝ තවම බුදි වාගෙයි” මස්සිනා කියයි.

පිළ මත බුලත් තට්ටුව වෙයි. එහි බුලත් මැලවී වියලී ගොස් ඇත. දින කීපයක්ම ආවාසගෙය හාමුදුරුවන්ගේ පහස ලබා නැතැයි මම නිගමනය කරමි.

මගේ ද බඩ පණුවන් දඟලන්නට පටන් ගෙන ඇතැයි හැඟේ. සුවඳ වහනය වන දාන පෙට්ටිය අසල වාඩි වී සිටීම දුෂ්කරය.

“මස්සිනා නගිමුද කන්දට”

ඉන්පසු අපි මුල්ලේගම කන්ද නගින්නට ආරම්භ කළෙමු. කැඩි බිදි ගිය ගල් පර ඔස්සේ ගමන් කරනා විට බඩගින්න අමතකවෙයි. නැවතත් ගණපත අන්ධකාරය වටකොට ගත් වනාන්තරයකට පිවිසෙමු. ගුප්ත වනාන්තරය අපගේ සිත්සතන් සන්ත්‍රාසයෙන් කළඹයි. කැළඹීම මේවර උත්සන්න වන්නේ අපගේ අතපය ප්‍රබෝධමත් කරමිනි. කැඩුනු බිඳුනු ගල්පඩි පණිමින් ඉහළට ගමන් කිරිම තවත් එක් ක්‍රීඩාවකි. මේ වන විට බඩගින්න කොහෙන් අතුරුදහන් වුවාදැයි නිච්චියක් නැත.

ගලෙන්ම මතුකොට ගත් පඩිපේලියක් දිගේ අපි ගල හාරා නිමවු පතහ වෙත යමු. ඊට උඩැහින් කටාරම් කැපු ගල්ගුහා වෙයි. ශිලා ලේඛනයක්ද වෙයි. අපතේ හැර ඇති පතහේ වතුර කොළම කොළ පාටය. ගෙම්බෙකු දෙන්නෙකු පාසි මත වැඩි වී අප දිහා සැකයෙන් බලා සිටී.

කන්දේ අනික් පැත්තට ගියපසු බයියා මස්සිනා විහාර පිළිම ගෙවල් වල දොරවල් හරිමින් ඔහුටම ආවේනික වින්දනයක් ලබන්ට විය. දහඅට රියන් බදු පිළිමය විශ්ණු හාමුදුරුවන් ඉඳි පිළීමය නරඹනවාට වඩා ඔහු පරණ බර දොරවල් ඇරීමෙන්, වැසීමෙන් මහත් ආශ්වාදයක් ලබන්නා සේය. ඒ පැත්තේ ගුහා පේලියේ අවසාන පිළිමගෙයි ඇත්තේ විචිත්‍රාකාරයෙන් නාට්‍යාකාරයෙන් අඹා ඇති වෙස්සන්තර ජාතකයේ ජූජක බමුණා සම්බන්ධ පුවතයි. බයියා මස්සිනා මෙම පිළිම නරඹමින් තනියම සිනාසෙමින් කවට කමෙන් විනෝද වෙමින් වරුවක් විතර එතැන ගත කරන බව මම දනිමි.

මුල්ලේගම කන්ද මුදුනට ආ විගස ජූජකයා පමණක් නොව මහත් වු භක්ති ආදර පූර්වක හැඟීම් දනවන බුද්ධ ප්‍රතිමා වහන්සේලා ද මට අමතක වේ. බාලේහි මාගේ ලෙඩ දුකට පිහිට වුණු මහවිෂ්ණු හාමුදුරුවරුන් ද අමතක වේ. කාන්දමක් විළසින් කඳු මුදුන අයිනට එන ලෙස කිසියම් දෛවයක් මට අඬගහන්නා සේය. මම එහි ගොස් පුරාණ අරලිය ගහේ අත්තක් අල්ලා ගෙන එක එල්ලේ පහළට නැඹුරුවු ප්‍රපාතය දෙස බලමි. දෑස් එසවු විට පෙනෙන්නේ අනන්තය දක්වා විහිදුනා වු සිතිජයයි. කරදිය වළල්ලයි. සමතලා පොළොව හරහා විහිදි ගිය දර්ශනය ද පැතැලිය. දර්ශනයට ගැඹුරක් ලැබෙන්නේ මුල්ලේගම කන්ද ඉස්සරහා නැගී සිටි තවද වු කන්දක ගල් තුරු හිස් මුදුන හරහා වු දෘෂ්ඨි කෝණයෙනි.

දසවට පැතිරී ගියා වු මීදුමාරයකින් වැසී ගියා වු මෙම පැතලි දර්ශනයෙන් මම වශිකෘත වෙමි. ධ්‍යානගත වෙමි. තැනින් තැනින් දුමාර නැගි ආකාශය කරා ගමන් කරනු පෙනේ. මීදුමානයෙන් යට සැඟවි සිටිනා ගම්මානයකින් විය හැක. ගිනි තැබු හේනකින් විය හැක. ඒ අනුව මගේ කල්පනාවට යොමු වන්නේ කරදිය වළල්ල දක්වා ගව් යොදුන් ගණන් නිමක් නැති භුමි භාගයේ සැඟව ඇත්තා වු දාස් ගණන් ගම් නියම් ගම් හා කුඩා කුඩා නගරයි.

අපේ ගම්තුලානේ දවසක් රැයක් ගතවෙන විට මොනයම් තරමේ දේවල් සිද්ධ වෙනවාද? ඈතින් පෙනෙන ඉතා වට දුර ලෝකයේ දහසක් ගම්මාන නගරවල මා මෙතෙක් ජිවත් වුයේ අපේ ගම්මානයට සීමා වු සීමා භූමියකය. එය ද පුරාණ වෘක්ෂ ලතා ජාලයකින් වැසී ඇත්තේය. ආකාශය වුව මානව පෙනෙන්නේ වැව් තාවුල්ලේ, වැව් කන්දේ හෝ වෙම්බුපිටියක සිටය.

එක්තරා දවසක අපේ අම්මා මේ මුල්ලේගම කඳු මුදුනට මා කැඳවා ගෙන ආවාය. එය තීරණාත්මක දෛවෝපගත ගමනක් විය. අපේ ගමට ඔබ්බෙහි වු දිග පුළුල් ලෝකයක් පිළිබඳ අනියත හැඟීමක් මා තුළ ඇති විය. ඒ ලෝකය කවදා හෝ දැක කුමක් සිදුවන්නේදැයි දැන කියා ගත යුතු යැයි ද අසාවක් මා තුළ පිළිසිඳ ගත්තේය.

හදිසියේම බයියා මස්සිනා ගේ කටහඬින් මගේ ධ්‍යානය බිඳිණ.

"මලේ මට නං හොඳටම බඩගිනියි. යමු කොහේ ගියත් හාමුදුරුවෝ ආපහු ඇවිල්ලා ඇති දානේ වෙලාව පහු වේගෙන එනවා."

අපට දුවගෙන දුවගෙන ගල් පඩියෙන් පඩිය පණිමින් කන්ද බහින්ට එතරම් වේලාවක් ගත නොවීය. හාමුදුරුවෝ තවම පැමිණ නොසිටියහ. කොහේ වැඩියා දැයි අසා දැන ගැනීමට ද කොනෙකුන් නැත. අපේ හාමත ද අධීක වෙයි. දානය නොපිළිගන්වා අපාසු යන්නට ද නොහැක.

අර්බුදය උග්‍රවෙත්ම වේලාව ගතවෙත්ම බයියා මස්සිනාගේ ස්ථානෝචිත ප්‍රඥාව ක්‍රියාත්මක වන්නට විය. පළමුකොට ම ඔහු මිදුලට බැස හේමලයා දිහා බලාගෙන පියවර මනින්නට විය.

ඉර හැරිලා පියවර කීපයක්ම ගතවෙලා දානේ වළඳන වේලාව හොඳටම පරක්කු වෙලා දැං ආවත් එන්නේ වෙන කොහෙන් හරි වළඳලා.

මේ වචනවලින් නිශ්චිත තීරණයකට මග පෑදිණ. එහෙත් හිතට හොඳ මදිය. එහෙයින් ඔහු බුදු ගේ ලඟට ගොස් තැන් තැන්වල විසිරි තිබුණු පාත්‍රයක් අහුලා ගත්තේය. එය මනාව සෝදා දාන පෙට්ටිය විවෘත කොට කුඩා පාත්‍රය පිරවුයේය. මාද අඩ ගසාගෙන ගොස් පාත්‍රයට අතගසා සම්මාදම් කරවා ගත්තේ ඉන් ලැබෙන පිනක් හෝ පාපයක් සඳහා මා ද වගකීමකට බඳවා ගන්නා වාගේ ය.

බුද්ධ පුජාවෙන් පසු අපි දානේ පෙට්ටිය ද ගෙන අසළ වු ගල් තලාවෙහි වාඩි ගතිමු. දාන පෙට්ටිය මැදි කරගෙන දෙපස හිඳගෙන අත දමා පෙට්ටියන්ම ගෙන සිත් සේ කන්ඩ පටන් ගත්තෙමු. තවත් වේලාවක් ගත වෙන විට ලොකු ලොකු ලූල් මාළු කෑලි සඳහා පෙට්ටිය ඇතුළතම අපේ අත්දබර කරගනිමින් පොර කන්නට විය.

ක්ෂණයකින් මගේ දැස් නීලංකාර විය. හාමුරුවන් ගල්පොත්ත නැඟ එනවා මට පෙනෙයි. පොලොව පැලී තව මොහොතකින් පාපකාරී මා සතර මහා අපායටම ඇද වැටෙනවා ඇත. සිදුවන්නේ කුමක්දැයි වටහාගන්නට තැත්කරමින් හාමුදුරුවෝ අප සිටිනා තැනට වැඩම කළහ. පාපකාරි හැඟීමෙන් භිතියට පත්ව ඇස් දල්වා බලා සිටින අප ද අපගෝ අතේ ඉඳුල් ද ඇර දමා තිබු දාන පෙට්ටිය ද නිරීකෂණය කළ උන්වහන්සේ කාරණය වටහාගෙන දෝ මද සිනා පහළ කළහ. ඉදිරියට පැමිණ දාන පෙට්ටියට එබී බැලූහ.

"තව ඉතුරුවෙලා තියෙනවා නේද? මටත් හොඳටමබ ඩගිනියි. ඔය ඉතුරුවෙලා තියෙන හරියක් මගේ පාත්තරේට බෙදාපල්ලා."

අප පසු කොට ගිය හාමුරුවෝ නැවත හැරී බැලූහ. කවට හිනාවකින් මුව සරසා ගත්හ. “හැබෑයි මේ වගක් ගමට එහෙම ගිහිල්ලා කියන්නෙ නෑ හොඳද?”
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
සයිමන් නවගත්තේගමගෙන් තවත් වියමන්
වෙසෙස්
කලාකරුවාගේ වගකීම කුමක් විය යුතු ද?– සයිමන් නවගත්තේගම
Cine
නිරුවත සහ සිනමාව- සයිමන් නවගත්තේගම
Cine
"නිධානය" විචාරය- සයිමන් නවගත්තේගම [1972]
කතන්දර
ඔහුගේ කතාව
රංග
පුස්ලෝඩං
තවත් කතන්දර බූන්දි
සරසවි ශිෂ්‍යයාගේ මරණය
රා ත්‍රි ය
දෙවියන්ගේ වැරැද්ද හෙවත් හදවත දෙබඩි වීම...
ඉරණවිල එළිය
බුම්මන්නා පවුල සහ ලේලිය
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
රොබට් රග්දෙත්ස්වෙන්ස්කි ලියයි.
සාමාන්‍යයෙන් කියනවා නම් යම් විටක හෝ කවියක් නොතැනූ මිනිසෙක් මෙලොව නැති බව හොඳටම විශ්වාසය. හැම කෙනෙක්ම එක් මට්ටමකට කවි ලියති. හැම කෙනෙක්ම...! ඊට පසු සිදු... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
BoondiLets| ජෝන් ලෙනන් කියයි.
ජීවිතය යනු, ඔබ කලබලයෙන් වෙන වෙන සැලසුම් සාදමින් ඉන්නා විට, ඔබට සිදුවන දෙයයි!
අදහස්| [සරදගේ ලියුං හැකින්ස්]- කහටගස්දිගිලියෙ කුසුමාවතීගෙන් මංගල ඇමතිතුමාට!

2-Mins

අපේ මංගී මහත්තයා නොහොත් මුදල් ඇමති මංගල සමරවීර මහත්තයා මේ පාර අය වැයෙන් බියර්වල මිල අඩු කළාට පස්සේ රටේ මිනිස්සු... [More]
ඔත්තු| මාසික සිනමා දැක්ම- 'Lipstick Under My Burkha'- නොවැ. 26

7-Secs

Alankrita Shrivastavaගේ "Lipstick Under My Burkha" චිත්‍රපටය, 2017 නොවැම්බර් 26 ඉරිදා, සවස 3:00 ට, මීගමුව... [More]
අදහස්| අපේ මධ්‍යම පන්තියේ නුතන සංස්කෘතික විලාසිතාව!

3-Mins

(තාරක වරාපිටිය) අපේ රට වැනි සමාජයක සංස්කෘතික චින්තනය හෝ සාමාන්‍ය විචාර බුද්ධිය සකස් වන්නේ බොහෝ දුරට මධ්‍යම පාන්තික සමාජ ස්ථරයේ චින්තනයේ හැඩරුව... [More]
කවි| පියාපත්

8-Secs

(ධනුෂ්කා නිෂාදි කුලරත්න) දැලක පැටළුණු අය
මේ අපි කවුරුත්
නොගැලවී ඉන්න වෙර දරනවා

බත්කූරු යාළුවේ!
ගමනමයි ගැලවුම... [More]
රංග| හිනාව ගිලිහුණු සමාජයට "හිනාවෙලා මිනිත්තුවක්"

7-Mins

(සුදේශ් කවීශ්වර) උසස් කලා කෘතියක් අකුණු සැරයක් වැනි බව රෝම විචාරකයෙකු වූ ලොංජයිනස් ප්‍රකාශ කරයි. අකුණු පහර තමා අවට ඇති සියලුම දේ... [More]
පරිවර්තන| 'සැලී' උයනෙහි කෙළවර

16-Secs

(විලියම් බට්ලර් යේට්ස් | නිලූක කදුරුගමුව) හමුවීමු මා පියඹ සහ මම
'සැලී' උයනෙහි කෙළවර
හිමකුමරියකගේ පා නඟා ඈ
ඇවිද්දේ 'සැලී' උයන පසුකර.
තුරු මත කොළ වැවෙන විලසට
සෙමෙන් ආලය විඳින ලෙස... [More]
කවි| (ඔබ හිනැහෙන විට)

5-Secs

(මහගම සේකර) ඔබ හිනැහෙන විට
මුලු ලොව
ඔබ සමඟින් සිනා සෙයි

ඔබ වැලපෙන විට
මුලු ලොව... [More]
කරන්ට්ස්| ඈත සහ මෑත

23-Secs

(අමිල නන්දසිරි) "අනුරාධපුරයේ උද්‍යාන තුලදී පෙම්වතුන් යුවල 304ක් පොලිස් භාරයට."
-පුවතක්


ඈත, කුහුලින් සවල් ගහනා
මැදිවියේ නෙතු බහුලය
මෑත, විලියෙන් ජම්බු රතුවෙන... [More]
Cine| ස්වරූප නොපෙන්වීමේ සහ නොබැලීමේ විනෝදය

13-Mins

(එරික් ඉලයප්ආරච්චි) කලාත්මක අවකාශය සහාසික ලෙස විනෝදයේ අවකාශය විසින් පාගා දමනු ලබන අතරේ කලාත්මක ප්‍රදර්ශනයේ අවකාශය විනෝද ප්‍රදර්ශනයේ අවකාශය විසින් උදුරා ගනිමින්... [More]
කතන්දර| "හරි අපූරු අම්මාච්චි"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

33-Secs

"හරි අපූරු අම්මාච්චි"- පොඩිත්තන්ට දැනුම ගෙනෙන විනෝදාත්මක කතන්දරයක් [කාටූන්]- Rajiv Eipe ලියා සිත්තම් කළ "Ammachi's Amazing Machines" සිඟිති කතන්දරයේ සිංහල... [More]
BoondiLets| අඳුර පලාගියේය!
තල්මසාගේ සිරුර ඇතුළත වූයේ අඳුරයි. පිනෝකියෝ පාවෙමින් තල්මසාගේ කුසෙහි ගැඹුරු ආගාධයට ඇදී ගියේය.

ඉමක් නැති ගණඳුර මැදින් හදිසියේම කුඩා ආලෝකයක් පහළ විය.

"කවුද ඔතන?" පිනෝකියෝගේ... [More]
කවි| සියයට විස්සයි, සතුට අනුලට!

38-Secs

(තුෂාරිකා ඇන්තනි) ඉසුරු දෙවිඳු මවනවද සිහිල පිරි පෙදෙසක්
ගිනි නිවුන මව් හිසක මැවු පසන් නිවසක්

දෛනික වැයෙන් මරදූන් පැරද ඉසිඹුවක්
පතයි මාස අග දිනක හෝ නිරාමිස සුවයක්... [More]
වෙසෙස්| තොවිල් වලදී යකුන් පලා යන විට ගස් අතු කඩා වැටෙන හැටි!

3-Mins

(තිලක් සේනාසිංහ ) මිනිසුන්ට සහ වාසස්ථාන වලට අරක් ගන්නා යක්ෂයන් පලවා හැරීම පිණිස යක් තොවිල් පැවැත්වීම අප ජන සංස්කෘතියේ ප්‍රධානතම අංගයකි. මෙම යක්... [More]
BoondiLets| සරච්චන්ද්‍ර ලියයි.
පුතු සෙනේ මස් නහර හම සිඳ
ඇට සොයා ගොස් ඇට තුළට වැද
ඇට මිදුලු මත රඳා සිට දුක්
දෙයි නිබන්දා

-සිංහබාහු
කවි| (හදිසියේ මියගිය) අම්මාගේ මිනිය හඳුනාගැනීමට පුතුව කැඳවයි!

44-Secs

(ජනිත් විතාරණගේ) දෙක තුනක් ඇර හුඟක් කෙස් ගස් තිබුනේ බාගෙට සුදුවෙලා
ගල් තැලුම් මල් යටි පතුල්වල විලුඹ තිබුනා පුපුරලා
අලි ඇවිත් පැල කඩපු දවසේ තාත්තගේ බඩ පාගලා
පෙරළිලා ගෙයි බිත්ති පලුවක් කකුල තිබ්බේ කොරවෙලා

අන්න අර දුර පේන කන්දට ටිකක් එහායින් තියන බැද්දේ... [More]
Cine| බහුචිතවාදීයා- සමකාලීන අගනාගරික සමාජ සැකැස්ම සහ එහි දේශපාලන ආර්ථීකය පිළිබද නියෝජනයක් ලෙස

6-Mins

(නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි) පසුගිය සමයේ, විශේෂයෙන්ම, 2015 ජනවාරි 8 වනදා පැවැති ජනාධිපතිවරණය පූර්වගාමීව සමාජ මාධ්‍යවල ඇති වූ දේශපාලන කතිකාවේ දක්නට ලැබුණු මූලිකාංගයක් වූයේ,... [More]
කතන්දර| "මෙන්න මෙයා- බෝල බෙයා"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

27-Secs

පොඩිත්තන්ට විනෝදාත්මක කතන්දරයක් [කාටූන්]- Ramendra Kumar ලියා, Delwyn Remedios සිත්තම් කළ "The Day It Rained Fish" සිඟිති කතන්දරය ඇසුරින්.

හඬ- නයෝමී... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook