Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
වෙසෙස් බූන්දි
උපේක්ෂාව සමග යහන්ගත වීම
බූන්දි, 18:47:36
උපේක්ෂා සහගත වීම යම් ගැටලුවක් දෙස නිවැරදිව බැලීමට සුදුසුම චින්තන ක්‍රියාවලියක්. අන්තගාමී නොවී යමක් පිළිබඳ නිරීක්ෂණය කිරීමට ඉන් මග පාදා ගන්න පුලුවන්. එහෙත් හඳුනාගත් ගැටලු දෙස උපේක්ෂා සහගත වීම එය තවත් තීව්‍ර කරන්නක් මිස යහපත් දෙයක් නොවෙයි. නූතන ලංකාවේ පිරිහෙන සාරධර්ම හා දේශපාලනය ගැන කතාබහේ දී නිර්ලජ්ජිත, කුහක උපේක්ෂා සහගත ජනතාව මේ සෑම සමාජ අසාධාරණයකට ම වගකිව යුත්තේ එනිසයි.

උපේක්ෂාව බුදු දහමේ ඉතා ඉහළින් අගයන්නක්. එහෙත් සමාජ අසාධාරණකම්, දූෂණය ආදී කප්පරක් නොහොබිනාකම් කරන නූතන ලංකා සමාජයෙහි ඒ සියල්ල දැක දැකත් උපේක්ෂාව භජනය කිරීම, මොනතරම් කරුමයක් ද? අඩුම තරමේ සාහිත්‍ය නිර්මාණකරණයෙහි යෙදෙන්නෝ හරි මේ ගැන නොතකා සිටීම ජාතියේ අභාග්‍ය විනා වෙන කුමක්ද? වන්දිභට්ටකම් කොට, රජතුමා ඉදිරියේ හෝ මැති අමැතිවරු ඉදිරියේ හෝ පොත් එළි දක්වනවට වඩා කොපමණ වැදගත් දේ ලේඛකයෙකුට කල හැකිද? බහුතරයකගේ මේ නිද්‍රාශීලී උපේක්ෂාව කීද්දීමට ලේඛකයන්ට කුමක් කළ හැකිද? හුදු කිති කැවීමක් හෝ පා පහරක් හෝ දී ජනතාව අවදියෙන් තැබීම අප කාගේත් හෙට දින යහපත සඳහා අවැසිමය.

1975 දී පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ දේශනයක් කරන මහාචාර්ය පී. බී. මීගස්කුඹුර කරන ප්‍රකාශය අදට දක්වන අදාලත්වය පුදුම එලවන සුලු එකක්. ලේඛක උපේක්ෂාව නිර්ලජ්ජිත එකක් වන අයුරු ඔහු දක්වන්නේ මෙහෙමයි.

"අද ලංකා සමාජය පරිහානිය කරා යන වේගය බලන විට ආර්ථීක හා දේශපාලන විසඳුම් මෙන්ම සාහිත්‍යය වැනි කලාවලින් ද කිසියම් කාර්යයක් ඉටුවිය යුතුය. මිනිසා ගැනත්, ජීවිතය ගැනත්, විශ්වය ගැනත් අද අප ලබා තිබෙන දැනුම් සම්භාරය කෙතරම් වුවත් අප ජීවත් වන්නේ ඇබ්බැහිකමින් ලැබූ ගතිගුණ ඥාන සම්භාරයට අනුව සකස් කර ගනිමින් නොවේ. මිනිසුන් දෙස මිනිසුන් ලෙස බලන්නෝ විරලය. ජාතිභේද, ආගම්භේද, කුලභේද, දේශපාලනභේද, ප්‍රදේශභේද, පන්තිභේද, ඇතිනැතිභේද ආදිය නිසා විභින්නව ගිය සමාජයක බිහිවන පුද්ගලයෙකුගේ නියම හරය හෙවීමට ඔවුන්ගේ පියවි තත්වය වසා සිටින කඩතුරා සියල්ල ඉවත් කිරීම අත්‍යවශ්‍යය. මුළු මහත් සමාජයම ආත්ම වංචනිකයන්ගේ තත්වයට ඇදහෙළන තත්වයට පුද්ගලයන් පිළිබඳ විවරණය කොට, ඔවුන් නග්න කොට සමාජයේ අවබෝධය සඳහා ඉදිරිපත් කිරීම වර්තමාන ලේඛකයන් සතු වැදගත් වගකීමකි. ඒ ගැන උපේක්ෂා සහගත වීම අපේ ජාතික අභිවෘද්ධියට හානියකි." (මීගස්කුඹුර,1975:54)

මේ කරුණු එක එකක් වෙන වෙනම කතා කළ යුතු ඒවා. සාමාන්‍යයෙන් මානවයා ඇබ්බැහි වී ඇති ප්‍රකෘති, ප්‍රාථමික තත්වයන් ශිෂ්ට වීම තුළින් මග හරවා ගෙන ඇතත් එන්න එන්නම ඒවා ගිලිහී යාම ඛේදවාචකයක්. යුද්ධය, කෲරත්වය, හිංසනය, අනෙකා හා අනෙකාගේ සංස්කෘතිය නොඉවසීම ආදී දහසකුත් දුර්ගුණ අපේ කරගනිමින් සිටින කාලයක් තුළයි අපි ඉන්නෙ. ඒ අතර මිත්‍යාදෘෂ්ටික දහසකුත් දේ හා යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර ගුරුකම් ප්‍රබලව ඉස්මතුව කෝටියක් දෙවියන්ට අපේ දෛව බාර දී ඉතුරුවා කරුමයට බාර දී සිටීම එක අතකට පුදුම වීමට කරුණක් නොවෙයි.

මෙවන් පසුබිමක ලේඛකයෙකුට කළ හැකි දෙයක් නම් ස්වනිර්මාණ මගින් විවිධ ආන්තික දෘෂ්ටිවාද නමැති කඩතුරා ඉවත් කිරීමට යත්න දැරීමයි. නියම මානව දයාවෙන් යුත් ලේඛකයන් කල යුත්තේ නොබියව ඊට ඉදිරිපත් වීමයි. ඒ වෙනුවට සිදුවන්නේ රාජ මැති අමැති ප්‍රශස්ති ගැයීම පමණක් වීම ලාංකිකයන්ගේ පූරුවේ කරුමයක් පලදීමකැයි සිතා නිහඬ වීමට තරම් පහත් මානසිකත්වයක් නැති කිහිප දෙනෙක් හෝ සිටීම එක අතකට සතුටක්. ඒත් ඒ සතුටවත් අපේ ඊළඟ පරම්පරාවට ලැබේ යැයි සිතන්නට බැහැ. කණගාටුව ඒකයි.

සාහිත්‍යකාරයාගේ වගකීම නම් මේ දුර්ගුණ, අවනීතිය පසුපස ඇති දේ නග්න කිරීම. එසේ නග්න කිරීමට නම් මුදල් හෝ කීර්ති ප්‍රසංසා පිළිබඳ ඇති දැඩි කැමැත්ත ඉවත් කළ යුතු වෙනවා. එතකොට ඔහු තාපසයෙකු, ආජීවකයෙකු වගෙයි. ඔහුට ඇත්තෙ තරහක් නොව දුක් විඳින්නන් කෙරෙහි වූ අනූපම ප්‍රේමයක්. ඒ ප්‍රේමයේ සුවඳ සිය ප්‍රබන්ධ හා කතිකාවත් මගින් සමාජගත කිරීම ලේඛකයෙකුගේ වගකීමක්.

ඒ සියල්ල පසෙකලා උපේක්ෂාව භජනය කිරීම ඒ අය ගැනත් සන්තාතපයක් හා කණගාටුවක් පමණක් ඉතිරි කර ගෙන ආයෙත් ඔවුන්ව කීද්දීමට, කිතිකවා ප්‍රබෝධමත් කිරීමට අපට සිදු වෙයි. නැති නම් පයින් ඇන හෝ අවදි කරවා ගන්න අවශ්‍ය වෙනවා.

කොටහේනේ ප්‍රඥාකීර්ති හිමියන් 1940 දී ලියූ 'සාහිත්‍ය හා සමාජය' කෘතියේ හතරවන පරිච්ඡේදය නූතන ලංකාවේ සාහිත්‍යකරුවන්ට ඇන්න පා පහරක්. ඒත් ඒ ගැන නොකියවා ඇති අය බහුලව ඇතැයි සිතන හෙයින් එයින් කොටසක් මෙහි අන්තර්ගත කරනවා.

"මානවතාව අද සාහිත්‍යයෙහි විෂයය වේ. මුළු මනුෂ්‍ය ජීවනයම නිඛිල ජන සමාජයම මෙකල සාහිත්‍යයට ගෝචරය. පෙර මෙන් අද සාහිත්යිකයා රජසභාවට හෝ පණ්ඩිතසභාවට සීමා වී නැත. හේ අද සාමාජිකයෙකි. පොදු මිනිසෙකි. පෙර විසූ ඇතැම් කවීන් මෙන් ව්‍යක්තිවාදය- ස්වකීය පෞද්ගලික හැඟීම්- නිසා මනෝරාජ්‍යයෙහි සැරිසැරීම ඔහුගේ කාර්යය නොවේ. ජීවිත සංග්‍රාමයෙහි ඔහු විසිනුදු කළ හැකි විශාල සේවයක් තිබේ. එය වෙන කිසිවකු විසිනුත් පිරිමැසිය නොහැකිය. මෙසේ ගම්වර ලැබීමට විරුදු කී කාලය ගෙවී තිබියදීත් මෙකල ඇතැම් සිංහල කව් තනනුවෝ මැති ඇමති උපදේශක පදවි ලැබීමට වෙහෙසෙන පුද්ගලයන්ට වන්දිභට්ටයන් වීම ගරු කොට තකත්. ප්‍රභූන් ඉදිරියෙහි යාචකයන් වන තරමට හීනදීන වූ අත්ම ගෞරවය බලවතුන්ගේ පාවඩ බවට පමුණුවන්නා වූ ලේඛකයෙක් ස්තුති පත්‍ර වැනි නිෂ්ප්‍රයෝජන දේ ලිවීමට මුත් ජනසමාජය පුබුදුවාලන පොත් පත් තැනීමට කෙසේ සමර්ථවේද? තමා ගැනම සිතන්නාවූ කවියා ලේඛකයා කලාකාරයා නිසා සමජායට එදා මෙන්ම අදත් සිදු වූ ද සිදුවන්නාවූ ද අනර්ථය විශාලය..."
(ප්‍රඥාකීර්ති,1940:24-25)

තවදුරටත් අදහස් දක්වන උන්වහන්සේ නූතන ලාංකික ලේඛයා කෙසේ හැසිරියි යුතු දැයි විස්තර කරයි.

"අද ලෝක තත්වය අනුව ලංකාව මුළු ආසියාවේ සහයෝගය පැතිය යුතුය. යුරෝපයෙහි සම්බන්ධය ද අපේක්ෂා කළ යුතුය. මුළු ලොවම මේ යාන්ත්‍රික යුගයෙහි පටුවේ. කෙතරම් වාදභේද කලකෝලාහල ඇතත් විද්‍යාවන් පහළ වීම නිසා ලොව එකිනෙකට සම්බන්ධ වේ. එබැවින් විශේෂයෙන් මුළු ආසියාවේම වන පරිවර්තන ලංකාව කෙරෙහි බලපවත්නා බව ලේඛකයාට අවබෝධ විය යුතුය. ඉන්දියාව හා ලංකාව අතර සාකච්ඡා අද කෙබඳු තත්වයක පැවතුණත් එය යුහුසුළුව එක්සත්ව විමසා ගතයුතු අවස්ථාව නුදුරුය. මේ සඳහා කවීන් ලේඛකයන් විසින් විශාල සේවයක් කළ හැකිය. එසේ තිබියදීත් වර්ගභේද, ජාතිභේද, පළාත් භේද, තර කිරීමට මේ කුඩා රට තුළම අසමගිකම් වැඩි කිරීමට අනුබල දෙන කවීන්, උගතුන්, ලේඛකයන් කරන්නේ මහත් අනර්ථයකි. සාහිත්‍ය වැනි සාර්වජනීන විෂයයක් මෙබඳු සුළු භේදවලට ලක් කර ගැනීම බොහෝ ක්ෂුද්‍ර පණ්ඩිතයන්ගේ සිරිත වුවත් ශ්‍රේෂ්ඨ ලේඛකයන් අනාගතය ගැන සලකා බලා දූරදර්ශීව ක්‍රියා කිරීම අත්‍යාවශ්‍යය." (ප්‍රඥාකීර්ති,1940:32)

උන්වහන්සේ දක්වන ආකාරයට ම අනාගතය දෙස බලා වර්තමානයේ හැසිරීම් වෙනස් කර ගන්න එක අපේ වගකීම. අතීතකාමීත්වයෙන් මිදී පැරැන්නන් කල කී දේ මත නොනැග, ඒ මත ලැග වමාරමින් තව දුරටත් සිටිය නොහැකි බව වටහා ගත යුතු වෙයි. අජිත් තිලකසේන දක්වන පහත අදහස ලංකාවේ ජනතාවත්, ඒ අතර ඔවුන්ගේ මනස පුබුදුවන ලේඛකයනුත් කෙසේ සිය වගකීම ඉටු කල යුතුදැයි පෙන්වා දෙනවා.

"අපි අවතීර්න වෙලා ඉන්නේ 21 සියවසට උනත් අවිද්‍යාත්මක මත පතල කිරීමත් විද්‍යාව ගැරහීමත් අද මෙහි අඛන්ඩව සිද්ධ කෙරෙනවා. 2004 සුනාමි ඛේදවාචකයෙන් පස්සේ අපේ ඇත්තෝ එයට අවිද්‍යාත්මක අර්ථකථන සපයමින්, නුසුදුස්සන් සමග මාධ්‍ය සාකච්ඡා පවත්වමින් සිටිද්දි රජයද ක්ශනිකව යොමු උනේ අභිචාර වත් පිලිවෙත්. සර්වාගමික කටයුතු ආදියට මිස විපත අවම කරන්න ගත යුතු නූතන තාක්ශනික පියවරවල් වෙත නෙමේ. ජනතාව ද හැම විටම මුලාවෙ වැටෙන්න සූදානමින් සිටින අතර පවතින රජයට ආවඩන්නන්ට, මිථ්‍යා විශ්වාස වපුරන්නන්ට. චිරන්තන දෘෂ්ටියේ ගල් වී සිටින්නන්ට සහ බොරුකාරයින්ට කවදාවත් නොතිබුන තැනක් අද මේ සමාජය තුල තියෙනවා."
(තිලකසේන, අජිත් 1987: සංස්කෘතික කාන්තාරයක් කරා. :72)

මෙම ලිපිය අවසන් කිරීමට මා තෝරා ගන්නේ මර්තා නස්බෝම් සිය කෘතියක් වූ "කලාව කුමටද?" අවසාන කරන පහත ඡේදයයි. එය අපට කලාකරුවාගේ උපේක්ෂාව තවදුරටත් ලංකා සමාජයෙහි ප්‍රගමනය වලක්වාලන්නේ කෙසේදැයි සිතීමට මග පාදයි.

"මා විශ්වාස කරන හැටියට ශිෂ්ටචාර අතර නියම ගැටුම යනු මසුරුකම හා ස්වයංරූප රාගය යන දෙක ගෞරවය හා ආදරය සමග ගැටෙමින් ඒකපුද්ගල ආත්මය තුළම සිදුවන ගැටුමක් නම් සියලු නූතන සමාජ වේගයෙන් එම සටනින් පරාජය වෙමින් සිටියි. ඊට හේතුව හිංසනය අවමානුෂිකකරණය වෙත මගපාදන බලවේග මිස සමානත්වයේ සහ ගෞරවයේ සංස්කෘතියක් පෝෂණය කිරීමට එම සමාජ අසමත්වීමයි. අප මානවශාස්ත්‍ර විෂයයන් හා කලාවන්හි තීරණාත්මක වැදගත්කම අවධාරණය නොකරන්නේ නම් ඒවා වියැකී යනු ඇත. ඒවා ලාභ නූපදන බැවිනි. ඒවා කරන්නේ ලාභ ඉපයීමට වඩා වටිනා දෙයක් වන අපගේ ලෝකය ජීවත්වීමට තරම් වන ලෝකයක් කිරීම, අනෙක් මනුෂ්‍යයන් තමන්ගේම වූ සිතිවිලි හා හැඟීම් ඇත්තාවූද, ගෞරවය හා සහවේදනය ලැබිය යුතු වූද සම්පූර්ණ මනුෂ්‍යයන් සේ දකින්නට හැකි මනුෂ්‍යයන් නිර්මාණය කිරීම සහ සහනුකම්පික හා තර්ක ශක්තියෙන් යුතු විවාදය ඇති කිරීම වෙනුවෙන් භීතිය හා සැකය පළවා හරින ජාතීන් හා රටවල් නිර්මාණය කිරීම යන කාර්යන්ය."
(නස්බෝම්, 2013)

දැන් අපට තේරුම් ගන්න වෙනවා 'කලාව කුමටදැයි' යන ප්‍රශ්නය වෙනුවට එයින් කළ හැකි දේ කුමක්දැයි වටහා ගැනීම වැදගත් බව. එසේ නොකොට කල් මැරීම, සම්මාන පසුපස දුවගොස් නොලැබුන තැන අනික් හැමෝටම බැණ වැදීම වෙනුවට දහසකුත් දේ මේ දුක් විඳින්නවුන් වෙනුවෙන් කිරීමට අපට පුලුවන්. හෙට දින අපේ දරුවන්ගේ ලෝකය රැක දීමට නම් මේ යුතුකමෙන් මග හැරීම නොකළ යුත්තක්. මානව දයාවෙන් යුතු පරපුරක් සෑදීම වෙනුවෙන් හැකි හැම තත්පරයක්ම කැප කිරීම අපගේ පරම අධිෂ්ඨානය කර ගනිමු.

ඇසුරු කළ තැන්-

තිලකසේන, අජිත් (1987) සංස්කෘතික කාන්තාරයක් කරා. (2007- දෙ. මු.) කොළඹ: එස්. ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ.
නස්බෝම්, මාර්තා(2013) කලාව කුමටද?. පරි. ලියනගේ අමරකීර්ති. කොළඹ: ෆාස්ට් පබ්ලිකේෂන්.
ප්‍රඥාකීර්ති, කොටහේනේ(1940) සාහිත්‍ය හා සමාජය. (2000සි. මු.) කැළණිය: විද්‍යාලංකාර මුද්‍රණාලය.
මීගස්කුඹුර, පී. බී. (1975)"පැරණි සාහිත්‍යයෙන් නූතන ලේඛනයට ගත හැකි ආභාසය." සම්මන්ත්‍රණ ලිපි-1(1975) (සංස්) මැද්දේගම, යූ. පී., සිංහල අංශය: පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය. 40-54).
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Duty of the Writers, Martha Nnussbaum, Ajith Thilakasena, Liyanage Amarakeerthi, P.B. Meegaskumbura. Kotahene Pannakeerthi, Sri Lankan Writers
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
සමන් පෙරමුණගෙන් තවත් වියමන්
පොත්
හකාවතී- කියවල අඬන්නද? හිනාවෙන්නද?
පොත්
රං'කුඹල්' හදවත් ගැන කියන 'කුරුලු හදවත'
පොත්
අරගලය සහ ආදරය අතර | ප්‍රමෝද්‍යා ආනන්තගේ "පලායන්නා"
පොත්
අමර කවි
කරන්ට්ස්
“නිරුවත් දෙවිවරු” | “NAKED GODS”
තවත් වෙසෙස් බූන්දි
අරාබි සාහිත්‍යයේ ඛලීල් සලකුණ
තෝල්ස්තෝයි අදට වලංගු ද?
නවකතාවේ නිදහස: අරාජික සිංහල නවකතා කිහිපයක් ඇසුරින් [අවසන් කොටස]
නවකතාවේ නිදහස: අරාජික සිංහල නවකතා කිහිපයක් ඇසුරින් [දෙවන කොටස]
සීමිත ලොවකට අසීමිත කවි තබා ගිය දිලිසෙන පියවර, සමර
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
පාවුලෝ කොයියෝ ලියයි.
ආදරේ කරන ඕනෑම කෙනෙක්, තමා එකිනෙකා හා නොමැති විට පවා එකිනෙකා තුල ජීවත්වෙනවා. සිරුරු දෙකක් හමුවුනාම ඒක හරියටම කුසලානයක් උතුරා යෑමක්. ඔවුනට පැය ගණක්, සමහරවිට... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
කතන්දර| "අමුතු ආච්චිගෙ අපූරු සර්කස්"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

31-Secs

"අමුතු ආච්චිගෙ අපූරු සර්කස්" බලමුද?- පොඩිත්තන්ට විනෝදාත්මක සිංදු කතන්දරයක් [කාටූන්]- Mala Kumar හා Manisha Chaudhry ලියා, Niloufer Wadia සිත්තම් කළ... [More]
කතන්දර| අලුත් වෙමුද අවුරුද්දේ? [වීඩියෝව]

12-Secs

අලුත් අවුරුද්ද වෙනුවෙන් පොඩිත්තන්ට- චූටි ටීචර් සමග "අලුත් වෙමුද අවුරුද්දේ?"- [කාටූන්]

හඬ- මාෂා සුවනී, නයෝමි ගුණසිරි
පිටපත සහ සජීවීකරණය- බූන්දි වැ.දෙ.


[Sinhala Kids... [More]
කවි| සිංහයෝ උඹ ණයයි!

25-Secs

(අමිල නන්දසිරි) හදන්නට සීගිරිය මාලිගේ
කොන්ත්‍රාත් එක ගත්තෙ
මිගාරගෙ මල්ලි වුන
ගම් සභාපතිතුමයි
වැලි ගඩොල් අපි ඇද්දෙ
උඩට කර බරෙන්මයි... [More]
කවි| 'අපේක්ෂා' - ඒක ගැලපෙන නමක්!

16-Secs

(වජිර දීප්ති වීරකෝන්) "කුසුමාවතී රත්නායක"
නම කියනකොටම
මට "ඉන්නවා" කියවුනා,
මේ ඉස්කෝලෙ නෙමේ
ඉස්පිරිතාලෙ කියලා
හාංකවිසියක් අමතක වුනා..... [More]
කතන්දර| වනවාසි සහ ලෝකවාසී

26-Mins

(මනූෂා ප‍්‍රභානි දිසානායක) මම ගමත්, නගරයක් අත්ඇරල හිටියෙ. ඒ නිසා අවුරුදු ගාණක් තිස්සෙ මම හිටියෙ වනවාසී ව. මාව අඳුනගන්න කාටවත් ම බැරිවුණා.... [More]
පොත්| අක්කරෙයිපත්තු අක්ෂර- අත්‍යවශ්‍ය හදිසි කියැවීමක්!

2-Mins

(කසුන් සමරතුංග) එක් පසෙකින් ප්‍රතිවිරුද්ධ මත දරන්නන්ගේ හිස ගසා දමන බවට ගර්ජනය කිරීම නිසා උත්කර්ෂයට නැංවෙන බ්‍රිගේඩියර්වරුන් ය. තව පසෙකින් ජාතිය වඳ... [More]
වෙසෙස්| ආරියසේන යූ ගමගේ- සොඳුරු මතක ඉතිරි කොට නික්ම ගිය වෛද්‍යවරයා

5-Mins

(තිලක් සේනාසිංහ ) රෝගියෙකු තමන් වෙත දෙන බුලත් අත දෙස බලා එම රෝගියාට ඇති රෝග ‍සියල්ල අකුරක් නෑර විස්තර කරන විස්මිත වෙදමහතෙකු පිළිබඳව... [More]
කතන්දර| "මීයා සහ පැන්සලයා"- සෝවියට් ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

13-Secs

මෙන්න පොඩිත්තන්ට රුසියාවෙන් තවත් කතන්දරයක්! වී. සුතේයෙව් ලියා සිත්තම් කළ "මීයා සහ පැන්සල" ළමා කතන්දරයේ සිංහල ප්‍රතිනිර්මාණය.

හඬ මුසුව- නයෝමි ගුණසිරි,... [More]
කවි| "නික්මෙන්න පෙර ලියමි..."

43-Secs

(ශාමිලා හුසේන්) කහපාට මල් වල තනියට
රොබරෝසියා අහුලලා තියපු
කවි වල
තුනෙන් දෙකක් ඔබට
පංගුවක් මට...... [More]
රංග| ග්‍රීක නාට්‍යයන්හි ගැබ්වන සියුස් බල විරෝධය

11-Mins

(චින්තා පවිත්‍රානි) මිනිස් විඤ්ඤාණයෙහි දෙවිදේවතාවුන් පිළිබඳ නිදන්ගත ව පවත්නා මතිමතාන්තර විවිධ සමාජ සංස්කෘතික පරිස්තිථීන්ට අනුව වෙනස් මුහුණුවරක් විශද කරයි. තම පාලනය යටතේ... [More]
ඔත්තු| අවතාරය- මාර්තු 27

12-Secs

'අවතාරය' සඟරාව ජනගත කිරීම, සම්මන්ත්‍රණය හා සිනමා දැක්ම, 2018 මාර්තු 27 අඟහරුවාදා, කොළඹ 07, ජාතික... [More]
වෙසෙස්| හුදකලාව විකුණා විනෝදවෙන්න එන්න!

5-Mins

(සරද සමරසිංහ) මේ කාලයේ සමාජයේ, විශේෂයෙන් මැද පන්තියේ මිනිසුන් සහ ගැහැණුන්ට යහළුවෝ වර්ග දෙකක් සිටිති. එක් වර්ගයක් නම් උදේ හවා හමුවෙන- අහන... [More]
කතන්දර| "පුංචි පුතුට පාඩමක්"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

36-Secs

"පුංචි පුතුට පාඩමක්"- පොඩි දරුවන්ට ලොකුම ලොකු පාඩමක් කියා දෙන ආදරණීය කතාවක් [කාටූන්]- Alex Latimer ලියා, Patrick Latimer සිත්තම් කළ... [More]
අදහස්| සිංහලයා වඳ වෙමින් යනවද?

2-Mins

(තාරක වරාපිටිය) මෑතකදී බෞද්ධ භික්ෂුවක් විසින් තම 'ධර්ම දේශනයකදී' ප්‍රකාශ කොට ඇති කරුණක් මා වෙත සැලකොට සිටියේ මිත්‍රයෙකු විසින්. එවැනි කතා අපේ... [More]
ඔත්තු| මාක්ස් ලයිව් ඉන් ශ්‍රී ලංකා- අප්‍රේල් 5

21-Secs

කේ.කේ. සමන් කුමාරගේ අලුත්ම නවකතාව 'මාක්ස් ලයිව් ඉන් ශ්‍රී ලංකා' කෘතිය, 2018, අප්‍රේල් 05 වන... [More]
වෙසෙස්| ස්ටීවන් හෝකින්- විශ්වය විමසයි.

3-Mins

(නද්යා භාෂිණී අමරනායක) "විශ්වය තරම් විශාල හෝ පැරණි අන් කිසිවක් නොමැත. මා සාකච්ඡා කිරීමට කැමති ප්‍රශ්ණ කිහිපයකි; අප පැමිණියේ කොහෙන්ද? විශ්වයේ පැවැත්ම ඇතිවූයේ... [More]
රත්තරං ටික| ඔවුහු අප මෙන්ම වූ මිනිස්සු වූහ!

1-Mins

(යෙව්ගිනි යෙව්තුෂෙන්කො | ටී. අන්ද්‍රාදි) මම කුඩා කාලයේ එක් වරක් මගේ මාමාවරුන් විසින් මරා දැමුණු මුවෙකු බදා ගෙන කඳුළු සලන්නට... [More]
පරිවර්තන| පිළිතුර මාගේ මිතුරනි, සුළඟේ මුසුව ඇත!

34-Secs

(රන්දික ඩයස්) කොපමණ මාවත් ගණනක
ඇවිද යායුතුද මිනිසෙකු
ඔවුන් ඔහු "මිනිසෙකු" යැයි
කියන්නට පෙර?

කොපමණ මුහුදු ගණනකින්... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook