Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
වෙසෙස් බූන්දි
ගුණදාස අමරසේකර- සම්ප්‍රදාය ඇසුරෙන් නූතනත්වය කවියට නැඟීම
බූන්දි, 00:06:19
ලාංකේය සන්දර්භයෙන් නූතන යන වචනයෙන් විශේෂණය කොට හැඳින්වෙන නවකතාව, කෙටිකතාව යන භාෂාව මුල්කොට ගත් සාහිත්‍යාංග හා සසඳන කල්හි කවිය නමැති සාහිත්‍යාංගය සම්ප්‍රදාය සමග පවත්වන සබඳතාව අපගේ විශේෂ අවධානයට ලක්විය යුත්තකි. යට කී සෙසු සාහිත්‍යාංගවලට වඩා වෙනත් ලෙසකින් කවිය නමැති සාහිත්‍යාංගය සහෘද අධ්‍යාත්මය සමග පවත්වන සම්භාෂණයේ දී කවිය විසින් උරුම කොට ගන්නා ලද අතීත සම්ප්‍රදායේ බලපෑම කවරාකාර ද යන්න අඩ සිය වසක් ඉක්මවා ඇති නිදහස් කාව්‍ය නිර්මාණ යළි අවලෝකනය කරන කල්හි අපට පැහැදිලි වෙයි. කවියකු ලෙසත් සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදායේ විකාශනය පිළිබඳ පරිකල්පනය පෙරටු කොට ගත් ගවේශකයකු ලෙසත් සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදාය පිළිබඳ අවලෝකනයක යෙදුණු ගුණදාස අමරසේකර සිංහල කවියේ සම්ප්‍රදාය සම්බන්ධයෙන් ස්වකීය නිර්මාණ හා විචාර අධ්‍යයන මගින් මතුකොට පාදා දෙන ලද කාව්‍ය මාර්ගය පුනරාවර්ජනය කිරීම කවියේ අනාගතය සම්බන්ධයෙන් වැදගත් ප්‍රවේශයක් වනවා නිසැක ය.

1955 වර්ෂයේ දී අමරසේකර භාව ගීත නමැති ස්වකීය පද්‍ය නිර්මාණ සංග්‍රහය රචනා කිරීමේ දී එවක ප්‍රචලිත ව පැවැති එළිසම සිවුපද කාව්‍යයත් අභිනවයෙන් ආරම්භ වී 50 දශකයේ දී ප්‍රචලිත වෙමින් පැවැති නිසඳැස් කාව්‍ය මාර්ගයත් යන කාව්‍ය මාර්ග දෙකට වෙනස් වූ නව මාවතකට පිවිසීම සිංහල කවියේ මෑත අතීතය හදාරන්නවුන්ගේ විශේෂ අවධානය ලක්විය යුතු කරුණකි. නිසඳැසෙහි පැවැති වාක් සංයෝජන රීතියත් එළිසම සිවුපදයෙහි පැවැති හුදු ශබ්ද මාධූර්යය පෙරටු කර ගත් වාක් සංයෝජන රීතියත් පිටු දකිමින් අමරසේකර විසින් නිර්මාණය කර ගන්නා ලද අභිනව කාව්‍ය ආකෘතිය ඉඳුරා ම චිරන්තන කාව්‍ය සම්ප්‍රදායෙහි ආනුභාවයට නතු නොවූවාක් වන්නා සේ ම අභිනවයෙන් ඇරඹුනු නිදහස් කාව්‍ය සම්ප්‍රදායට ද අනුගත නොවූවක් බව භාව ගීත පෙරවදනෙහි ලා කතුවරයා මෙසේ සඳහන් කරයි.

"මේ පද්‍ය ප්‍රචලිත ව ඇති පැරණි කාව්‍ය සම්ප්‍රදායට අනුකූල ව ලියන ලද ඒවා නො වේ. පැරණි කාව්‍ය රීති මේවා ලිවීමේ දී නොසලකා හරින ලදි. එසේ වුවත් මේ හැම කාව්‍යයක ම එයට පොදු ලයක් හෙවත් තාලයක් තිබේ...... සිංහල කාව්‍යය උසස් තත්වයකට ගෙන ඒමට නම් අලුත් මං සෙවීමෙහි සාහිත්‍යකරුවන් බිය නො විය යුතු ය. අපට අවශ්‍ය ව ඇත්තේ සජීව ජනකායකගේ භාවික ජීවිතය හෙළි කළ හැකි ප්‍රාණවත් කාව්‍ය සම්ප්‍රදායක් ඇතිකර ගැනීම ය."

ප්‍රථම කාව්‍ය නිර්මාණ සංග්‍රහය පළ කළ අවස්ථාවේ අමරසේකර කවියා විසින් අවිඥානික ව හඟින ලද සම්ප්‍රදාය නමැති සංකල්පය පසු කාලීන ව කවිය පිළිබඳ කේන්ද්‍රීය සවිඥානකත්වය බවට පත් කර ගත් අයුරු 2009 වසරේ පළ වූ භාව ගීත සිව්වැනි මුද්‍රණයට සැපයූ සිංහල කවිය මුදාගැනීම නමැති ලිපියෙන් පැහැදිලි වෙයි.

"එහෙත් සහෘදයාගේ හද තුළ ඇති මේ භාව ලෝකය ඉබේ පහළ වූවක් නො වේ; පෙර විසූ කවීන් විසින් ඔවුන්ගේ නිර්මාණ මඟින් නිම කර දෙන ලද්දකි; සම්ප්‍රදාය විසින් හිමි කර දෙන ලද්දකි. කවියා සිය නව නිර්මාණය සාර්ථක ලෙස නිම කිරීමට නම් ඔහු විසින් සහෘදයාගේ හද තුළ ඇති මේ භාව ලෝකය දැකගත යුතු යි; ඒ භාව ලෝකයට මුල් වන කාව්‍ය සම්ප්‍රදාය වටහාගත යුතු යි. එබැවින් කවිය සම්ප්‍රදාය හා දැඩි ලෙස බැඳී පවත්නා, සම්ප්‍රදාය මුල් කොට පවත්නා සාහිත්‍යාංගයක් බව අපට පැහැදිලි විය යුතු යි."

1966 වර්ෂයේ දී අලියා සහ අන්ධයෝ නමැති විචාර නිබන්ධ සංග්‍රහයෙහි ලා අමරසේකර ප්‍රථම වතාවට නිසඳැස් කාව්‍යයෙහි හුදු බුද්ධිගෝචර භාවයත් තත්කවීන් විසින් අනුදත් රචනා රීතියත් සම්බන්ධයෙන් තියුණු විචාරයක යෙදුණේ ය. එහි දී ඔහු කාව්‍යයේ සම්ප්‍රදාය යන වැදගත් කරුණ පිළිබඳ දැක්වූ අවධානය අපගේ නොමඳ සැලකිල්ලට ලක්විය යුත්තකි. ඔහු සම්ප්‍රදාය නමැති තේමාවට පිවිසෙන්නේ තත්කාලීන විඥානය යන සංකල්පය ඔස්සේ ය.

"තත්කාලීන විඥානයෙහි පිළිබිඹුව ඇති අතීතය නම්, වර්තමානය හා භාවාත්මක වශයෙන් සම්බන්ධ කොට දක්වා ලිය හැකි, අතීතයේ සජීවිමත් කොටස යි.... තත්කාලීන විඥානය තුළ ඇති සජීවමත් අතීතය ඇඳින්වීම පිණිස අප විසින් නිතර භාවිත කරන තවත් ව්‍යවහාරයක් ද ඇත එනම් සම්ප්‍රදාය යි. ... සම්ප්‍රදාය යනුවෙන් අප අඳුන්වන්නේ තත්කාලීන විඥානය හා බැඳුණු මේ අතීතය යි. වර්තමානය හා අනවරතයෙන් බැඳුණු අතීත සම්ප්‍රදාය වෙයි."

අලියා සහ අන්ධයෝ නමැති විචාර නිබන්ධ සංග්‍රහයෙහි, 'සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදාය' නමැති ලිපියෙහි ලා අමරසේකර සම්ප්‍රදාය යන්න පිළිබඳ කරන විග්‍රහය ඉතා වැදගත් ය. එහි දී ඔහු සම්ප්‍රදාය ජීවමාන සන්තතියක් ලෙස හඳුනා ගනියි. 'සම්ප්‍රදාය යන්න කිසියම් සාහිත්‍යයක පැවැත්ම විභාග කර බැලීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් අප ඇතිකර ගන්නා සංකල්පයකි. මේ සංකල්පය අනුව ඒ සාහිත්‍යය අප දකින්නේ එහි මූලාරම්භයේ සිට පැවත එන ප්‍රවාහයක් මෙනි. මේ ප්‍රවාහය යුගයෙන් යුගයට ගලා එයි. ඒ ඒ යුගවල වසන ශ්‍රේෂ්ඨ කවීන්ගේ මනස ඔස්සේ ගලා එන මේ ප්‍රවාහය, කවි මනස ඔස්සේ ම ගලා ආ යුතු යයි නියමයෙක් නැත. කිසියම් යුගයෙක ඇති කවි මනස දුඹුලු එකක් නම්, මේ ප්‍රවාහය කවි මනස හැර පොදු ජන මනස ඔස්සේ ගලා එනු ඇත.

මේ ප්‍රවාහය සතු ප්‍රධාන ලක්ෂණ දෙකකි.

1. අනවරතයෙන් ගලා බසින මේ ප්‍රවාහය අනවරතයෙන් වෙනස් වෙයි. මේ කාලානුරූප වෙනස්වීම නිසා ඒ තුළ ඇති සෑම මූලධර්මයක්ම නිරතුරුව අලුත් ස්වරූපයෙන් යුක්ත වෙයි. සර්කාලික එක් ස්වරූපයක් නූසුලයි.
2. කාලානුරූපව වෙනස් වුවද මේ ප්‍රවාහය තුළ නොබිඳුණු අවිච්චින්න භාවයක් ඇත. සෑම වෙනස් කමක්ම සිදු වන්නේ මේ අවි‎‎ච්ඡි‎න්නතාවය රැකෙන පරිදිය. මේ අවිච්ඡින්නතාවය නිසා, කිසියම් මූල ධර්මයක් කාලානුරූපව ගනනා අලුත් ස්වරූපය එහි පෙර ස්වරූපයට සම්බන්ධ කොට දැක්විය හැක.

සාහිත්‍ය ක්ෂේත්‍රය තුළින් ගලන මෙවැනි ප්‍රවාහයකි, සම්ප්‍රදාය යන සංකල්පයෙන් අප විසින් හඳුන්වනු ලබන්නේ.

සිංහල කවියේ සම්ප්‍රදාය පිළිබඳ මේ ප්‍රවාදය අමරසේකර විසින් 1996 දී පකාශයට පත් කරන ලද සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදාය නමැති ග්‍රන්ථයෙන් පරිපාකයට පත්කරන ලදී. ක්‍රි. ව. 6 වන සියවස දක්වා ස්වාධීන දේශීය කාව්‍ය මාර්ගයක් පැවැති බවත් ඉන්පසු 13 වන සියවස දක්වා සංස්කෘත අලංකාරවාදයට නතු වූ අනුකාරක විදග්ධ කාව්‍ය මාර්ගයක් ගොඩ නැඟුණු බවත් එහි ලා අමරසේකර විසින් සාධක සහිත ව පෙන්වා දෙන ලදී. මෙහි දී ඔහු නිශ්චිත වශයෙන් ම සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදායේ සංක්‍රමණය අවස්ථාවක් ලෙස සඳකිඳුරුදා කව හඳුන්වයි. ශාස්ත්‍රාලීය විචාරකයන් විසින් පිරිසිඳ නුදුටු මේ සත්‍යය අමරසේකර කවියා විසින් ප්‍රත්‍යක්ෂ්‍ය කර ගන්නා ලද්දේ සංවේදී සහෘදයකු ලෙසිනි. ඔහු විසින් පසක් කර ගන්නා ලද එම සත්‍යය නිශ්චිත ඓතිහාසික සාධක මත ඉඳුරා ම සනාථ කල හැක්කකි. දඹදෙ‚ රාජධානි කාලයේ දී රචිත යැයි සැලකෙන එළු සඟස් ලකුණ සහ සිදත් සඟරාව යන ග්‍රන්ථවල සමකාලීන හා පූර්වකාලීන කවීන්ගේ නිර්මාණවලින් උපුටා දක්වා ඇති නිදසුන් පද්‍ය පාඨ සමූහය සියුම් විමර්ශනයකට ලක් කරන කල්හි අලංකාරවාදයේ දැඩි බලපෑමකට හසු නො වූ, ඒකාකෘතික නො වූ, ස්වාධීන කාව්‍ය මාර්ගයක් පැවැති බවට සාධක හමුවේ. එළු සඟස් ලකුණෙහි උතු සඳෙසෙහි යොන්මත්වල විරිතට නිදසුන් සේ දක්වා ඇති පහත දැක්වෙන කවිය මේ සඳහා හොඳ නිදසුනකි.

'මි‚ මෙර මී පිරී පතා
අතෙකැ අතෙකැ හිඟුරු සැතා
බිබී බිබී සුරා මතා
සිසී කොටින් නුවන් රතා
'

දඹදෙණිය රාජධානි කාලයෙහි හෝ ඊට පූර්ව වකවානුවක රචිත කාව්‍යයක මධුපානෝත්සව අවස්ථාවක් වර්ණනා කෙරෙන, පදයක මාත්‍රා 12 බැගින් වූ උක්ත පද්‍ය පන්තිය සඳකිඳුරු දා කවෙහි එන පහත දැක්වෙන පද්‍ය පන්තිය සමඟ සැසඳීමේ දී සියවස් කිහිපක් තිස්සේ ගලා ආ කාව්‍යමය වාග් ව්‍යවහාරයේ නොබිඳුණු විකාසනය පිරිසිඳ දැකිය හැකි ය.

'දුම දුමහි ම සුපිපි මලී
ගුම ගුම යයි බිඟු නද ලී
බිම හැම තැන තණ ලියලී
මෙම ගමනට කලැයි බලී'


එළු සඟස් ලකුණේ නිදසුන් ලෙස දක්වා ඇති තවත් කවියක් කෝට්ටේ රාජධානි කාලයේ රචිත කව් සේකරයේ එන නිර්මාණයකට ප්‍රකාශන රීතිය සම්බන්ධයෙන් ඇති ඥාතිත්වය කෙරෙහි ද අපගේ අවධානය යොමු කළ මනා ය.

'රැඳි අඳනින් දිගු නුවනී
සිනෙනි සසල හඬ ලවනී
රන් පනෙලෙන ලඹ සවනී
සොමි සිසිවන් සොමි වුවනී
'


මේ කාව්‍ය නිර්මාණය කව්සේකරයේ එන පහත දැක්වෙන කාව්‍ය නිර්මාණය හා සැසඳීමෙන් කාව්‍ය සම්ප්‍රදාය අතර පැවැති අඛණ්ඩතාවය අපට මැනවින් අවබෝධ කර ගත හැකි ය.

'කනත වතළ දිගු නුවනී
මඳහස ලෙළ රත ලවනී
මඳාර මල් සැදි සවනී
ළඳ සිඳඹුව දිටි එවනී'


අනවශ්‍ය සාටෝපවත් බවෙන් තොර, ගාඪ රීතිය වෙනුවට සරල සුගම කාව්‍යමය වාග් ව්‍යවහාරයකින් යුත් කව්‍ය සම්ප්‍රදායක් අප සතුව පැවති බවට මතු දැක්වෙන නිදසුන ද දෙස් දෙනු ඇත.

'සලා සිකිපිල් මලග ලැග්ගේ
සඳ ද අත්ගල් තෙලෙහි ලැග්ගේ
මහද තුළ මන් යොන ද ලැග්ගේ
කිමග උන් මා දෙස නො ලැග්ගේ'


මේ නිදසුන් කිහිපය ගෙන හැර දැක්වීමෙන් අදහස් කරන ලද්දේ දඹදෙණිය කාලයට පෙර සිට සහ කෝට්ටේ කාලය දක්වා ලියවුණ කාව්‍යාවලියේ නොසිඳුණු හුයක් සේ දිවෙන සම්ප්‍රදායක් සිංහල කවිය සතු ව පැවති බව පෙන්වා දීම යි.

බොහෝ වියතුන්ට තවමත් එකඟතාවකට පැමි‚ය නොහැකි සඳකිඳුරු දා කව දඹදෙණිය කාලයේ සිට පැවත විත් යම් කාලයක් යටපත් ව තිබූ සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදායේ සංක්‍රාන්ති අවධිය නියෝජනය කරන කෘතියක් බව සාධක සහිත ව සනාථ කළ හැකි ය.

සඳකිඳුරු දා කවියා තම නිර්මාණයට විෂය වූ කතා පුවත කවියට නගා ඇත්තේ කාව්‍යයක තිබිය යුතු සුසඳ බව පිළිබඳ මනා වැටහීමකින් තොරව ය. තම නිර්මාණයට අදාළ නොවන වත්මන් කථාව කිීම සඳහා කවි 290ක් සඳ කිඳුරු දා කවියා වැය කරයි. මුඛ්‍ය තේමාව හෙවත් අතීත කථාව විස්තර වන්නේ 291-427 තෙක් කවි 136කිනි. කවියා අතින් මෙවැන්නක් සිදු වූයේ සිංහල කාව්‍යයේ පොදු ජන සම්ප්‍රදාය යටපත් ව ගද්‍ය සම්ප්‍රදාය ඉස්මතු ව පැවති කුරුණෑගල රාජධානි කාලයේ මේ කෘතිය ලියවුණු නිසා යැයි අනුමාන කළ හැකි ය. කවියාට සමීපාතීතයේ පැවති විදග්ධ කාව්‍යයේ මතක ‎ඡායාවන් හා සමකාලීන ජන කවියේ හා ජනවහරේ ඇතැම් ලක්ෂණ සඳ කිඳුරු දා කවෙහි සම්මිශ්‍රිත ව තිබෙන්නේ මතු දා පිරිහදු වී සකස් වන ස්වාධීන කාව්‍ය මාර්ගයක කලල රුව සඳකිඳුරු දා කවෙහි ගැබ්වන බැවිනි.

කන්නලව් නොයෙකී
කීවා කනක නොවැකී
තිරිසන් වූ එකී
පැතූ ඒ මා ද තිරිසනෙකී


කිඳුරු යුවළගේ වාදනය හා රංගනය අසා දැක වශීකෘත වූ වන සතුන්ගේ චර්යාවන් ගුත්තිල ඇදුරුගේ වීණා වාදනය අසා කුල්මත් වූ සතුන්ගේ චර්යා වර්ණිත අවස්ථාව සමග සසඳන කල පසුකලෙක ගුත්තිලයෙන් කුළු ගැන්වුණ ස්වාධීන දේශීය කාව්‍ය මාර්ගයේ මුල් රූපය සඳකිඳුරුවේ ගැබ් වුණු බව සිතාගත හැකි ය.

'සවන් උඩු කෙරෙමින්
මුවෙන් ගත් තණ හෙළමින්
කඳුළු නෙත් පුරමින්
සිටිති මුව මුළු එනද අසමින්'


ඇතැම් අවස්ථාවල දී එක් එක් චරිතවල ක්ෂණික මනෝභාව නිරූපණයේ දී කවියා අනුගමනය කර තිබෙන රචනා මාර්ගය ගුත්තිල කාව්‍යයෙන් කුළු ගැන්වුණ දේශීය කාව්‍ය මාර්ගයේ කළල අවස්ථාව බව අපට සිතා ගත හැක.

'අසිරිමත් නැටුමෙකි
අසමාන වු රුසිරෙකි
සුමිහිරි කට හඬෙකි
කවර දවසක ලැබුම් වේ හැකි

සිත ඔහුගේ මත් වී
අනුරාග බලවත් වී
ගුණ දම් ඉවත් වී
එයින් බෝසත් මගෙ සිත් වී'


බොහෝ විචාරකයන් විසින් ගද්‍ය යුගයක් ලෙස හඳුන්වනු ලබන කුරුණෑගල රාජධානි කාලයේ රචිත සඳකිඳුරු දා කවෙහි සංස්කරණයෙන් තොර ව පැවති කාව්‍ය රීතිය ඔපමට්ටම් වී මටසිලිටු කාව්‍ය රීතියක් බවට පත් වන්නේ කෝට්ටේ රාජධානි කාලයේ ගුත්තිල කාව්‍යය රචනා වීමත් සමඟ ය. කෝට්ටේ රාජධානි කාලයේ පිරිපහදු වී පරිසමාප්තියට පත්වුණු මේ කාව්‍යමය වාග් ව්‍යවහාරය නොබෝ කලකින් යළිත් යටපත් වී ගිය අතර, වත්මන් සහෘදයාගේ භාව ලෝකය රංජනය කළ හැකි එකී කාව්‍ය සම්ප්‍රදායේ උරුමය සෙයා පාදා ගැනීමට කවීන් දෙදෙනකු විසින් පසු ගිය සියවසේ මැද භාගයෙහි පුරෝගමී මෙහෙයක් ඉටු කරන ලදි. අමරසේකර කවියා විසින් ම ඉතා නිවැරුදි ව හඳුනාගන්නා ලද, නාට්‍යගත කාව්‍ය රීතියක් නිර්මාණය කළ එදිරිවීර සරචන්ද්‍ර එයින් එක් කවියකු වන අතර නූතන කාව්‍ය ක්ෂේත්‍රය තුළ පූර්ණ වශයෙන් ම එම මෙහෙවර ඉටු කරන ලද අනෙක් කවියා වන්නේ ගුණදාස අමරසේකර ය.

ජී. බී. සේනානායක විසින් 1946 වසරේ දී ප්‍ර්‍රාරබ්ධ නිදහස් පද්‍ය රචනය බුද්ධි ස්ථරවල ආකර්ශනයට ලක් වීමත් සමග ම එම අභිනව කාව්‍ය මාර්ගය අනුයමින් රචිත නිර්මාණ ශාස්ත්‍රීය සඟරාවල වරින්වර පළ විය. 1951 වසරේ කේ. ඩී. පැන්ටලියන් පෙරේරා විසින් සෙවීම නමැති ප්‍රථම නිදහස් පද්‍ය සංග්‍රහය පළ කරන ලදි. නව ආර අනුයමින් රචිත දෙවැනි කෘතිය වන්නේ 1955 දී පළ කෙරුණු ගුණදාස අමරසේකරගේ භාව ගීත නමැති කාව්‍ය නිර්මාණ සංග්‍රහය යි. එය සමකාලීන නිදහස් පද්‍ය ආරට වෙනස් ආරක් ගත් කෘතියක් බව පැහැදිලි ව පෙනිණ. ඇතැම් විටෙක ජන කවි රීතිය ද තවත් විටෙක සම්භාව්‍ය කාව්‍ය රීතිය ද සිහිගන්වන විරිතකට අනුකූල ව රචිත කාව්‍ය නිර්මාණ රැසක් භාව ගීත කාව්‍ය සංග්‍රහයෙහි අන්තර්ගත විය.

'නිවෙන දැල්වෙන විදුලි එළි යුතු
මිදුල දෙව් ලොව සැදූ උයනකි
විදුලි දහරා උරා බී ගත්
අවට තුරුලිය රජත පැහැ ගති'

(සම්භාෂණය)

අමරසේකරගේ දෙවැනි කාව්‍ය සංග්‍රහය වන උයනක හිඳ ලියූ කවි 1957 වසරේ දී පළ විය. මුල් කාව්‍ය සංග්‍රහයේ දක්නට ලැබුණු ප්‍රධාන ආකෘතික ලක්ෂණය වන විරිතකට අනුකූල වීම මේ කෘතියේ ද දක්නට ලැබෙතත් ඉංග්‍රීසි නිදහස් කවියේ සහ ලාංකේය සමකාලීන නිදහස් පද්‍යයේ පැවති එක් ලක්ෂණයක් වන සමාජ විචාරය දෙසට නැඹුරුවක් දක්වා ඇති බව 'දිය සිඳුණු මරු කතර', 'පුදුම රට', ඝාතනය' වැනි නිර්මාණලින් හෙළි වෙයි. අමරසේකරගේ තෙවැනි කාව්‍ය සංග්‍රය වන අමල් බිසො පළ වූයේ 1961 වසරේ ය. 2009 වසරේ පළ වූ මේ කෘතියේ සිවු වන මුද්‍රණයේ පෙරවදනෙහි ලා අමරසේකර සිය රචනා රීතිය සම්බන්ධයෙන් මෙසේ පවසයි. 'භාව ගීත' මා අවිඥානික ව අපේ කාව්‍ය සම්ප්‍රදාය වෙත කළ ගමනක් නම් 'අමල් බිසෝ' සවිඥානක ලෙස එය සොසා ගිය ගමනක් ලෙස හැදින්වීම නිවැරැදි ය යි සිතමි. අමල් බිසෝ කාව්‍ය සංග්‍රහය ජන කවියේ ආභාසය ලැබීමට දැරූ තැතක් ලෙස හඳුන්වනවාට වඩා මහනුවර රාජධානි කාලයේ තහවුරු වී පැවති අමූර්ත කලාවේ ගැබ්ව තිබූ බහුමාන විවිත්‍රත්වය වැන්නක් සිංහල කවියට උරුම කර දීමට දැරූ තැතක් ලෙස හැඳින්වීම වඩා යෝග්‍ය බව හැඟේ. 'ගෙදර', 'උන්චිලි වාරං', 'තේරවිල්ලක්', 'පනාවා', වැනි නිර්මාණ විමසිල්ලෙන් නිරීක්ෂණය කරන කල්හි අපට ඒ නිර්මාණවල ආකෘතික සන්දර්භයට යටින් පවතින බහුමාන අමූර්ත විචිත්‍රත්වය හඳුනා ගැනීමට හැකි වෙයි. ජන කවියේ සුහද ඥාතිත්වයක් ඍජු ලෙස දැකිය හැක්කේ 'අමල් බිසෝ' නමැති ආඛ්‍යාන රූපී නිර්මාණයේ පමණි. ඇතැම් නිර්මාණවල දක්නට ලැබෙන්නේ පසු කාලීන නිර්මාණශීලී තරුණ කවීන් හට ස්වාධීන කාව්‍ය මාර්ගයක් කෙරෙහි ඉමහත් ආනුභාවයක් පෑ නවතම රීතිමය අත්හදාබැලීම්වල පුරෝගාමී මග සලකුණු ය. පහත උපුටා දැක්වෙන්නේ අමරසේකර විසින් රචිත එබඳු නිර්මාණවලින් නිදසුන් කිහිපයකි.

'කෙළිදෙලන් පිරි රැයක පිරි සුරා රඟහලක
සිස් කරමි මධු බඳුන් යහළුවන් හා සමග
දිළි පහන් මි‚ රැසින, නැඟ බසින ගී නදින
තොල පොඟන මී විතෙන, එළි කෙරෙයි හද විමන
මත්පැනින් මත් දෙ තොල නෙක් විහිළු බස් දොඩන
මගේ සිත ඇදී යයි දිලෙන මත් පැන තුළින
හෙමි හෙමින් නැති වෙමින් සයුර පතුලට ඇදෙයි
නන් රුවන් මි‚ දිලෙන සිඳු පතුල නැති ව යයි
එවේලෙහි මොහොතකින් පලා ඒ මි‚ තලා
සිඳු පතුල සිට නඟින නෙත් දෙකක් මතු ව එයි
වේදනාබර වතක් සයුර පතුලින් නඟියි'

(මතුවන මුහුණ)

දෑත දෙ පය වැලඳ නඟින
දෑල දෙ හද වසා ගලන
සීත දියෙන් දෑස පෙඟුණ
සෑම දෙය ම වෙයි ලස්සන

ගලන වසා අවලස්සන
ආදරයයි දියර සඳුන
ගැලුණ ඔබේ නෙත එ සඳුන
සෑම දෙය ම වෙයි ලස්සන

(බළල් කුණා)

සිංහල කවියට උරුම සම්ප්‍රදාය සොයා පාදා ගනු වස් අමරසේකර ඇරඹූ පර්යටනයේ ඊ ළඟ වැදගත් මං සලකුණ අපට දැක ගන්නට ලැබෙන්නේ ගුරුළුවත කාව්‍යාඛ්‍යානයෙහි ය. ජන කවි වහරේ ඇසුර අඩු වශයෙනුත් සෙවි කිවි වහරේ ඇසුර වැඩි වශයෙනුත් සංකලනය කොට කවියා අභිනවයෙන් තැනූ, ශ්‍රව්‍ය මාධූර්ය ගුණයෙන් යුත් ගුරුළුවතෙහි එන කාව්‍ය රීතිය වඩා යෝග්‍ය වන්නේ අමූර්ත ප්‍රකාශන මාර්ගයක් සඳහා ය. ගුරුළුවත වූ කලි එබඳු ප්‍රකාශන මාර්ගයක පිහිටි අත්හදාබැලීමකි. ප්‍රකාශන රීතිය සහ වස්තු විෂය එකිනෙකට අභිමුඛ කරීමට ඇති දුෂ්කරතාව හෙවත් පරතරය ගුරුළුවත සාර්ථක නිර්මාණයක් නොවීමට හේතුකාරක වූ ප්‍රධාන සාධකය යි. එහෙත් එහි ලා අමරසේකර විසින් තනා ගන්නා ලද කාව්‍යමය වාග් ව්‍යවහාරය කිසිසේත් නොතකා හල නොහැක්කකි.

'සුළි සුළං සැඬ පවන් අවුල් ගිරිසෙල් බම යි
නුබ කුසින් නැඟි වලා සිඳු යුගත ගොස නඟ යි
විස සපුන් එළි විදුලි නුබ කඩින් කඩ ඉර යි
රන් අඹර ගුරුළු ලෙන දැදුරු වී බිඳ වැටෙයි'

'අසමින් ගුරුළු කී එපුවත උණු ව ළය
වදනින් නොහැකි පවසනු මා පෙම විපුල
සිතමින් එ ළඳ නැඹුරු ව ගනිම්න් සුරත
සිපගන් නට සදත ගුරුළිඳු විය සසල

නැඟී තමුල් ඩා බිඳු සියලඟ සැලිණ
සැලී දෙ පා ගුරුළිඳු දෙ තොල වයළිණ
එපා එපා රන්කඳ මා ගනු වැගඳ
කියා ගුරුළු ඉගිළිණ නුබ දෙසට සෙද
'


සිංහල කවිය පිළිබඳ අනවරත අත්හදාබැලීම් දාමයක නිරත වුණු අමරසේකර දහතුන් වසරක නිහැඬියාවකින් පසු නැවත කාව්‍ය ක්ෂේත්‍රයට අවතීර්ණ වන්නේ 1975 වසරේ ආවර්ජනා කාව්‍ය සංග්‍රහය පළ කරමිනි. නවකතා කෙටිකතා ඇතුලු තමා අතින් සමීපාතීතයේ රචනා වුණු සාහිත්‍ය කෘති සමාජ සංවාදයෙන් ඈත් වුණු එක්ටැම්ගත වූ නිර්මාණ බව සඳහන් කරමින් ඒ මාර්ගය පිටුදැක සමාජයේ හද මනස වටහා ගැනීමටත් එය විවරණය කිරීමටත් සමත් සාහිත්‍ය රීතියක් තනා ගැනීමට නවසිය හැත්තෑව දශකයේ මුල් භාගයේ සිට අමරසේකර ප්‍රයත්න දැරී ය. මේ ප්‍රයත්නය ඔහුගේ නවකතා සහ කෙටිකතා නිර්මාණවල සුලබ ව දක්නට ලැබෙන අතර කාව්‍ය නිර්මාණය ද යම් පමණකින් ඒ අරමුණ සඳහා යොදා ගැනීමට තැත් කළ අයුරු ආවර්ජනා කාව්‍ය සංග්‍රහයෙන් හෙළි වෙයි. එහෙත් අමරසෙකර ඒ සඳහා දැරූ ප්‍රයත්නය නවසීය හැත්තෑව දශකයේ බහුතර තරුණ කවීන් පිළිපන් මාවතට බොහෝ සෙයින් වෙනස් වූවකි. කවියාගේ ආවර්ජනයට බඳුන් වන්නේ සමාජ- පුද්ගල ජීවිතයේ මතුපිට තලය නො ව එහි අධ්‍යාත්මය යි. විටෙක පුද්ගල අතීතාවර්ජනයක වේශයෙන් පැවසෙන්නේ සියුම් සමාජ අරුතකි. එවැනි ප්‍රාතිහාර්යයක් පෑමට කවියා සමත් වන්නේ අර්ථධ්වනියෙන් පිරුණු කාව්‍යමය වාග් ව්‍යවහාරයක් සිය නිර්මාණ සඳහා උපයෝගි කර ගැනීම නිසා ය.

'ගෙවුණු වසර දුක් අපමණ තැවුලි ය
වගුළ කඳුළු නෙත් සුතනඹු වෙනුවෙන
බැඳුණු සෙනෙහෙ සෙවනැලි අතුරා ළය
මහද සයුරු නිවමින් සනහා ලිය
..........

හමන නිසරු රැළි අඬ ගා ඉල්ලන
වැලඳ ගිගුම් දී පොර කා දිව යන
නිසරු ඔබේ හද ගුම් ගත් දිය මත
කෙ ලෙස අරුත් පිරි සෙවනැලි ලගිනෙ ද

පෑදි මගේ හද නිසසල දිය කඳ
සෑදි අරුත් පිරි කැටපත් පවුරෙක
නිසරු සුළං රොද නොලගින නොදරන
එ මත වැටී ඇත ලෝ සත පිළිරුව

හඬන හැඬුම් හඬ එහි දැවටී ඇත
නඟින සුසුම් රොද එහි වැතිරී ඇත
සිනා කඳුළු පිරි ලෝ සත දුක් වත
නිවුණු මගේ හද මත වැතිරී ඇත

(පැරණි පෙම්වතියක හමු වී)

මෙ ලියකම් මෙ මල්කම් තුරු මඬුලු නඳුනුයන්
පොළොව පස් වී නැසෙයි අනුව ලොව නියම් දම්
පොහොර වන අප සිරුරු, නොලද පැතුමන් කෙරෙන්
නව රුවින් පිරි ලොවක් බිහි ව එ ද රැඳි අරුත්

දනිමි මම එ වැනි ලොව බිහි ව එනු මතු දිනෙක
එහෙත් නො දනිමි එ රුව කෙ බඳු වෙ ද කිව නො හැක
වැලඳ සිය දහස් හද, උන් සිතැඟි මත මැවෙන
එ වෙත අප දුඹුලු කය පොහොර වුව එ ද පිනෙක

(ගිරි මුදුන ආවර්ජනා)

අමරසේකර කවියා මේ දක්වා සිය නිර්මාණ හා ගවේෂණ මඟින් සොයා පාදා ගැනීමට ප්‍රයත්න දැරූ සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදාය, ඒ පර්යටනය ඇරඹූ හය වැනි සියවස කරා ගොස්, අතීත අසක් දා කව සංකීර්ණ මානුෂික හැඟීම් සමුදායක ප්‍රබල නිරූපණයක් ලෙස ප්‍රතිනිර්මාණය කොට අද්‍යතන සහෘදයා වෙත 2003 වසරේ පිරිනමන්නේ සියවස් ගනණක සම්ප්‍රදායේ අඛණ්ඩතාව මේ යැයි අභීත ව ගෙනහැර පාමිනි.

'මෙලොව තනනු අප වෙත ඉඳුරන් විසින
එ ලොව දකිනු අප ඉඳුරන් අණ ලෙසින
කැඩුව එ අණ ලොව දකිනේ මන ඇසින
එ විට මෙලොව පිළිබිමුවකි සිත මවන'

'වත සොමි සඳෙව් නෙතු දිගු නිලුපුලන් වන
ළැම රන් හසෙව් සිහිනිඟ නිතඹ සරිලන
දිසි දෙවඟනෙව් පබසර කැලුම වගුරන
කළ රුදු වැනුම් වෙද අඳ කළ මගේ මන'

'ලොව ඇති සියලු නැණ
උපදී වැලඳ හද මන
හද ඇසුර නොපතන
නැ‚න් නැත පල මනස අටවන'


කොළඹ කවිය සිය සහෘදයාට පිරිනැමූ කවිකතාව අපගේ සමකාලීන සමාජ ජීවිතය විෂය කරගත් කාව්‍යාංගයක් බවට පත්කර ගැනීමට අමරසේකර දැරූ ප්‍රයත්නයක් ලෙස මතක වත කාව්‍යාඛ්‍යානය හැඳින්විය හැකිය. එය අසක් දා කවට වෙනස් රීතියකින් රචිත ය. කේයස් එළිිසම සිව්පදයෙන් සුදෝසුදුව සඳහා තනා ගත් ව්‍යවහාර බසට ආසන්න කවි රීතියට සමීප කවි රීතියකි මතක වතෙහි අන්තර්ගත වන්නේ.

පාළු වුණා මුළු ගෙදර ම නොසිතු ලෙස
අම්මා නිතර ඇඬුවා ඔහු මතක් කර
නතර වුණා කෙළි සෙල්ලම් අඬ දබර
මතකද නංගියේ අප විඳි කාන්සිය


මේ උත්සාහය අපට කියා පාන වැදගත් අරුතක් තිබේ. ඒ අනෙකක් නොව මේ වන විට ජීවිතයෙන් සහ සමාජයෙන් පලා යමින් තිබෙන සිංහල කවිය යළි සමාජය වෙත සහ ජීවිතය වෙත කැඳවා ගැනීමේ සහ රඳවා ගැනීමේ පැහැර හැරිය නොහැකි අවශ්‍යතාව පෙන්වා දීම යි. මේ වන විට අඩ සිය වසක් ඉක්මවා ඇති ගුණදාස අමරසේකරගේ කාව්‍ය නිර්මාණ පර්යටනය ප්‍රත්‍යවලෝකනය කරන කල්හි එහි සමුදයාර්ථය ලෙස අපට දැකගත හැක්කේ කුමක් ද? සිංහල කවියේ වරින් වර නැඟි ක්ෂණික උදම් රළ නැගුණු සැණින් බැස ගිය පසු කාලයේ සන්සුන් වෙරළේ ශේෂ වූයේ අමරසේකර අනුදත් කවි මඟ සතිසම්පජාන ව අනුදත් පසු කාලීන කවීන් දෙතුන්දෙනෙකුගේ පිය සටහන් කිහිපයක් පමණි. ඒ අතරින් ද ප්‍රමුඛ වන්නේ දයාසේන ගුණසිංහ කවියා ය. පුද්ගල අධ්‍යාත්මයේත් සමාජ අධ්‍යාත්මයේත් අභ්‍යන්තරය කරා පිවිස එහි සියලු තතු කලාත්මක සංයමයකින් යුතුව කාව්‍යගතකිරීමෙහි ලා දයාසේන ගුණසිංහ දැක්වූ ප්‍රතිභාව මතු දැක්වෙන නිදසුන් කිහිපයෙන් අනාවරණය වෙතැයි සිතමි.

'සුරන් සැණකෙළි පහන් දිලෙන සඳ අඳුර බිඳ
තෙපුල් දෙන තුරු අතර තණ පලස යහන් විය
මිහි මඬල වූ ලඳුනිල වැළඳ මා අහස ලෙස
පැළඳි සළු සමඟ විලි හලෙන් පෙළහරක් විය'

'දෙහන් කරමින් අහස වියරු විදුලිය කෙටි‚
කැකෑරෙන මේඝයන් පිපිර අණුවට බිදිනි
තලා දෙගොඩම දියෙන් මහා වැසි ඇද හැලිණ‚
පොළෝ මුව විවර වී සුසුම් සැනසුම් ඇසි‚'

(දුරුතු සිහිනයක්)

'ගව් ගණන් දුර ඈත රළ පතර දිලෙන එළි
මතු මහල් තල කවුළු පළිඟුවෙහි බිඳෙන එළි
සඳ පරව ගිය රැයෙක මැදියමෙහි සැලෙන එළි
ඉසුරු මුස කළ සිතෙහි කවක් බිහි කරන එළි'

'වාරකන් උමතුවෙන් හඬ තැලූ සිරුර තුළ
මඳ සිඳී ලද සුවෙන් සොඳුර වැතිරෙන අතර
තවත් කෙළි ලොල් දිනෙක ඉමෙන් නිදි විරාමය
නැගෙන තුරු ඇස රැඳෙයි සයුර මත රළ හඬන'

(සංචාරක හෝටලයක කවුළුවකින්)

විවිධ කාල වකවානුවල සිංහල කවිය විවිධ ජනප්‍රිය ප්‍රවාහ ඔස්සේ ඇදී ගිය ද ප්‍රතිභාසම්පන්න කවීන් හට නැවතත් මංමුළා වීමකින් තොර ව සිය මං පෙත සොයා ගැනීම එතරම් අසීරු නොවිණ. අද දවසේ තියුණු සමාජ සවිඥානකත්වයකින් නිර්මාණකරණයේ යෙදෙන එරික් ඉලයප්ආරච්චි කවියාගේ නිර්මාණයකින් කොටසක් පහත උපුටා දක්වන්නේ අමරසේකර සොයා පාදා දුන් කවි මඟ අදටත් කොතරම් ආනුභාවයක් පාන සජීව ප්‍රවාහයක් බවට පත් ව ඇද්ද යන වග පෙන්නුම් කරනු සඳහා ය.

විජය කුමාරණතුංග නාඳුනන තුවක්කුකරුවකුගේ වෙඩි පහරට ලක් වෙයි.
- ප්‍රවෘත්තියක්

සක් අවිය අතින් ගෙන
යුහුවැ මරු පිටත් විය
මගේ සුදු යෙහෙළි සඳ
අඬයි හිමවතට වැද

මා නොවෙයි මෙය කළේ
කෑ ගසන්නට සිතෙයි
මගේ ගති මෙනෙහි කර
එකිනෙකා මා සොයයි

පාන ළඟ ඇද වැටෙන
අම්මාගේ මුව මඩළ
අඬා ගල්වැටිය ළඟ
සැපින්නක සේ බරව
සිතේ විස ගොනු කරන
අඳුර එන තුරු හිඳියි

නමක් ගමක් මොකවත් නැති
අවජාතක තුවක්කුවක්
ඇන්. ඇම්. ද? කොල්වින්ද?
මූ අමන නළුවෙක්ද

****

උනුන් සමඟ වැළපෙන්නට
ඇසේ කඳුළු නැති වරදට
මේ දඬුවම සුදුසු ද මට
අවජාතක තුවක්කුවක්
මෙහෙම පවක් කළ වරදට
මේ දඬුවම සුදුසු ද මට?

මෙය ද අසිරිමත් දඬුචම
කවියන් නිතිපතා විඳින?
උනුන් සමඟ එක්සිත් වෙත
මෙමා කවර කවියෙක් වෙද?

(කවියාගේ අවුල හෙවත් උද්දච්ච කවිය)

අමරසේකර විසින් දශක හයක් තිස්සේ මහත් වැර වෑයමින් පාදා ගත් සිංහල කවියේ මේ සකලවිධ මහිමයන් විලාසවාදී පිදේනි සාහිත්‍යයක් බවට විපරිනාමය වෙමින් පවතින අවස්ථාවක අමරසේකර කවියා විසින් සිංහල කාව්‍ය ක්ෂේත්‍රයට කරන ලද සම්ප්‍රදානය පිළිබඳ පුනරාවර්ජනයක යෙදීම කාලෝචිත ය.
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Gunadasa Amarasekara Poetry , Classical Sri Lankan Literature, Sinhala Kavi, Bhawageetha, Free Verses, Veteran Sinhala Poet
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
තවත් වෙසෙස් බූන්දි
තෝල්ස්තෝයි අදට වලංගු ද?
නවකතාවේ නිදහස: අරාජික සිංහල නවකතා කිහිපයක් ඇසුරින් [අවසන් කොටස]
නවකතාවේ නිදහස: අරාජික සිංහල නවකතා කිහිපයක් ඇසුරින් [දෙවන කොටස]
සීමිත ලොවකට අසීමිත කවි තබා ගිය දිලිසෙන පියවර, සමර
ගේබ්‍රියෙල් නම් සුරදූතයා
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
ප්ලූටාර්ක් කියයි
Painting is silent poetry, and poetry is painting that speaks.| සිත්තමක් යනු නිහඬ කවියකි. කවියක් යනු කතා කරන සිත්තමකි!
What's New | අලුතෙන්ම
අදහස්| ගල්කිස්සේ ප්‍රහාරය: අන්තවාදයේ නරුම මුහුණුවරයි!

2-Mins

(තාරක වරාපිටිය) මේ මොහොත වනතාක් බුරුමයේ හෙවත් මියන්මාරයේ ඇතිවී තිබෙන අර්බුදය යනු සිරියාවේ, ඉරාකයේ හෝ ලිබියාවේ ඇතිවුණු/ ඇතිකළ අරාජිකත්වය තුලින් මතුවූ මුස්ලිම්... [More]
වෙසෙස්| සංචාරක ව්‍යාපාරය, අධිපාරිභෝජනය සහ ශ්‍රී ලංකාව

3-Mins

(සංඛ කිරිඳිවැල) සංචාරක කර්මාන්තය ලෝකයේ ප්‍රමුඛතම කර්මාන්තයක් වන අතරම සීඝ්‍රතාවයකින් වර්ධනය වෙමින් පවතී. එය ඊටත් වඩා සැලකිය යුතු වේගයකින් ලංකාවේ වර්ධනය වෙමින්... [More]
BoondiLets| ෆෙඩ්රික් නීට්ෂේ කියයි.
(සඳකාන්ත) රකුසන් හා යුද වදින්නන්, එ් කාර්යය නිසාම රකුසන් බවට පත් නොවීමට වග බලාගත යුතුය. අැති පමණ කල් අාගාධයක් පතුලට නෙත් යොමා සිටියොත් අාගාධය ද පෙරළා... [More]
අදහස්| [සරදගේ ලියුං හැකින්ස්]- මැතිවරණ කොමසාරිස්ට ජේ.ආර්.ගෙන් ලියුමක්!

2-Mins

අපේ මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති මහින්ද දේශප්‍රිය මගේ හොඳ යාළුවෙක්. නිතර මට කෝල් කරනවා. ‘මැතිවරණත් තියන්නේ නැති එකේ හරි කම්මැලියි බං...... [More]
කතන්දර| "වීර යට්ටෝගේ සහ තෙයූන්ගේ කතන්දරය"- රුසියානු ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

18-Secs

පොඩිත්තන්ට රුසියාවෙන් කතන්දරයක්- නෙන්ත් ජනකතාවක් ඇසුරින් ජාන්නා විටෙන්සොන් විසින් ලියන ලද, ලියනීඩ් ආරිස්තොව් විසින් සිත්තම් කරන ලද, "වීර යට්ටෝගේ සහ... [More]
කරන්ට්ස්| අපේ හුස්ම බිංදුව තියෙන්නෙම උඹ ළඟයි දුවේ!

40-Secs

(තුෂාරි ප්‍රියංගිකා) බඩගින්න නිසා වමනය කළ පාසල් දැරිය ගැබිණියකැයි චෝදනා කොට විදුහල්පතිනිය විසින් ඇය පාසලින් අස් කරයි.
-පුවතක්


කුළියක් කරන් රෑ දාවල පිරිමහලා
දවසට වරක් විතරම විටෙකදි කාලා
දරුවට උගන්නන්නම වීරිය යොදලා... [More]
කවි| මාතෘ වාට්ටුව ඉදිරිපිට මල් පිපුණු සල් ගස

30-Secs

(පද්මිණි ශ්‍රියාලතා ) මායා මව් බිහිකරන විට ලොවට බුදු පුතෙක්
අතු නමා පාත් කර සැනසුවේ සල් ගහක්
මල් නෙළන්නට කියා එක වසරෙ ‍පෙළ පොතක්
කාලයක් දරුවනට පෙන්නුවෙත් සල් ගහක්

මේ මෙතන තිඹිරිගෙයි ඉදිරිපිට රෝහලේ... [More]
අදහස්| ගබ්සාව සහ දෙවියන් වහන්සේගේ සැලැස්ම!

3-Mins

(තාරක වරාපිටිය) "දරුවෙක් උපදිනවා කියල කියන්නේ, දෙවියන් වහන්සේගේ සැලැස්මෙනුයි ජීවිතය උදා වෙන්නේ. එක දරුවෙක්වත් දේව සැලැස්මෙන් පිට ඉපදෙන්නේ නැහැ." යෝජිත ගබ්සා නීති... [More]
ගී කිය(ව)මු| සඳ, හොරෙන්- හොරෙන්- හොරෙන්- බලමු!

4-Mins

(ඩිල්ෂානි චතුරිකා දාබරේ) ප්‍රේමයට රාත්‍රිය මහෝපකාරීවන්නේ යම් සේ ද ශෘංගාරෝද්දීපනයට සඳ සතු කාර්යභාර්ය ද එසේ ම වේ. ළමා ලපටියන් සඳ දකිනුයේ සිය කුටුම්බ... [More]
කතන්දර| සරසවි ශිෂ්‍යයාගේ මරණය

6-Mins

(සහන් කසීර වික්‍රමසිංහ) ප්‍රවෘත්ති සංස්කාරක තුමනි,
සති දෙකකට උඩදි ගෙලවැල ලාගෙන සියදිවි නසාගත් 'කසුන් හේරත්' නම් සරසවි ශිෂ්‍යයාගේ (ශිෂ්‍ය සංගම් නායකයෙක් ලෙස ද... [More]
කවි| ප්‍රේමයක් ඇති වුණේ නෑ!

45-Secs

(භාතිෂ අකලංක සිල්වා) එක ගමේ, ළඟ ගෙවල්,
එක වයස, ඒ වුනත්
කළු කෙල්ලෙ නුඹේ ගැන
කිසිදාක මගෙ හිතේ
ප්‍රේමයක් ඇති වුණේ නෑ!... [More]
කතන්දර| "එඩිසන්ගෙ අම්මා"- ළමා කතන්දරය [වීඩියෝව]

12-Secs

තෝමස් අල්වා එඩිසන් කියන මහා විද්‍යාඥයා ගැන චූටි ටීචර් කියන අපූරු කතාවක්-

Voiced by- Masha Suwani and Nayomi Gunasiri
Script and Animated... [More]
අදහස්| විභාගය ගොඩ යාමට ඥාන පූජාව!

2-Mins

(තාරක වරාපිටිය) ස්ථානය- වේයන්ගොඩ, පත්තලගෙදර බෝධිමංගලාරාමය විහාරස්ථානය
නිමිත්ත- ශිෂ්‍යත්ව විභාගය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සිසු-සිසුවියන් හට උසස් ප්‍රතිඵල ලබා ගැනීම උදෙසා පවත්වනු ලබන විශේෂ... [More]
අදහස්| [සරදගේ ලියුං හැකින්ස්]- සිරිසේන මහත්තයාට ලියා ඔප්පු කරන වග නම්...,

2-Mins

සෑර්,

සෑර් කැකිරාව පැත්තේ ඇවිල්ල කුඹුරු ටිකක් එහෙම හාලා දීලා, මදිවට වගා සංග්‍රාමයක් එහෙමත් පටන් ගන්නව කියල ආරංචියක් ආව. ආසාවේ උහුලගන්ඩ... [More]
කවි| පටාචාරා

1-Mins

(ප්‍රියලාල් කොග්ගලගේ) සැවැත් නුවරත් නොවෙයි, සිටු කුලේකත් නොවෙයි පටාචාරා ඉපදුණේ
බුදුන් වැඩියත් රජුන් නොවඩින ඈත දුර මහියංගණේ
ඈ කැටුව ආ දාසයා වෙමි ඉපිද ඈ පිළිබඳ සෙනේ
අතු පැහීමයි ගෙඩි කැඩීමයි දත් එකම ශිල්පය වුණේ

පුතෙකු වැදුවා, දුවක වැදුවා මමත් පොඩි අතුපැලක් හැදුවා... [More]
රංග| දෙවියන් බුදුන් මැරී බොහෝ කල්ය! -"මායා බන්ධන"- විචාරාත්මක විමර්ශනයක්

10-Mins

(ප‍්‍රනීත් චානක මුරමුදලිගේ) වත්මන

පරමාදර්ශී කලාවන්ට කණකොකා හඬන 2017 වැනි යුගයක, තරුණ නාට්‍යකරුවන්ට සෙත්ශාන්තියක් මෙන් වූ ජාතික තරුණ සේවා සභා නාට්‍ය තරඟාවලිය මෙවරත් යම්... [More]
පරිවර්තන| අඳුරු ගොම්මනක කතාව

16-Secs

(ෆතීක් අබූබකර් | මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්) මැටි බඳුන
පිරී යයි
මා හෙවත්
පිරියම් නො කළ
වදනින් ...
සිත්තම් කරමි... [More]
කවි| නෙළුමෙහි කුහුඹු මිනිසාට

24-Secs

(දුලන්ජන් විතාරම) වළාකුළු සිඹී ඉහළට නැගුනාම
බලා නෙත් අහස මුදුනේ රැඳුනාම
රවා බලන ඉර තරහින් බැලුවාම
නිවා විඩා දුරලා නුඹ ගනු කෝම

පියාඹන කාක පෙරහැර නිරන්තරේ... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook