Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
සූකිරි කතා-බස්
අන්තර්ජාල අවකාශය හමුවීම ලාංකීය සාහිත්‍ය කලාවන්ගේ විප්ලවීය අදියරක්..!- චන්ද්‍රරත්න බණ්ඩාර
බූන්දි, 07:22:01
අද්‍යතන සිංහල සාහිත්‍ය පිළිබඳ, රටින් එපිට වාසය කරන අයෙකු ලෙස ඔබ කොහොමද දකින්නේ?

ගොඩක් උදවිය කියනවා වගේ, සිංහල සාහිත්‍ය ගැන අසුබවාදී කල්පනාවක් මට නැහැ. අද සිංහල නවකතාව ගත්තොත් ඒක සාහිත්‍ය ඉතිහාසයේ උසස් අදියරක් සටහන් කරන බවයි මගේ හැඟීම. මේ පාර ස්වර්ණ පුස්තක සම්මානයේ අවසාන වටයට තේරුණු පොත් වලින් සුමිත්‍රා රාහුබද්දගේ 'අත අත නෑර' හැරුණු කොට අනෙක් සියල්ලම මම කියෙව්වා. ඒ අතරින් එක පොතක හැර අනෙක් කෘති සියල්ලේම පාහේ උසස් නිර්මාණ තාක්ෂණයක් හා ඉහළ දර්ශනයක් ගැබ්ව තිබුණා. ඒ පහට නොතේරුණු 'වාලුකා' හා 'මාගම් සෝලියත්' ප්‍රශස්ත මට්ටමක තිබුණ නවකතා. මීට කළිං අවුරුදු වල ඒ මගින් සම්මාන ලබාදුන් 'පොදු පුරුෂයා' හා 'කන්දක් සේමා' වගේ පොත් මම දකින්නේ ලංකාවේ නවකතා ඉතිහාසයට ලැබුණු අගනා දායාද විදිහට. මීට ඉහත වසරක ජයතිලක කම්මැලවීර ලියූ 'පුරා හඳ' නවකතාව ගනිමු. ඒක නව ආඛ්‍යාන විලාසයක් මගින් වඩාත් ගැඹුරු නිර්මාණ පථයක් තෝරාගෙන තිබුණා. සුනේත්‍රාගේ කවි කඳුරත් එහෙමයි. තවත් මේ වගේ නවකතා බොහොමයක් ඇති. ඒත් මං මේ කියන්නේ මම කියවූ ඒවා ගැන විතරයි.

සිංහල කවියට, කෙටි කතාවට මගේ සුභවාදී දැක්ම පොදුයි. මං මෙහෙම උදාහරණයක් කියන්නම්. උසස් පෙළ සිංහල විෂයයට අදාළව උගන්වන නව කවිසරණිය ගන්න. එය එකළ උසස් කවීන්ගේ උසස් කවිවල එකතුවක්. ඒ කවි එදා කවියේ නියෝජනය ලෙස සැලකිය හැකියි. අද ඊට වඩා නිර්මාණාත්මක කවි කෙතරම් නම් නව කවීන් අතින් බිහිවෙනවාද? පියල් කාරියවසම්, එරික් ඉලයප්ප ආරච්චි, කපිල කුමාර කාලිංග වැනි කෙටිකතා කරුවන් ස්වකීයව තනාගෙන තියෙන නිර්මාණ තාක්ෂණය හා නිර්මාණ ගැඹුර මීට වඩා ගැඹුරින් අගය කළ යුත්තක්. ඔවුන් සිය දැවැන්ත නිර්මාණ අත්දැකීම් සමූහය සාහිත්‍ය විෂයයේ යොදවමින් ඉන්නවා. ඇත්තටම ඒක සතුටට කරුණක්.

මේ කියන වර්තමාන සිංහල සාහිත්‍ය හා අනෙකුත් කලාවන් ලෝක සාහිත්‍ය සහ කලාවන් සමග තුළනය කරද්දි ඔබට මොනවද හිතෙන්නෙ?

ඇත්තටම මම එහෙම සැසඳීමක් කරලා නෑ. රටින් පිටවුණාට පස්සේ අපේ සිතුම් පැතුම් වපසරිය, ලෝකය දකින විදිහේ පුලුල්වීමක් සහ ඇතැම්විට වෙනස්වීමක් සිදුවුණා. සමහර රසවිඳීම් සංස්කෘතික බැඳියාවන් එක්ක සම්බන්ධයිනේ. සද්ධර්මාලංකාරය හෝ කව්සිළුමිණ ගත්තොත් ඒවාට සමාන කෘතීන් ලෝක සාහිත්‍යයෙන් හොයා ගන්න බෑ. ඒවා කියවීම හා ඉන් ලබන ආශ්වාදය මගේ සිංහලකම, මගේ බෞද්ධකම සමගත් සම්බන්ධයි. අපි හිතමුකෝ මේ පැරණි සාහිත්‍ය කෘති නිවැරදිව ඉංග්‍රීසි භාෂාවට පරිවර්තනය වුණා කියලා. ඒත් බටහිර ජනයා මේ කෘති මගේ ගැම්මෙන්ම රස විඳියිද? එහෙම වෙන්න නෑනෙ. ගයිගර් පඬිතුමා වැනි අය සමහර පැරණි ග්‍රන්ථ පරිවර්තනය කළා. ඒත් ඒවා ප්‍රමාණාත්මකව ලෝක සමාජයට ඇතුළු වුණේ නෑ. මගේ සිංහල බසින් කියවීම යනු මගේ ජීවිතයේ පදාසයක් අතපත ගෑමක්. එයින් ලැබෙන ආස්වාදය සංස්කෘතික ජීවියකුට අමතක කරන්න බෑ. සමහරු කියනවා මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ගම්පෙරළියට චෙකොෆ්ගේ චෙරිවත්තෙන් ආභාෂය ලැබුවා කියලා. ගම්පෙරළිය තුළින් චෙරිවත්තේ ක්‍රම විකාශයක් සොයා ගන්න පුළුවන් වුණත් ගම්පෙරළිය කියන්නේ චෙරිවත්ත නෙවෙයි. සිංහලයෙකුට වෙනම සංස්කෘතික කියවීමක් ගම්පෙරළියේ තියෙනවා. එය නූතන ලේඛකයන්ගේ කෘතිවලටත් අදාළයි. දැන් දැන් නූතන ලේඛක ලේඛිකාවෝ වැඩි වැඩියෙන් ලෝක සාහිත්‍ය ඇසුරු කරනවා. ඔවුන් ඒවායේ දියුණු සාහිත්‍ය තාක්ෂණය තම කෘති සඳහා යොදා ගන්නවා.

බටහිර ලේඛකයන්ගේ සාහිත්‍ය කෘති ලෝක ව්‍යාප්ත වෙන්න කාරණා ගණනාවක් තියෙනවා. එකක් ඒවා ලියවෙන්නෙ විශ්ව භාෂාවකින් වීම. අනෙක බටහිර ලේඛකයාට තම වස්තු විෂයට අයත් භූගෝලීය වපසරිය මුළු ලෝකයම වීම. අපට අපේ දූපත විතරයි. දූපත් මායිම් ඉක්මවා ගිය තත්ත්වයක තියෙන්නෙ අපේ නිර්මාණ වලින් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් විතරයි. ඉතිං මේ වගේ ලක්ෂණ නිසා සාහිත්‍යයයන් අතර සංසන්දනයක් කරන්න අමාරුයි.

අනෙක් අතට නූතන සිංහල සිනමාව ගන්න. ප්‍රසන්න විතානගේලා, අශෝක හඳගමලා, විමුක්ති ජයසුන්දරලා සම්මාන ගන්නෙ ඇතැම් ජාතිකවාදීන් කියනවා වගේ එන්ජීඕ ව්‍යාපෘති හින්දා නෙවෙයිනෙ. ඒ ලෝක සිනමාවේ කලාත්මක ප්‍රකාශනයන් විදිහට ඔවුන්ගේ නිර්මාණ ඉදිරියට ඇවිත් තියෙන නිසා.

චිත්‍ර ශිල්පයත් එහෙමනේ. ඔවුන් ලෝක චිත්‍රකලාවේ වර්ධනයන් මැනවින් හදාරමින් දේශීය පසුබිම තම ප්‍රකාශන සඳහා යොදාගෙන තිබෙනවා. චිත්‍රය පසුබිමේ ඇති චිත්‍රකලා ශාස්ත්‍රිය සංවාදයත් අපේ චිත්‍ර ශිල්පීන් අරගෙන යනවානේ. ලාංකීය චිත්‍ර කලාව ආසියාවේ ඉහළ චිත්‍ර කලාවක් බවට පත්වෙලා තියෙන්නෙ මේ නිසා.

වර්තමාන ශ්‍රීලාංකීය කලාව මගින් පශ්චාත් යුද කාලීන සමාජ යථාර්ථයන් ප්‍රමාණාත්මකව නිරූපණය වන බවක් ඔබ කල්පනා කරනවාද? නොඑසේ නම් ඒ සඳහා ප්‍රමාණාත්මක කාලයක් කලාවට, සාහිත්‍යයට ලැබී නොමැති බවද ඔබගේ අදහස?

මේ කාරණයේදී සාහිත්‍යකරුවාගේ නිර්මාණශීලිත්වයට සමාන්තරව නිර්භය බව අවශ්‍ය කෙරෙනවා. ඒ වගේම හොඳ දේශපාලනික අවබෝධයකුත් අවශ්‍ය වෙනවා. යුද්ධය යනු සංවේදී මිනිසා සසල කරන සිද්ධි දාමයක්. ඒත් ඒ සසලවීම සමාජයක් වශයෙන්වත්, කලාකරුවන් වශයෙන්වත් අපේ රටේදී ප්‍රමාණාත්මකව ඇති වුණාද කියන ගැටලුව ඇත්තටම මතු වෙනවා. මුස්ලිම් ජනයාගේ සංස්කෘතික ජීවිතයට එරෙහිව අද පවත්නා සිංහල අන්තවාදය විසින් කෙරෙන බලපෑම ගන්න. යුද්ධයේ ආයුධ නිහඬ වුවත් තවමත් සමාජය යුද වියරුවේ ගැලී සිටින බවට ඒක හොඳ සාධකයක්. අන්තවාදයට රත් කර ගත් ලේ සඳහා අලුත් සතුරකු අවශ්‍යයි. ලංකාවේ අසහාය ගායකයන් ජනගහණය වැඩි කර ගන්නට කාමරංගා කන්න යයි පසුගාමි ගෝත්‍රික යෝජනා කරද්දි, යුද්ධයේ මානව ඛේදවාචකය කලින්ම තේරුම් අරගෙන සාධුජනරාව පවත්වන්න ඉන්නෙ ජයතිලක බණ්ඩාර වැනි සීමිත හොඳ මිනිසුන් පිරිසක් විතරයි.

රටක් විදිහට ලංකාව ජාත්‍යන්තරකරණය කළ කාරණා දෙකක් තියෙනවා. එකක් යුද්ධය. අනික ක්‍රිකට්. ක්‍රිකට්වලට හැමෝම සංවේදියි. එහෙත් යුද්ධයට එහෙම නෑ. මහජනයා සංවේදී නොවීම පැත්තකින් තියමු. මේකට කලාකරුවන් සංවේදීද? ලංකාවේ චිත්‍ර කලාවේ නම් එවැනි සංවේදීකමක් පේනවා. විශේෂයෙන් චන්ද්‍රගුප්ත තේනුවර හා ජගත් වීරසිංහත් ඔවුන් දෙපල වටා ගොනුව සිටින තරුණ චිත්‍ර ශිල්පීන්ගේත් නිර්මාණවල මේ සංවේදීකම වැඩිපුර පේන්න තියෙනවා. ඔවුන් යුද්ධයට මුහුණ දුන් උතුරේ චිත්‍ර ශිල්පීන් හා සාර්ථකව නිර්මාණ අත්දැකීම් බෙදාගන්නවා.



ඉන්දියාවයි පාකිස්ථානයයි දෙකඩ වීමේදීත්, ඉන්පසු ඇති වූ යුද්ධවලදීත් තිබුණු මානව ඛේදවාචකය ඉන්දීය සාහිත්‍යකරුවා කෙතරම් අපූරුවට ග්‍රහණය කර ගත්තද. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු යුරෝපීය සාහිත්‍ය වෙනස්ම මුහුණුවරක් ගත්තේ සාහිත්‍යකරුවා ඒ ඛේදවාචකයට සංවේදී වූ නිසයි. ඒත් තිස් අවුරුද්දක් වගේ විශාල කාලයක් යුද්ධයකට වැය කළ රටක එය නිර්මාණ විෂයක් බවට පත් නොකරගන්නේ, සාහිත්‍ය කරුවනුත් අචේතනිකව හෝ එම යුද්ධයේ දායකයන් වූ නිසාද, නැත්නම් බිය නිසාද කියන එක ගැටලුවක්. මට හිතෙන විදිහට තිස් අවුරුද්දක් යුද්ධයක කොටස් කාරයන් වුණු අපට ඒ කාලය නිර්මාණ සඳහා හොඳටම ඇති.

දේශීය ලේඛකයන් කෙසේ වෙතත් රටින් පිට වාසය කරන ලේඛකයන් (විශේෂයෙන් මංජුල වෙඩි වර්ධන වැනි) ඒ කාරණයේදී තරමක් දුරට හෝ සංවේදී වන බව පේන්න තියෙනවා. ඒකට හේතුව කුමක්ද?

මංජුල වගේ ලේඛකයන්ට රටින් පිටුවහල් වන්න සිදු වුණේ අද ලියන දේ එදා ලියන්නට උත්සාහ කළ නිසයි. රෝහිත භාෂණ තව කෙනෙක්. සුනන්ද දේශප්‍රිය, දෙමළ කවියකු වන චේරන් තවත් මේ වගේ අය. ඔවුන් අද රටින් පිට සිටින නිසා තමන්ගේ ලිවීම උදෙසා දඬුවමක් නොවිඳින බව ඔවුන් දන්නවා. ඒ නිසා හිතට එකඟව ලියන්න ඔවුන්ට පුළුවන්. ඒත් ලිවීම කරන කොට ගෙන රටින් පිටමංව බොහෝ දෙනෙක් සිටියත් මංජුල හරි රෝහිත හරි සුනන්ද හරි වගේ පශ්චාත් යුද කාලීන සමාජය විවරණය කරන්නේ කීයෙන් කී දෙනාද?

රටින් පිට සිංහල සාහිත්‍ය සමග සයිබර් අවකාශයේ සම්මුඛවීම පිළිබඳ ඔබේ තක්සේරුව කුමක්ද?

හැම කළු වළාවකම රිදී රේඛාවක් තියෙනවා කියලා කියමනක් තියෙනවානෙ. මෙතරම් සීමාකම් තබියදී, නිදහසේ ලියන ලේඛකයන් වෙනුවෙන් අන්තර් ජාල අවකාශය විවර වීමත් ඒ වගේ. ඒ නිසා කලාව නව අදියරකට ගෙන ගියා විතරක් නෙමෙයි එය ප්‍රජාතන්ත්‍රියකරණයකටත් ලක් වුණා. රටින් පිට වාසය කිරීම නිසා ස්වයං සිද්ධව ඇතිවන නිදහස් අවකාශයත්, සීමා වාරණ නැති අන්තර්ජාල අවකාශය සන්නිවේදන පියස්සක් ලෙස හමුවීමත් ලාංකීය සාහිත්‍ය කලාවන්ගේ ප්‍රබල විප්ලවීය අදියරක්. ඒක මැනවින් ප්‍රයෝජන ගැනීමට රටින් පිටත ජීවත්වන සාහිත්‍යකරුවන්ට හැකියාව ලැබුණා.

මං දැනට අවුරුදු දහයකට කිට්ටු කාලයක් කැනඩාවේ ජීවත් වෙනවා. ඒ දහයෙන් එන අප්‍රේල් වලට අවුරුදු හතක් පිරෙන සිංහල පත්තරයක් කරගෙන යනවා. නම යාත්‍රා. ඒක පිටු සියයක පත්තරයක්. සාමාන්‍යයෙන් අවමය පිටපත් හත්දාහක් හා උපරිමය පිටපත් දහදාහක් මුද්‍රණය කරනවා. මුළු කැනඩාව පුරාමත්, ඇමරිකාවේ ප්‍රාන්ත කිහිපයකටත් ඒ පත්තරය බෙදනවා. කොටින්ම ඇස්කිමෝවරු ඉන්න 'නොනවුන්' පළාතටත් පත්තර හතරක් යනවා තැපැල් මගින්. ඒ එහි ජීවත්වන සිංහලයන්ට. මං යාත්‍රා මගින් පාඨකයන් හා විවිධ සමීක්ෂණ කරනවා. සාහිත්‍ය හා සයිබර් කවිය හෝ සයිබර් සාහිත්‍ය ගැන ඔවුන්ගේ උනන්දුව ඉහළයි. මගේ වැටහීම නම් සයිබර් කවිය දැනටමත් සිංහල මුද්‍රිත කවිය අතික්‍රමණය කර තියෙන බවයි. ඇතැම් විට සිංහල කවියේ අනාගත ප්‍රවාහකය සයිබර් අවකාශය විය හැකියි.

පවතින ක්‍රමය, අධිපති ප්‍රකාශන මාධ්‍ය හා ආර්ථීක‐සංස්කෘතික මැඩලීම් මධ්‍යයේ වැඩුණු සිංහල සාහිත්‍ය හා කවියට ඒ බාධා නැති මාධ්‍යයක් සයිබර් අවකාශය මගින් විවරව තිබෙනවා. ඒ මගින් ලේඛන කලාව ප්‍රජාතන්ත්‍රිය විප්ලවයකට බඳුන් කර තිබෙනවා. මීට අවුරුදු කිහිපයකට පෙර ප්‍රමුඛ පෙළේ කාව්‍යයක්කාරයන් ලෙස සමාජය දැන හඳුනාගෙන හිටියේ කී දෙනාද? ඒත් සයිබර් අවකාශය ඔස්සේ කවියන් බොහෝ ගණනක් සමාජ ගතවී තිබෙනවා. වත්මන් ධනේශ්වර එනමුත් සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රික ලෝකයේ මිනිස් නිදහසට, සීමා මායිම් නැති සිතුම් පැතුම්වලට ලබා දී ඇති ලොකුම අවස්ථාව ලැබෙන්නේ සයිබර් අවකාශය හරහායි.

සාහිත්‍යකරුවකුට අමතරව දේශපාලන විචාරකයෙකු ලෙසද ඔබ සක්‍රිය දායකත්වයක් දක්වනවා. මේ මොහොතේ රටේ දේශපාලනය ගැන ඔබේ කල්පනාව මොකක්ද?

යුද ජයග්‍රහණයෙන් ජනයා ලද ප්‍රමෝදයෙන් වර්තමාන ආණ්ඩුව නඩත්තු වෙනවා. යුද්ධය හෝ සාමය පිළිබඳ නිවැරදි තක්සේරුවක් හෝ තමන්ගේම ආස්ථානයක් නොතිබූ නිසා විපක්ෂය නන්නත්තාර තැනට වැටිලා තියෙනවා. ආණ්ඩුව හා ගනුදෙනු කළ හැකි ප්‍රබල විපක්ෂයක් නැතිකම ලංකාවේ අද පවත්නා භයානක දේශපාලන තත්ත්වයට ප්‍රධාන හේතුවක්. වමේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂය වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ තවමත් ඉන්නේ මීට දශක තුනකට පෙර යුගයේ. මං හිතනවා මේ සමාජ පරිහානියට මේවාට අමතරව ප්‍රබුද්ධ වාමාංශික චින්තනයක් හා ප්‍රබුද්ධ දක්ෂිණාංශික චින්තනයක් නැතිකමත් බලපා තිබෙනවා කියලා.

හැත්තෑ හතට පෙර යුගයේ මේ චින්තනයන් දෙකම දේශපාලනය ශිෂ්ටාචාරවත් කළා. වාමාංශික චින්තනය සමාජයේ එළි පහළියට පැමිණ ඒ වැඩේ කළත් දක්ෂිණාංශික චින්තනය එළි පහළියට නොපැමිණ ඒ කටයුත්ත කළා. මේ චින්තන දෙකම සමාජයට පාරක් පෙන්නුවා. එදා භික්ෂුව දේශීය දැනුම් සම්ප්‍රදායේ පෙර ගමන්කරුවා වුණා. අද ඔවුන් තවත් යුද්ධයක් හා ඝාතක සංස්කෘතියක් ඉල්ලා සිටින බලවේගයක් වෙලා. ශාස්ත්‍රිය සමාජයේ බිඳ වැටීමක් වේ නම් එයට භික්ෂු සංස්ථාවේ මේ කියන බිඳවැටීමත් බලපානවා. අද දේශපාලනයේ ඇති රකුසු ස්වභාවය නැති කරන්න නම් නිද්‍රාශීලීව සිටින බුද්ධිමතුන්ගේ නිර්භීත මැදිහත්වීමක් අවශ්‍යයි. එසේ නොවනතාක් කල් ලංකාව ශිෂ්ටාචාරයේ වල පල්ලටම යන ගමන නොනවත්වා යාවි.

ඔබේ වර්තමාන කටයුතු මොනවාද?

මගේ නිර්මාණකරණයේ ලේඛකයෙකුට නොතිබිය යුතු තරම් වූ දීර්ඝ විරාම කාලයක් තිබුණා. ඒත් දැන් ඒ විරාම කාලය අවසන් වෙලා. හැබැයි ඒ කියූ විරාම කාලය අතරතුරත් කෘතීන් දෙකක් නිකුත් කළා. ඒ 'ලෙන්දොර පිපුණු ප්‍රේමය'(2007) නම් කෙටි කතා පොත හා එහි ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනය වන Undercurrents. දෙදහස් දහයේදී දී 'කැට කිරිල්ලී' නමින් කවි පොතකුත් කළා. දැනට මම අලුත් පොත් දෙකක වැඩ අවසන් කරමින් ඉන්නවා. එකක් 'උස් බිමක් සොයා' කියලා නවකතාවක්. දෙවැන්න දේශපාලන විචාර කෘතියක්. ඊට අමතරව මම නොකඩවාවම වගේ පුවත්පත්වලට හා මගේම පුවත්පතටත් ලියනවා. මං පවත්වාගෙන යන iranamvila බ්ලොග් අඩවියටත් ලියනවා.

[රාවය- 2013.12.29]
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Sinhala Novel, Chandrarathna Bandara, Yathra, Swarna Pusthaka Awards, Post War Literature in Sri Lanka, Cyber Media
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
ප්‍රසාද් නිරෝෂ බණ්ඩාරගෙන් තවත් වියමන්
කතා-බස්
"වලාකුළු බැම්ම"ට භූගෝලීය පරිසරය සපයන්නේ මම අත්වින්ද ගම‍යි!- චන්ද්‍රරත්න බණ්ඩාර
කතා-බස්
යාය හතරේ ලියන්නී- ශාන්ති දිසානායක
කවි
පිටුවහල් වහලෙක්මි‍‍‍‍.
අදහස්
මෛත්‍රීගේ කතාව- ප්‍රති කියවීමක්
රංග
අව්‍යාජ - වෙළඳ සංස්කෘතීන් හි ද්විඝටනයක් ලෙස "සිරිවර්ධන පවුල"
තවත් සූකිරි කතා-බස්
"බොහෝ ලේඛකයන් බයයි ඇත්ත කථාකරන්න!"- අශෝක හඳගම සමග කතාබහක්
"මට අවශ්‍ය අපගේ අනෙකා කෙතරම් විචිත්‍රවත්ද යන්න පෙන්වීමටයි."- නිශ්ශංක විජේමාන්න
"මේක හාඩ්වෙයාර් එකක යකඩ කපන එකෙකුගේ වැඩක්!"- නාගොල්ලාගොඩ ධර්මසිරි බෙනඩික්
නාඳුනන ගැහැණියකගේ දේශපාලන අරගලය- තිලිනා වීරසිංහ සමග කතාබහක්
"ගොතන කතාවකට වඩා අවිශ්වසනීය වූ ඇත්ත කතාවක් තිබුණා...!"- සුරේඛා සමරසේන
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
සතුට...!
එක් මිනිසෙක් බුද්ධ හමු වී මෙසේ කිවුවා.
"මට සතුට අවශ්‍යයි!"

එවිට බුද්ධ කීවා;
"මුලින්ම මට යන්න ඉවත් කරන්න. ඒ මමත්වයයි.
ඉන්පසු, අවශ්‍යයි යන්න ඉවත් කරන්න. ඒ තෘෂ්ණාවයි.... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
කතන්දර| "නුවණක්කාර කපුටුහාමි"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

10-Secs

"නුවණක්කාර කපුටුහාමි"- පොඩිත්තන්ට ඊසොප්ගේ උපමා කතාවක් [කාටූන්]

හඬ- නයෝමි ගුණසිරි, මාෂා සුවනි
පිටපත සහ සජීවීකරණය- බූන්දි වැ.දෙ.


[Sinhala Cartoon Kids Story -THIRSTY CROW-... [More]
කතන්දර| විරාම ලකුණු

7-Mins

(යශෝධා සම්මානි ප්‍රේමරත්න) "රායා, ඔයාට තේරෙනවද මම කියන දේ?" මම එකපාරටම පොළොවට වැටුනා. පොළව තිබුනේ බිම් මට්ටමට තට්ටු විසි එකක් උඩින්, කලබල නගරයක... [More]
කවි| හැරයාම

13-Secs

(තරින්ද්‍ර ගලහේන) නටුවකින් ගිලිහී වැටෙන
දුඹුරු පතක වන්
සොඳුරුවූ දුක්මුසු බවක් ඇත
ක්ෂය වෙමින් යන
සෑම ආදරයකටම...... [More]
ඔත්තු| කවි පොත් තුනක්- මැයි 26

11-Secs

ටිම්රාන් කීර්තිගේ "පෙම්බරියගෙන් වෙන් වුණ ලූලෙක් හැරෙයි ඇලකට", දිමුතු ප්‍රදීප් පෙරේරාගේ "ගඟුලක් ව නවතිමි", ඩොමිනික්... [More]
අදහස්| ඒ ඇගේ අහසයි!

4-Mins

(මහේෂි බී. වීරකෝන්) ශ්‍රී ලාංකේය සන්දර්භයේදී ස්ත්‍රීය හා ඇගේ විමුක්තිය යන කතිකාවත තුළ අඩු අවධානයක් දෙන මාතෘකාවක් වේ නම් ඒ ස්ත්‍රී ලිංගිකත්වය (Female... [More]
ගී කිය(ව)මු| ග්‍රීස් ගහේ මුදුනට ම ගියා මම- ඇය අවුරුදු කුමරිය වෙන්න ගියා!

6-Mins

(කේ.ඩී. දර්ශන) අජිත් කුමාරසිරි ගයන "ග්‍රීස් ගහේ මුදුනට ම ගියා මම" සම්මත ගීත ආකෘතිය ඉක්මවා ගිය ගීතයකි. ආකෘතිය අතින් මෙන් ම අදහස්... [More]
කතන්දර| "මොනවද මේ දවල් හීන?"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

35-Secs

"මොනවද මේ දවල් හීන?"- පුංචි අපේ පුංචි හීන ගැන පුංචි කතාවක්! [කාටූන්]- Cristy Zinn ලියා, Mary-Anne Hampton සිත්තම් කළ "What... [More]
වෙසෙස්| මානව සමාජයේ මීළඟ විප්ලවය 'දත්තවාදය'ද?

4-Mins

(සරද සමරසිංහ) මානව සමාජය වැඩවසම්, සමාජවාදී, ලිබරල් සහ පශ්චාත් ලිබරල් ආදී යුගයන් පසුකර පෑමිණ, ඉතා සංකීර්ණ සමාජ හා දේශපාලන යුගයක් අබියස සිටින... [More]
Cine| ලෙස්ටර්- සිනමා අඹරේ මැකී ගිය රිදී රේඛාව

5-Mins

(චන්දන ගුණසේකර) මගේ මතකය නිවැරදි නම් ඒ අසූව දශකයේ නිකින්න විය. නිල්වන් අහස ඉතා සැඩ පරුෂව දැවුණු හිරු සිඳී ගිය වැව් මත... [More]
Cine| "තුන්දෙනෙක්|மூவர்"- මිනිස්කම අහිමි වීම පිටුපස ඇති දේශපාලන ප්‍රශ්නය නිරාවරණය කිරීමේ අභියෝගය

10-Mins

(උපාලි අමරසිංහ) අප ජීවත්වන මේ යුගයේ සමාජ ආර්ථික දේශපාලන මූලයන්ගෙන් ඉපදී එම ක්‍රමය විසින් ම පෝෂණය කරන්නාවූ යක්ෂයාගේ හෝරාව පැමිණ කළ විනාශය... [More]
කතන්දර| "පොඩි සාදුගෙ කතන්දරේ" [ළමා කාටූන් වීඩියෝව]

31-Secs

"පොඩි සාදුගෙ කතන්දරේ"- බුදු සිරිතෙන් පොඩිත්තන්ට ආදර්ශමත් කතන්දරයක් [කාටූන්]- Arvind Gupta ලියා, Debasmita Dasgupta සිත්තම් කළ 'What happened to the... [More]
කවි| සිංහයෝ උඹ ණයයි!

25-Secs

(අමිල නන්දසිරි) හදන්නට සීගිරිය මාලිගේ
කොන්ත්‍රාත් එක ගත්තෙ
මිගාරගෙ මල්ලි වුන
ගම් සභාපතිතුමයි
වැලි ගඩොල් අපි ඇද්දෙ
උඩට කර බරෙන්මයි... [More]
කවි| 'අපේක්ෂා' - ඒක ගැලපෙන නමක්!

16-Secs

(වජිර දීප්ති වීරකෝන්) "කුසුමාවතී රත්නායක"
නම කියනකොටම
මට "ඉන්නවා" කියවුනා,
මේ ඉස්කෝලෙ නෙමේ
ඉස්පිරිතාලෙ කියලා
හාංකවිසියක් අමතක වුනා..... [More]
අදහස්| හිත් මත බර අඩි තබමින් "සහෝදරයා" නික්ම ගිය පසු...

5-Mins

(චන්දන ගුණසේකර) අවසාන භෝජන සංග්‍රහය සහ ජුදාස්ගේ පාවාදීම සිදුවූ මහ සිකුරාදාවෙන් ඇරඹුණු පසුගිය සති අන්තය ජේසුතුමන්ගේ උත්ථානය සිදුවූ පාස්කු ඉරිදාවෙන් අවසන් වූයේ... [More]
අදහස්| විරහවේ නොස්ටැල්ජියාව, ආදරය සහ කවිය

3-Mins

(ක්‍රිෂාන් රත්නායක) ජීවිතය යනු බුද්ධීමය සහ භාවමය තල අතර දෝලනයකි. සෑම සංසිද්ධියක ම, සෑම ප්‍රපංචයක ම සෑම සමාජ භූමිකාවක ම පාහේ පවතින්නේ... [More]
කතන්දර| "හිපෝට හරි දාංගලේ"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

36-Secs

"හිපෝට හරි දාංගලේ"- පොඩිත්තන්ට තවත් ලස්සන කතන්දරයක් [කාටූන්]- Sam Beckbessinger ලියා, Megan Andrews සිත්තම් කළ "Hippo Wants to Dance" ළමා... [More]
පොත්| සවන් දෙන්න! මේ අමිහිරි මතක අතීතයක සිට එන "අන්තිම දුම්රිය"යි!

8-Mins

(චන්දන ගුණසේකර) "නිලට හුරු අළු පාටට හැරී තිබුණු උතුරු ක්ෂිතිජය ලා රතු පැහැයක් ගත්තේය. ලා රත නැවත තඹ පැහැයට හැරුණි. අනතුරුව එය... [More]
කතන්දර| "අමුතු ආච්චිගෙ අපූරු සර්කස්"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

31-Secs

"අමුතු ආච්චිගෙ අපූරු සර්කස්" බලමුද?- පොඩිත්තන්ට විනෝදාත්මක සිංදු කතන්දරයක් [කාටූන්]- Mala Kumar හා Manisha Chaudhry ලියා, Niloufer Wadia සිත්තම් කළ... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook