Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
වෙසෙස් බූන්දි
උපේක්ෂාව සමග යහන්ගත වීම
බූන්දි, 18:47:36
උපේක්ෂා සහගත වීම යම් ගැටලුවක් දෙස නිවැරදිව බැලීමට සුදුසුම චින්තන ක්‍රියාවලියක්. අන්තගාමී නොවී යමක් පිළිබඳ නිරීක්ෂණය කිරීමට ඉන් මග පාදා ගන්න පුලුවන්. එහෙත් හඳුනාගත් ගැටලු දෙස උපේක්ෂා සහගත වීම එය තවත් තීව්‍ර කරන්නක් මිස යහපත් දෙයක් නොවෙයි. නූතන ලංකාවේ පිරිහෙන සාරධර්ම හා දේශපාලනය ගැන කතාබහේ දී නිර්ලජ්ජිත, කුහක උපේක්ෂා සහගත ජනතාව මේ සෑම සමාජ අසාධාරණයකට ම වගකිව යුත්තේ එනිසයි.

උපේක්ෂාව බුදු දහමේ ඉතා ඉහළින් අගයන්නක්. එහෙත් සමාජ අසාධාරණකම්, දූෂණය ආදී කප්පරක් නොහොබිනාකම් කරන නූතන ලංකා සමාජයෙහි ඒ සියල්ල දැක දැකත් උපේක්ෂාව භජනය කිරීම, මොනතරම් කරුමයක් ද? අඩුම තරමේ සාහිත්‍ය නිර්මාණකරණයෙහි යෙදෙන්නෝ හරි මේ ගැන නොතකා සිටීම ජාතියේ අභාග්‍ය විනා වෙන කුමක්ද? වන්දිභට්ටකම් කොට, රජතුමා ඉදිරියේ හෝ මැති අමැතිවරු ඉදිරියේ හෝ පොත් එළි දක්වනවට වඩා කොපමණ වැදගත් දේ ලේඛකයෙකුට කල හැකිද? බහුතරයකගේ මේ නිද්‍රාශීලී උපේක්ෂාව කීද්දීමට ලේඛකයන්ට කුමක් කළ හැකිද? හුදු කිති කැවීමක් හෝ පා පහරක් හෝ දී ජනතාව අවදියෙන් තැබීම අප කාගේත් හෙට දින යහපත සඳහා අවැසිමය.

1975 දී පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ දේශනයක් කරන මහාචාර්ය පී. බී. මීගස්කුඹුර කරන ප්‍රකාශය අදට දක්වන අදාලත්වය පුදුම එලවන සුලු එකක්. ලේඛක උපේක්ෂාව නිර්ලජ්ජිත එකක් වන අයුරු ඔහු දක්වන්නේ මෙහෙමයි.

"අද ලංකා සමාජය පරිහානිය කරා යන වේගය බලන විට ආර්ථීක හා දේශපාලන විසඳුම් මෙන්ම සාහිත්‍යය වැනි කලාවලින් ද කිසියම් කාර්යයක් ඉටුවිය යුතුය. මිනිසා ගැනත්, ජීවිතය ගැනත්, විශ්වය ගැනත් අද අප ලබා තිබෙන දැනුම් සම්භාරය කෙතරම් වුවත් අප ජීවත් වන්නේ ඇබ්බැහිකමින් ලැබූ ගතිගුණ ඥාන සම්භාරයට අනුව සකස් කර ගනිමින් නොවේ. මිනිසුන් දෙස මිනිසුන් ලෙස බලන්නෝ විරලය. ජාතිභේද, ආගම්භේද, කුලභේද, දේශපාලනභේද, ප්‍රදේශභේද, පන්තිභේද, ඇතිනැතිභේද ආදිය නිසා විභින්නව ගිය සමාජයක බිහිවන පුද්ගලයෙකුගේ නියම හරය හෙවීමට ඔවුන්ගේ පියවි තත්වය වසා සිටින කඩතුරා සියල්ල ඉවත් කිරීම අත්‍යවශ්‍යය. මුළු මහත් සමාජයම ආත්ම වංචනිකයන්ගේ තත්වයට ඇදහෙළන තත්වයට පුද්ගලයන් පිළිබඳ විවරණය කොට, ඔවුන් නග්න කොට සමාජයේ අවබෝධය සඳහා ඉදිරිපත් කිරීම වර්තමාන ලේඛකයන් සතු වැදගත් වගකීමකි. ඒ ගැන උපේක්ෂා සහගත වීම අපේ ජාතික අභිවෘද්ධියට හානියකි." (මීගස්කුඹුර,1975:54)

මේ කරුණු එක එකක් වෙන වෙනම කතා කළ යුතු ඒවා. සාමාන්‍යයෙන් මානවයා ඇබ්බැහි වී ඇති ප්‍රකෘති, ප්‍රාථමික තත්වයන් ශිෂ්ට වීම තුළින් මග හරවා ගෙන ඇතත් එන්න එන්නම ඒවා ගිලිහී යාම ඛේදවාචකයක්. යුද්ධය, කෲරත්වය, හිංසනය, අනෙකා හා අනෙකාගේ සංස්කෘතිය නොඉවසීම ආදී දහසකුත් දුර්ගුණ අපේ කරගනිමින් සිටින කාලයක් තුළයි අපි ඉන්නෙ. ඒ අතර මිත්‍යාදෘෂ්ටික දහසකුත් දේ හා යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර ගුරුකම් ප්‍රබලව ඉස්මතුව කෝටියක් දෙවියන්ට අපේ දෛව බාර දී ඉතුරුවා කරුමයට බාර දී සිටීම එක අතකට පුදුම වීමට කරුණක් නොවෙයි.

මෙවන් පසුබිමක ලේඛකයෙකුට කළ හැකි දෙයක් නම් ස්වනිර්මාණ මගින් විවිධ ආන්තික දෘෂ්ටිවාද නමැති කඩතුරා ඉවත් කිරීමට යත්න දැරීමයි. නියම මානව දයාවෙන් යුත් ලේඛකයන් කල යුත්තේ නොබියව ඊට ඉදිරිපත් වීමයි. ඒ වෙනුවට සිදුවන්නේ රාජ මැති අමැති ප්‍රශස්ති ගැයීම පමණක් වීම ලාංකිකයන්ගේ පූරුවේ කරුමයක් පලදීමකැයි සිතා නිහඬ වීමට තරම් පහත් මානසිකත්වයක් නැති කිහිප දෙනෙක් හෝ සිටීම එක අතකට සතුටක්. ඒත් ඒ සතුටවත් අපේ ඊළඟ පරම්පරාවට ලැබේ යැයි සිතන්නට බැහැ. කණගාටුව ඒකයි.

සාහිත්‍යකාරයාගේ වගකීම නම් මේ දුර්ගුණ, අවනීතිය පසුපස ඇති දේ නග්න කිරීම. එසේ නග්න කිරීමට නම් මුදල් හෝ කීර්ති ප්‍රසංසා පිළිබඳ ඇති දැඩි කැමැත්ත ඉවත් කළ යුතු වෙනවා. එතකොට ඔහු තාපසයෙකු, ආජීවකයෙකු වගෙයි. ඔහුට ඇත්තෙ තරහක් නොව දුක් විඳින්නන් කෙරෙහි වූ අනූපම ප්‍රේමයක්. ඒ ප්‍රේමයේ සුවඳ සිය ප්‍රබන්ධ හා කතිකාවත් මගින් සමාජගත කිරීම ලේඛකයෙකුගේ වගකීමක්.

ඒ සියල්ල පසෙකලා උපේක්ෂාව භජනය කිරීම ඒ අය ගැනත් සන්තාතපයක් හා කණගාටුවක් පමණක් ඉතිරි කර ගෙන ආයෙත් ඔවුන්ව කීද්දීමට, කිතිකවා ප්‍රබෝධමත් කිරීමට අපට සිදු වෙයි. නැති නම් පයින් ඇන හෝ අවදි කරවා ගන්න අවශ්‍ය වෙනවා.

කොටහේනේ ප්‍රඥාකීර්ති හිමියන් 1940 දී ලියූ 'සාහිත්‍ය හා සමාජය' කෘතියේ හතරවන පරිච්ඡේදය නූතන ලංකාවේ සාහිත්‍යකරුවන්ට ඇන්න පා පහරක්. ඒත් ඒ ගැන නොකියවා ඇති අය බහුලව ඇතැයි සිතන හෙයින් එයින් කොටසක් මෙහි අන්තර්ගත කරනවා.

"මානවතාව අද සාහිත්‍යයෙහි විෂයය වේ. මුළු මනුෂ්‍ය ජීවනයම නිඛිල ජන සමාජයම මෙකල සාහිත්‍යයට ගෝචරය. පෙර මෙන් අද සාහිත්යිකයා රජසභාවට හෝ පණ්ඩිතසභාවට සීමා වී නැත. හේ අද සාමාජිකයෙකි. පොදු මිනිසෙකි. පෙර විසූ ඇතැම් කවීන් මෙන් ව්‍යක්තිවාදය- ස්වකීය පෞද්ගලික හැඟීම්- නිසා මනෝරාජ්‍යයෙහි සැරිසැරීම ඔහුගේ කාර්යය නොවේ. ජීවිත සංග්‍රාමයෙහි ඔහු විසිනුදු කළ හැකි විශාල සේවයක් තිබේ. එය වෙන කිසිවකු විසිනුත් පිරිමැසිය නොහැකිය. මෙසේ ගම්වර ලැබීමට විරුදු කී කාලය ගෙවී තිබියදීත් මෙකල ඇතැම් සිංහල කව් තනනුවෝ මැති ඇමති උපදේශක පදවි ලැබීමට වෙහෙසෙන පුද්ගලයන්ට වන්දිභට්ටයන් වීම ගරු කොට තකත්. ප්‍රභූන් ඉදිරියෙහි යාචකයන් වන තරමට හීනදීන වූ අත්ම ගෞරවය බලවතුන්ගේ පාවඩ බවට පමුණුවන්නා වූ ලේඛකයෙක් ස්තුති පත්‍ර වැනි නිෂ්ප්‍රයෝජන දේ ලිවීමට මුත් ජනසමාජය පුබුදුවාලන පොත් පත් තැනීමට කෙසේ සමර්ථවේද? තමා ගැනම සිතන්නාවූ කවියා ලේඛකයා කලාකාරයා නිසා සමජායට එදා මෙන්ම අදත් සිදු වූ ද සිදුවන්නාවූ ද අනර්ථය විශාලය..."
(ප්‍රඥාකීර්ති,1940:24-25)

තවදුරටත් අදහස් දක්වන උන්වහන්සේ නූතන ලාංකික ලේඛයා කෙසේ හැසිරියි යුතු දැයි විස්තර කරයි.

"අද ලෝක තත්වය අනුව ලංකාව මුළු ආසියාවේ සහයෝගය පැතිය යුතුය. යුරෝපයෙහි සම්බන්ධය ද අපේක්ෂා කළ යුතුය. මුළු ලොවම මේ යාන්ත්‍රික යුගයෙහි පටුවේ. කෙතරම් වාදභේද කලකෝලාහල ඇතත් විද්‍යාවන් පහළ වීම නිසා ලොව එකිනෙකට සම්බන්ධ වේ. එබැවින් විශේෂයෙන් මුළු ආසියාවේම වන පරිවර්තන ලංකාව කෙරෙහි බලපවත්නා බව ලේඛකයාට අවබෝධ විය යුතුය. ඉන්දියාව හා ලංකාව අතර සාකච්ඡා අද කෙබඳු තත්වයක පැවතුණත් එය යුහුසුළුව එක්සත්ව විමසා ගතයුතු අවස්ථාව නුදුරුය. මේ සඳහා කවීන් ලේඛකයන් විසින් විශාල සේවයක් කළ හැකිය. එසේ තිබියදීත් වර්ගභේද, ජාතිභේද, පළාත් භේද, තර කිරීමට මේ කුඩා රට තුළම අසමගිකම් වැඩි කිරීමට අනුබල දෙන කවීන්, උගතුන්, ලේඛකයන් කරන්නේ මහත් අනර්ථයකි. සාහිත්‍ය වැනි සාර්වජනීන විෂයයක් මෙබඳු සුළු භේදවලට ලක් කර ගැනීම බොහෝ ක්ෂුද්‍ර පණ්ඩිතයන්ගේ සිරිත වුවත් ශ්‍රේෂ්ඨ ලේඛකයන් අනාගතය ගැන සලකා බලා දූරදර්ශීව ක්‍රියා කිරීම අත්‍යාවශ්‍යය." (ප්‍රඥාකීර්ති,1940:32)

උන්වහන්සේ දක්වන ආකාරයට ම අනාගතය දෙස බලා වර්තමානයේ හැසිරීම් වෙනස් කර ගන්න එක අපේ වගකීම. අතීතකාමීත්වයෙන් මිදී පැරැන්නන් කල කී දේ මත නොනැග, ඒ මත ලැග වමාරමින් තව දුරටත් සිටිය නොහැකි බව වටහා ගත යුතු වෙයි. අජිත් තිලකසේන දක්වන පහත අදහස ලංකාවේ ජනතාවත්, ඒ අතර ඔවුන්ගේ මනස පුබුදුවන ලේඛකයනුත් කෙසේ සිය වගකීම ඉටු කල යුතුදැයි පෙන්වා දෙනවා.

"අපි අවතීර්න වෙලා ඉන්නේ 21 සියවසට උනත් අවිද්‍යාත්මක මත පතල කිරීමත් විද්‍යාව ගැරහීමත් අද මෙහි අඛන්ඩව සිද්ධ කෙරෙනවා. 2004 සුනාමි ඛේදවාචකයෙන් පස්සේ අපේ ඇත්තෝ එයට අවිද්‍යාත්මක අර්ථකථන සපයමින්, නුසුදුස්සන් සමග මාධ්‍ය සාකච්ඡා පවත්වමින් සිටිද්දි රජයද ක්ශනිකව යොමු උනේ අභිචාර වත් පිලිවෙත්. සර්වාගමික කටයුතු ආදියට මිස විපත අවම කරන්න ගත යුතු නූතන තාක්ශනික පියවරවල් වෙත නෙමේ. ජනතාව ද හැම විටම මුලාවෙ වැටෙන්න සූදානමින් සිටින අතර පවතින රජයට ආවඩන්නන්ට, මිථ්‍යා විශ්වාස වපුරන්නන්ට. චිරන්තන දෘෂ්ටියේ ගල් වී සිටින්නන්ට සහ බොරුකාරයින්ට කවදාවත් නොතිබුන තැනක් අද මේ සමාජය තුල තියෙනවා."
(තිලකසේන, අජිත් 1987: සංස්කෘතික කාන්තාරයක් කරා. :72)

මෙම ලිපිය අවසන් කිරීමට මා තෝරා ගන්නේ මර්තා නස්බෝම් සිය කෘතියක් වූ "කලාව කුමටද?" අවසාන කරන පහත ඡේදයයි. එය අපට කලාකරුවාගේ උපේක්ෂාව තවදුරටත් ලංකා සමාජයෙහි ප්‍රගමනය වලක්වාලන්නේ කෙසේදැයි සිතීමට මග පාදයි.

"මා විශ්වාස කරන හැටියට ශිෂ්ටචාර අතර නියම ගැටුම යනු මසුරුකම හා ස්වයංරූප රාගය යන දෙක ගෞරවය හා ආදරය සමග ගැටෙමින් ඒකපුද්ගල ආත්මය තුළම සිදුවන ගැටුමක් නම් සියලු නූතන සමාජ වේගයෙන් එම සටනින් පරාජය වෙමින් සිටියි. ඊට හේතුව හිංසනය අවමානුෂිකකරණය වෙත මගපාදන බලවේග මිස සමානත්වයේ සහ ගෞරවයේ සංස්කෘතියක් පෝෂණය කිරීමට එම සමාජ අසමත්වීමයි. අප මානවශාස්ත්‍ර විෂයයන් හා කලාවන්හි තීරණාත්මක වැදගත්කම අවධාරණය නොකරන්නේ නම් ඒවා වියැකී යනු ඇත. ඒවා ලාභ නූපදන බැවිනි. ඒවා කරන්නේ ලාභ ඉපයීමට වඩා වටිනා දෙයක් වන අපගේ ලෝකය ජීවත්වීමට තරම් වන ලෝකයක් කිරීම, අනෙක් මනුෂ්‍යයන් තමන්ගේම වූ සිතිවිලි හා හැඟීම් ඇත්තාවූද, ගෞරවය හා සහවේදනය ලැබිය යුතු වූද සම්පූර්ණ මනුෂ්‍යයන් සේ දකින්නට හැකි මනුෂ්‍යයන් නිර්මාණය කිරීම සහ සහනුකම්පික හා තර්ක ශක්තියෙන් යුතු විවාදය ඇති කිරීම වෙනුවෙන් භීතිය හා සැකය පළවා හරින ජාතීන් හා රටවල් නිර්මාණය කිරීම යන කාර්යන්ය."
(නස්බෝම්, 2013)

දැන් අපට තේරුම් ගන්න වෙනවා 'කලාව කුමටදැයි' යන ප්‍රශ්නය වෙනුවට එයින් කළ හැකි දේ කුමක්දැයි වටහා ගැනීම වැදගත් බව. එසේ නොකොට කල් මැරීම, සම්මාන පසුපස දුවගොස් නොලැබුන තැන අනික් හැමෝටම බැණ වැදීම වෙනුවට දහසකුත් දේ මේ දුක් විඳින්නවුන් වෙනුවෙන් කිරීමට අපට පුලුවන්. හෙට දින අපේ දරුවන්ගේ ලෝකය රැක දීමට නම් මේ යුතුකමෙන් මග හැරීම නොකළ යුත්තක්. මානව දයාවෙන් යුතු පරපුරක් සෑදීම වෙනුවෙන් හැකි හැම තත්පරයක්ම කැප කිරීම අපගේ පරම අධිෂ්ඨානය කර ගනිමු.

ඇසුරු කළ තැන්-

තිලකසේන, අජිත් (1987) සංස්කෘතික කාන්තාරයක් කරා. (2007- දෙ. මු.) කොළඹ: එස්. ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ.
නස්බෝම්, මාර්තා(2013) කලාව කුමටද?. පරි. ලියනගේ අමරකීර්ති. කොළඹ: ෆාස්ට් පබ්ලිකේෂන්.
ප්‍රඥාකීර්ති, කොටහේනේ(1940) සාහිත්‍ය හා සමාජය. (2000සි. මු.) කැළණිය: විද්‍යාලංකාර මුද්‍රණාලය.
මීගස්කුඹුර, පී. බී. (1975)"පැරණි සාහිත්‍යයෙන් නූතන ලේඛනයට ගත හැකි ආභාසය." සම්මන්ත්‍රණ ලිපි-1(1975) (සංස්) මැද්දේගම, යූ. පී., සිංහල අංශය: පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය. 40-54).
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Duty of the Writers, Martha Nnussbaum, Ajith Thilakasena, Liyanage Amarakeerthi, P.B. Meegaskumbura. Kotahene Pannakeerthi, Sri Lankan Writers
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
සමන් පෙරමුණගෙන් තවත් වියමන්
පොත්
හකාවතී- කියවල අඬන්නද? හිනාවෙන්නද?
පොත්
රං'කුඹල්' හදවත් ගැන කියන 'කුරුලු හදවත'
පොත්
අරගලය සහ ආදරය අතර | ප්‍රමෝද්‍යා ආනන්තගේ "පලායන්නා"
පොත්
අමර කවි
කරන්ට්ස්
“නිරුවත් දෙවිවරු” | “NAKED GODS”
තවත් වෙසෙස් බූන්දි
තෝල්ස්තෝයි අදට වලංගු ද?
නවකතාවේ නිදහස: අරාජික සිංහල නවකතා කිහිපයක් ඇසුරින් [අවසන් කොටස]
නවකතාවේ නිදහස: අරාජික සිංහල නවකතා කිහිපයක් ඇසුරින් [දෙවන කොටස]
සීමිත ලොවකට අසීමිත කවි තබා ගිය දිලිසෙන පියවර, සමර
ගේබ්‍රියෙල් නම් සුරදූතයා
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
කැරොලිනා මාරියා ඩි ජීසස් ලියයි.
ජනාධිපතියො, උඹ කූඩුවක ඉන්න ගිරවෙක්. ලස්සන ලස්සන කතා කියනවා. ඒත්, බඩගින්නෙ ඉන්න මිනිස්සු ව්‍යාඝ්‍රයෝ කියලා හිතා ගන්න එක හොඳයි. උන් ඉන්නෙ කෝපයෙන්. අවස්ථාව ආපු ගමන්... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
අදහස්| ගල්කිස්සේ ප්‍රහාරය: අන්තවාදයේ නරුම මුහුණුවරයි!

2-Mins

(තාරක වරාපිටිය) මේ මොහොත වනතාක් බුරුමයේ හෙවත් මියන්මාරයේ ඇතිවී තිබෙන අර්බුදය යනු සිරියාවේ, ඉරාකයේ හෝ ලිබියාවේ ඇතිවුණු/ ඇතිකළ අරාජිකත්වය තුලින් මතුවූ මුස්ලිම්... [More]
වෙසෙස්| සංචාරක ව්‍යාපාරය, අධිපාරිභෝජනය සහ ශ්‍රී ලංකාව

3-Mins

(සංඛ කිරිඳිවැල) සංචාරක කර්මාන්තය ලෝකයේ ප්‍රමුඛතම කර්මාන්තයක් වන අතරම සීඝ්‍රතාවයකින් වර්ධනය වෙමින් පවතී. එය ඊටත් වඩා සැලකිය යුතු වේගයකින් ලංකාවේ වර්ධනය වෙමින්... [More]
BoondiLets| ෆෙඩ්රික් නීට්ෂේ කියයි.
(සඳකාන්ත) රකුසන් හා යුද වදින්නන්, එ් කාර්යය නිසාම රකුසන් බවට පත් නොවීමට වග බලාගත යුතුය. අැති පමණ කල් අාගාධයක් පතුලට නෙත් යොමා සිටියොත් අාගාධය ද පෙරළා... [More]
අදහස්| [සරදගේ ලියුං හැකින්ස්]- මැතිවරණ කොමසාරිස්ට ජේ.ආර්.ගෙන් ලියුමක්!

2-Mins

අපේ මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රිය මගේ හොඳ යාළුවෙක්. නිතර මට කෝල් කරනවා. ‘මැතිවරණත් තියන්නේ නැති එකේ හරි කම්මැලියි බං...... [More]
කතන්දර| "වීර යට්ටෝගේ සහ තෙයූන්ගේ කතන්දරය"- රුසියානු ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

18-Secs

පොඩිත්තන්ට රුසියාවෙන් කතන්දරයක්- නෙන්ත් ජනකතාවක් ඇසුරින් ජාන්නා විටෙන්සොන් විසින් ලියන ලද, ලියනීඩ් ආරිස්තොව් විසින් සිත්තම් කරන ලද, "වීර යට්ටෝගේ සහ... [More]
කරන්ට්ස්| අපේ හුස්ම බිංදුව තියෙන්නෙම උඹ ළඟයි දුවේ!

40-Secs

(තුෂාරි ප්‍රියංගිකා) බඩගින්න නිසා වමනය කළ පාසල් දැරිය ගැබිණියකැයි චෝදනා කොට විදුහල්පතිනිය විසින් ඇය පාසලින් අස් කරයි.
-පුවතක්


කුළියක් කරන් රෑ දාවල පිරිමහලා
දවසට වරක් විතරම විටෙකදි කාලා
දරුවට උගන්නන්නම වීරිය යොදලා... [More]
කවි| මාතෘ වාට්ටුව ඉදිරිපිට මල් පිපුණු සල් ගස

30-Secs

(පද්මිණි ශ්‍රියාලතා ) මායා මව් බිහිකරන විට ලොවට බුදු පුතෙක්
අතු නමා පාත් කර සැනසුවේ සල් ගහක්
මල් නෙළන්නට කියා එක වසරෙ ‍පෙළ පොතක්
කාලයක් දරුවනට පෙන්නුවෙත් සල් ගහක්

මේ මෙතන තිඹිරිගෙයි ඉදිරිපිට රෝහලේ... [More]
අදහස්| ගබ්සාව සහ දෙවියන් වහන්සේගේ සැලැස්ම!

3-Mins

(තාරක වරාපිටිය) "දරුවෙක් උපදිනවා කියල කියන්නේ, දෙවියන් වහන්සේගේ සැලැස්මෙනුයි ජීවිතය උදා වෙන්නේ. එක දරුවෙක්වත් දේව සැලැස්මෙන් පිට ඉපදෙන්නේ නැහැ." යෝජිත ගබ්සා නීති... [More]
ගී කිය(ව)මු| සඳ, හොරෙන්- හොරෙන්- හොරෙන්- බලමු!

4-Mins

(ඩිල්ෂානි චතුරිකා දාබරේ) ප්‍රේමයට රාත්‍රිය මහෝපකාරීවන්නේ යම් සේ ද ශෘංගාරෝද්දීපනයට සඳ සතු කාර්යභාර්ය ද එසේ ම වේ. ළමා ලපටියන් සඳ දකිනුයේ සිය කුටුම්බ... [More]
කතන්දර| සරසවි ශිෂ්‍යයාගේ මරණය

6-Mins

(සහන් කසීර වික්‍රමසිංහ) ප්‍රවෘත්ති සංස්කාරක තුමනි,
සති දෙකකට උඩදි ගෙලවැල ලාගෙන සියදිවි නසාගත් 'කසුන් හේරත්' නම් සරසවි ශිෂ්‍යයාගේ (ශිෂ්‍ය සංගම් නායකයෙක් ලෙස ද... [More]
කවි| ප්‍රේමයක් ඇති වුණේ නෑ!

45-Secs

(භාතිෂ අකලංක සිල්වා) එක ගමේ, ළඟ ගෙවල්,
එක වයස, ඒ වුනත්
කළු කෙල්ලෙ නුඹේ ගැන
කිසිදාක මගෙ හිතේ
ප්‍රේමයක් ඇති වුණේ නෑ!... [More]
කතන්දර| "එඩිසන්ගෙ අම්මා"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

12-Secs

තෝමස් අල්වා එඩිසන් කියන මහා විද්‍යාඥයා ගැන චූටි ටීචර් කියන අපූරු කතාවක්-

Voiced by- Masha Suwani and Nayomi Gunasiri
Script and Animated... [More]
අදහස්| විභාගය ගොඩ යාමට ඥාන පූජාව!

2-Mins

(තාරක වරාපිටිය) ස්ථානය- වේයන්ගොඩ, පත්තලගෙදර බෝධිමංගලාරාමය විහාරස්ථානය
නිමිත්ත- ශිෂ්‍යත්ව විභාගය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සිසු-සිසුවියන් හට උසස් ප්‍රතිඵල ලබා ගැනීම උදෙසා පවත්වනු ලබන විශේෂ... [More]
අදහස්| [සරදගේ ලියුං හැකින්ස්]- සිරිසේන මහත්තයාට ලියා ඔප්පු කරන වග නම්...,

2-Mins

සෑර්,

සෑර් කැකිරාව පැත්තේ ඇවිල්ල කුඹුරු ටිකක් එහෙම හාලා දීලා, මදිවට වගා සංග්‍රාමයක් එහෙමත් පටන් ගන්නව කියල ආරංචියක් ආව. ආසාවේ උහුලගන්ඩ... [More]
කවි| පටාචාරා

1-Mins

(ප්‍රියලාල් කොග්ගලගේ) සැවැත් නුවරත් නොවෙයි, සිටු කුලේකත් නොවෙයි පටාචාරා ඉපදුණේ
බුදුන් වැඩියත් රජුන් නොවඩින ඈත දුර මහියංගණේ
ඈ කැටුව ආ දාසයා වෙමි ඉපිද ඈ පිළිබඳ සෙනේ
අතු පැහීමයි ගෙඩි කැඩීමයි දත් එකම ශිල්පය වුණේ

පුතෙකු වැදුවා, දුවක වැදුවා මමත් පොඩි අතුපැලක් හැදුවා... [More]
රංග| දෙවියන් බුදුන් මැරී බොහෝ කල්ය! -"මායා බන්ධන"- විචාරාත්මක විමර්ශනයක්

10-Mins

(ප‍්‍රනීත් චානක මුරමුදලිගේ) වත්මන

පරමාදර්ශී කලාවන්ට කණකොකා හඬන 2017 වැනි යුගයක, තරුණ නාට්‍යකරුවන්ට සෙත්ශාන්තියක් මෙන් වූ ජාතික තරුණ සේවා සභා නාට්‍ය තරඟාවලිය මෙවරත් යම්... [More]
පරිවර්තන| අඳුරු ගොම්මනක කතාව

16-Secs

(ෆතීක් අබූබකර් | මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්) මැටි බඳුන
පිරී යයි
මා හෙවත්
පිරියම් නො කළ
වදනින් ...
සිත්තම් කරමි... [More]
කවි| නෙළුමෙහි කුහුඹු මිනිසාට

24-Secs

(දුලන්ජන් විතාරම) වළාකුළු සිඹී ඉහළට නැගුනාම
බලා නෙත් අහස මුදුනේ රැඳුනාම
රවා බලන ඉර තරහින් බැලුවාම
නිවා විඩා දුරලා නුඹ ගනු කෝම

පියාඹන කාක පෙරහැර නිරන්තරේ... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook