Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
කතන්දර බූන්දි
සංසිඳීමක්
බූන්දි, 23:18:42
සන්තාපය තාමත් ඉවර නොවී තිබෙන බව සහන් අනුත්තරාට පැවසුවේලු. අනුත්තරාගේ ඇස් වලින් කඳුළු පෙරෙනවා. ඈ සිටියේ මට පිටුපා අහස දෙස බලාගෙන. ඉන්පසු අප දෙදෙනා ගල්බැම්ම මත වාඩිවී ගස් සෙලවෙන සිලි සිලි හඬට සවන් දුන්නෙමු. මුළු මහත් විශ්වයම කලාගාරයක් යැයි සහන් අපට පැවසුවේය.

"ගහ කොළ සතා සිව්පාවා තේරුම් ගන්න පුළුවන්, ඔවුන්ගේ හඬට සවන් දෙන්න පුළුවන් වුන දවසට තමයි මනුස්ස ජීවිතේ සම්පූර්ණ වෙන්නෙ." අනුත්තරාගේ ඉකිබිඳුම පරයා සහන්ගේ හඬ මගේ මනසේ නින්නාද විය.

"එයා හිටියේ හරි හමන් රස්සාවක් නැතිව නන්නත්තාර වෙලා. ජීවිතයේ බැඳීම් මතුවෙන හැම උල්පතක්ම එයා සම්බන්ධයෙන් වියළිලා ගියා. ඒක මිනිහෙක්ගේ දෛවයට වඩා මේ රටේ කාලකන්නිකම." අනුත්තරා පැවසුවාය.

මම යළිත් සොබා දහමේ හඬට සම වැදුනෙමි. සැපටිල්ලා ගසේ වසා සිටින කුරුල්ලෙකු කීචි බීචි ගා මොර දුන්නේය. මේ ගසේ අතු මත වාඩිවී සහන් සමඟ සිදුකල තර්ක විතර්ක මට සිහි වේ. ඒ සෑම විටෙකම ඔහුව තර්කයට පටලා ගත්තේ මා විසිනි. ඒ වන විට අප දෙදෙනා ගමන් කරමින් සිටියේ එකම අරමුණක් කරා වුවත් වෙනස්ම මාර්ග දෙකකයි. තමා තුළටම නැමුණු හදකින් යුතු වූ සහන් විමුක්තිය සොයා ගියේද ඔහුගේම ඇතුළු හද පර්යේෂණාගාරයක් කොට ගෙනය.

"කෙනෙකුට තමාගේ මනසින් හදාගත්තු ලෝකෙ අවසානයක් දකින්න පුළුවන්. ඒ කියන්නේ කැමති නම් අපට වුනත් අපේ සංකල්ප ලෝකෙ නැති කරගන්න පුළුවන්." සහන් පැවසුවේය.

එහෙත් මම උමතුවෙන් මෙන් ඔහු හා තර්ක කළෙමි. "සැබෑ විමුක්තිය කියන්නේ උඹ ඔය කියන විදිහෙ මනෝරාජික තැනක තියෙන දෙයක් නෙවේ. මේ සමාජ සම්බන්ධතා වෙනස් කරන්නේ නැතිව තනි පුද්ගලයෙක් සමඟ බද්ධ වුනු විමුක්තියක් ගැන කතා කරන එකත් මුලාවක්."

එහෙත් ඔහු පෙරලා මට මෙසේ පැවසුවේ ය.

"මට උඹත් එක්ක තර්ක කරන්න ඕනේ නෑ. තර්කය කියන්නේ වචන ගොඩකට. උඹ තාම කිසි දෙයක් පරාජය කරල නැති ප‍්‍රාථමිකයෙක්. ඉස්සෙල්ල වචන, භාෂාව පරාජය කරපන්. භාෂාව තමයි මිනිස්සු නිර්මාණය කරපු ඓතිහාසික බොරුව. භාෂාවෙන් නිදහස් වුනහම උඹට තේරෙන්න ගනීවි."

මම අනුත්තරා දෙස බැලූවෙමි. ඇය තාමත් කඳුළු පිරුණු දෑසින් අහස දෙස බලා සිටින්නීය. සහනුත් මමත් ජීවිතයේ සියලූ බැඳීම් අත්හරිමින් සිටි සමයෙක අනුත්තරා අප වෙත ආවාය. උත්තර නොමැති ඉරණමක කොටස්කාරියක වීමේ ඇගේ දෛවය ඇයට වළකා ගත නොහැකි වූවාය. ලයිබ‍්‍රරියේ මුල්ලකට වී පොත පත කියවන අනුත්තරා ප‍්‍රාග්ධනයේ වසඟයට හසු නොවුණු නිර්මල පිනි බිඳක් ලෙසින් එකල මට පෙණුනේය. මම ඇගේ රූපයට වඩා ඈ තුළින් පිළිඹිබු වුනු දෘඩ මනුෂ්‍යත්වයට පෙම් බැන්දෙමි. අනුත්තරා මට හමුවුන කාලය වනවිට සහන් මිනිසුන්ගෙන් නිරාශ‍්‍රය වී සිටියේය. මා සම්බන්ධයෙන් පවා ඔහුගේ ප‍්‍රතිචාර නිශ්ක‍්‍රීය වෙමින් තිබුනේය. ඔහු පැවසුවේ ආශ‍්‍රය කිරීමට තරම් හරයක් කිසිවකු ළඟ නොමැති බවයි.

"මිනිස්සු වේශ නිරූපණය වෙලා. ඒගොල්ලො මං ඉදිරියට එද්දී ටිෂූ එකකින් වගේ උන්ගේ අධ්‍යාත්මයේ තියෙන සියළු දේ මට පේන්න ගන්නව. වේශ නිරූපණ යන්ත‍්‍රත් එක්ක සම්බන්ධයක් හදාගන්න මට බෑ." යි සහන් පැවසුවේය.

කෙසේ වෙතත් මට කලින් අනුත්තරා සහන්ගේ මිතුරියක වූවාය. අනුත්තරා තාමත් ඒ දවස ගැන කියමින් සිනාසෙන්නීය.

"එදා මම හිටියේ ලයිබ‍්‍රරියේ මට පුරුදු මේසෙට වෙලා පෙරදිග දර්ශනය ගැන ලියවුනු පොතක් කියව කියව. මට දැනුන මගේ මේසෙ ඉස්සරහ කවුරුහරි කෙනෙක් හිටගෙන ඉන්නව. මම ඔළුව උස්සල බලද්දී වැස්සට තෙත බරිතවුණ කොල්ලෙක් මං දිහා බකමූණෙක් වගේ බලන් ඉන්නව. ඒ විතරක්යැ - ගෝරිල්ලෙක් වගේ මූණ පුම්බල බුක් - බුක් ගෑවා. මට 'බකස්' ගාල හිනහ ගියා. එයා පුටුවක් ඇදල අරන් මං ඉස්සරහ වාඩි වුනා. වාඩිවෙලා කිව්ව "මම කැමතියි ඔයා එක්ක මිත‍්‍රත්වයක් හදා ගන්න.ඒ කියන්නෙ ඔයා මගේ මිතුරියක් වෙනව නම් මම කැමතියි. ඒකට ඉඩ දෙනව නම් මම ඔයාට පොරොන්දු වෙනව අපේ මිත‍්‍රත්වය පාවිච්චි කරල ඔයාගෙ ඇඟ උඩ නගින්න මම කවදාවත් උත්සාහ කරන්නෑ කියලා."

මට එදා පුදුම හිතුන මේ කොල්ල ගැන. ජීවිතේ ගැන මහා දාර්ශනික කථා කියන මිනිස්සු ඕන තරම් මට ඒ වෙනකොට හමුවෙලා තිබුනා. කොටින්ම මට උගන්වපු ගුරුවරු පවා මොකක්දෝ සමීප විය නොහැකි හතුරු කමක් හැමදාම අපි අතරෙ ඉතිරිකරගෙන හිටිය. දන ගහල වැඳපු වැඩිහිටියන්ගේ හිත්වලත් මොකක්දෝ ගුප්ත දෙයක් සැඟවිලා තියෙනව කියලා හය-හතර තේරෙන කාලෙ ඉදන්ම මට හිතිලා තියෙනවා. මම ජීවත් වුනේ බයෙන් සැකෙන්. වැඩිහිටි පිරිමි ඉස්සරහ මගේ දණහිස් වෙව්ලුව. කොටින්ම මට සේරම පිරිමි පෙණුනෙ මාව ගිලගන්න බලන් ඉන්න හිවල් රැළක් විදිහට. ඒත් එදා මේ කොල්ලගෙ ඇස් වල තිබුනු අවංකකම මම ටක්කෙටම තේරුම් ගත්තා. මට දැනුනා මගේ ක්ලෝන පිටපතක් මං ඉස්සරහ ඉඳගෙන ඉන්නව වගේ හැඟීමක්. පැනල මේ කොල්ලව බදාගෙන ඉඹින්න තරම් ආවේගයක් මට ආව. හී... හී..... මගේ ඇස් වලට කඳුළු පිරුණ. දැනගෙන ජීවත්වෙන්න ගත්තු දවසෙ ඉඳන් එදා තරම් මම සතුටට අඬල නෑ කවදාවත්ම.


පස්සෙ දවසක සැපටිල්ලා ගහ උඩදී සහන් මට මෙහෙම කිව්වා. "මං මගේ අන්තිම එක්ස්පරිමන්ට් එකත් කරා.... මට දැන් මං ගැන පූර්ණ විශ්වාසයක් තිබෙනවා. අනුත්තරා දැන් මගේ හැබෑම මිතුරියක්. සිදුහත් කුමාරයාටත් ස්ත‍්‍රීත්වය වටා ගොඩනගල තිබුණු මායාව බිඳදාන්නළඟන රැඟුම් බලන්නම වුනා. තුන්සිය හැටපස් දවසෙම බස්වල එක ගොඩේ තෙරපිලා මිරිකිලා යන එන මේ මිනිසුන්ට තාමත් බැරිවෙලා තියෙනව සැබෑ මිනිස්කම වෙත ළඟා වෙන පාර අවුරල තියෙන මායාව මොකක්ද කියල තේරුම් ගන්න."

මම ඒ වෙනකොට හිටියෙ සහන් කෙරෙහි ආකර්ශණය වෙමින්. මට වඩා මොන පැත්තෙන් බැලුවත් ඔහු දක්‍ෂයෙක්. කන්තෝරු කාමරවල සීතලට ගුලිවෙලා ඉන්න මිනිසුන් සමඟ බලන විට සහන් අඩුම තරමින් මෙරටෙහි ඇකඩමියාව තුළ ඉහළ තනතුරක ඉන්න ඕනෙ මිනිසෙක් ය යනුවෙන් මට සිතුණු වාර අනන්තය. එහෙත් අම්මයි, නංගිල දෙන්නෙකුයි ජීවත් කරවීමට ඔහුට අන්තිමේ පාරට බසින්න සිදු විය. එනමුත් කවදාවත් සහන් ඔහුගේ ඉරණම ගැන පශ්චාත්තාප නොවුනු බව මගේ විශ්වාසයයි.

"බෙදීම් හදාගත්තොත් තමයි බං මේ හැමදේකම අසම්පූර්ණත්වයක් අපට පෙනෙන්නෙ. මේ හැමදේකම මම නම් දකින්නෙ ශුන්‍යත්වයක් විතරයි." ඔහු කීවේය.

සැපටිල්ලා ගහට යටින් ඈතට දිවයන වෙල්යාය පුරා සැන්දෑ සූර්යාලෝකය පැතිරී තිබේ. වෙල්යාය කෙළවර අහස රක්ත වර්ණයෙන් බැබලේ. සහන්ගේ අම්මා ආලින්දයේ හාන්සි පුටුවට වී ඈත වෙල්යාය දෙස බලාගෙන සිටී. අනුත්තරා මගේ උරහිසට හේත්තු වූවාය. සහන් ගියාට පසු ඇතිවුනු හිස්කමේ ආගාධයට අපි දෙදෙනාම ඇද වැටුනෙමු. අනුත්තරාත්, මමත් අතිනත ගත්තේ අනුරාගයටත් වඩා විරාගය පෙරටු කොටගත් ආත්මීය හැඟීමකිනි. එක් කලෙක අපි තිදෙනාම මේ විපරිත ලෝකයේ හුදකලා වූවන් වී සිටියෙමු. තනි තනිව අප අත්විඳි දේවල් දියුණු තේරුම් ගැනීමක් දක්වා විකසිත කිරීමට අප අතර ඇතිවුන මිතුදම සමත් විය. එහෙත් සහන්ගේ නික්ම යාමෙන් පසු ඇතිවුන හිස්කම අපි පුරවා ගත්තේ අනුත්තරාත්, මමත් එකම ජීවි ඒකකයක් බවට පත්වීම හරහාය.

මම අද වන විට ඈ පිළිබඳ පූර්ණ විශ්වාසයකින් පසුවෙමි. ඇයත් එලෙසම මාව විශ්වාස කරනවා ඇත. දිනෙන් දින අප අතර මෝරා වැඩෙන අනුරාගයට ගොදුරු නොවී සිටීමට ද අපට නොහැක. අප දෙදෙන දිනෙක ගෙවල් දොරවල් හදනු ඇත. දරු මල්ලන් බිහි කරනු ඇත. ඒ සියල්ල සිදු වනු ඇත්තේ එකිනෙකා කෙරෙහි පූර්ණ විශ්වාසයක් තිබෙන නිසාය. ජීවිතයේ යථාර්ථය පිළිබඳ සවිඥ්ඥානක නිසා අපට අප දෙදෙනා හැර අන් තැනක්ද ලෝකයේ නැත. එහෙත් විශ්වාසය කඩවුණු, විනාශ වුනු තත්ත්වයකට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද කියා අප තාමත් සිතා නැත.

මට දැන් දැන් ඔහුගේ මුහුණ මැවී පෙනේ. ඔහුගේ මුහු‍ණේත් ඇස්වලත් තිබුණු අව්‍යාජත්වය අප දෙදෙනා තරම් මෙලොව කිසිවකු දැන නොසිටින්නට ඇත. මනුෂ්‍යත්වයේ අර්ථය අපි ඔහු තුළින් දුටුවෙමු. එහෙත් ඔහු දිනෙන් දින අප කෙරෙන් දුරස් විය. තව කලෙකදී සහන් යනු අපේ ජීවිත වල මතක මං පෙතක් පමණක් වනු ඇත. ඉඳහිට ලැබෙන විරාමයක බීර වීදුරුවක් තොලගාමින් ඒ මං පෙතේ මෙමා පියමන් කරනු ඇත. මට ඔහු මේ රක්තවර්ණ අහසේ පෙනේ. හිස බූ ගා කසාවතක් හැඳ නිවුණු දෑසින් ඔහු මා දෙස බලා සිටී. වළාකුළු ඔහුට පවන් සලයි. සුළඟට සෙලවෙන ගහකොළ වල නාදය ඔහු වෙනුවෙන් ගැයෙන මිහිරි ගීතයයි. හෝ...... ඕ..... ඕ..... "මම උගෙන් පිරිලා......." මම අනුත්තරා දෙස බලා කෑ ගැසුවෙමි.... "කොහොමටත් එයා තාම බුදුවෙලා නෑ...." අනුත්තරා කීවාය.

-අඳින ලද සුදු පැහැ ඉරි සටහන් (2016)
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Andina Lada Sudu Paha Iri Satahan, Sinhala Short Stories, Sanjeewa Munamalpe, Sinhala Ketikatha
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
සංජීව මූණමල්පෙගෙන් තවත් වියමන්
කතන්දර
අඳින ලද සුදු පැහැ ඉරි සටහන්
කතන්දර
ඔපරේෂන් එම්.සී. 37
කතන්දර
පිහි පාර
කතන්දර
මම
කතන්දර
සිහිනයත් අප සමග මිය ගියා නොවේද?
තවත් කතන්දර බූන්දි
බුම්මන්නා පවුල සහ ලේලිය
දොළොස්දාහක්
කල්ලඩි පාලම පාමුල
අලුත ගෙනා මනාලිය
නිල් මල් ගවුම
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
හරුකි මුරකාමි ලියයි.
මිනිසුන්ගේ ස්මරණයන්, ඔවුන් විසින් ජීවත් ව සිටීම පිණිස දවන ඉන්ධන බඳුය. ජීවිතය පවත්වාගැනීම පිණිස එකී ස්මරණයන් සැබැවින් ම වැදගත් ද යන්න අදාළ නොවේ. ඒ... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
කවි| ගර්ඩාය; රෝස මල් කොහිදැයි නොසොයන

37-Secs

(සහන් කසීර වික්‍රමසිංහ) රෝස පෙති, පෙතිම මිස
යළි කිසි දිනෙක මල් නොවෙන
මඟහැරුණු උයන්දොර
ගර්ඩාය
තවමත් රෝස මල් සුවඳ
එදා මෙන් හඳුනන... [More]
කතන්දර| බුම්මන්නා පවුල සහ ලේලිය

10-Mins

(මනූෂා ප‍්‍රභානි දිසානායක) අපි තෙලුත්, වතුරත් වෙලා; වැටකොලුත්, පතෝලත් වෙලා ඔහේ හිටියා. කිසිම රසවත් දෙයක් අපි අතර සිද්ධ වුණේ නෑ. ඇත්තටම නම් මේ... [More]
කවි| තාරකා,මඟ වැරදුණ අය.. අප, එදෙස බලා ප්‍රාර්ථනා කළ අය..

48-Secs

(දිනේෂ් සිල්වා) "දශක ගණනක් දිගු පථයක
මියගිය පෙම්වතෙකු හොයාගෙන
ආය ආයෙම එන පෙම්වතියකට,
'හැලීගේ ධූමකේතුව' යැ, නොගැළෙපෙන නමක් දුන්නෙන්
හැම සිසිර වියෝ කාලයක, එක් කුඩා කාල පදාසෙක
ඔරායන් පසුබිමෙන් වහින්නේ උල්කාය...... [More]
කවි| ඇගේ දරුවන් අමතන ඇගෙ හදවතේ බස් වහර !

28-Secs

(වින්ද්‍යා ආරියරත්න) කොට්ට පුළුං ගස් පෙළක
කිරි පැහැ පුළුං කැටි
සුළං රැළි මත නැළවෙයි

වැට මායිමක
වැටහිරියා අතු අඟිස්සක... [More]
අදහස්| සන්ධ්‍යා එක්නැලිගොඩට ඇමරිකාවේදී ගැරී වෙබ් මුණගැසුනාද?

4-Mins

(සරද සමරසිංහ) සන්ධ්‍යා එක්නැලිගොඩ මහත්මියට ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව මගින් උපහාර පදක්කමක් පිරිනැමූ බව පසුගිය දා මාධ්‍ය මගින් වාර්තා වුනා. ඇය ඇතුළු ලොව... [More]
කරන්ට්ස්| ඇයි කුමක්ද ඔය මඳ සිනහවේ තේරුම?

43-Secs

(විමල් කැටිපෙආරච්චි) ඉතින් කොහොමද සොහොයුර
හතළිස් හය වසරක නිරීක්ෂණ..
දෑස තව සිහින් කර ඈත දුර බලාගෙන හෙළන
ඇයි කුමක්ද ඔය මඳ සිනහවේ තේරුම ?

අද අප්‍රේල් පහ දෙදහස් දා හත... [More]
කවි| අපේ තාත්තා

10-Secs

(උපේක්ෂා ප්‍රේමතිලක) සල්පිලක සෙනඟ හිනස්සා
අපේ බඩගිනි පිස්සා
වෙස්මුහුණ ඇතුළේ
හිටපු අපෙ තාත්තා

කූරු හිසකේ -රැළි ගස්සා... [More]
වෙසෙස්| රේගනොමික්ස් සිට රනිල්නොමික්ස් නොහොත් සුපිරි ආර්ථික සමාජ ආශ්වාදයේ සිට අර්බුදය දක්වා

4-Mins

(සරද සමරසිංහ) අසුව දශකයේ ඇමරිකාවේ ජනාධිපතිව සිටි රොනල්ඩ් රේගන්ගේ ආර්ථික උපදේශකයා වූයේ ආචාර්ය ආතර් ලෆ්ටර් නැමැත්තෙක්. සුපිරි ධනවතුන්ට ආර්ථික සහන සලසා දීම... [More]
ඔත්තු| මහාචාර්ය ගම්ලත් සැමරුම - මාර්තු 29

22-Secs

ලාංකීය බුද්ධිමය සංස්කෘතිය තුළ ප්‍රබල භූමිකාවක් ඉටුකළ මාක්ස්වාදී බුද්ධිමතෙක් වන මහාචාර්ය සුචරිත ගම්ලත්ගේ සිව්වන වර්ෂ... [More]
රංග| ආදරයේ දයලෙක්තිකය- සුරූපිය හා මෘග

7-Mins

(කේ.ඩී. දර්ශන) සම්මානිත මහාචාර්ය සුනන්ද මහේන්ද්‍රයන්ගේ අභිනව නාට්‍ය නිර්මාණය, 'සුරූපිය හා මෘග' පසුගිය දිනෙක කැළණිය විශ්වවිද්‍යාලයීය රංග ශාලාවේදී රඟදැක්විණි. 'නිදහස් වෘත්තාන්ත රංගයක්'... [More]
කවි| පාස්

36-Secs

(පද්මිණි ශ්‍රියාලතා ) අවසර පත්‍රයක් නොමැතිව මහරෝහලේ දොරටුවෙන් ඇතුළු වීමට උත්සාහ කළ තරුණයෙක් හා බහින් බස් වූ ආරක්ෂක නිළධාරියාගේ කොලරයෙන් අල්ලා "අප්පච්චි උඹේද නැත්නම් මගේද?" යැයි ඔහු දැඩිව අසනු, මම අසා සිටියෙමි.

කටු සැමිටියෙන් තලන විට රුදුරු ඉර එළිය
මහ දවල් කදෝකිමි පිට පනිණ දෑස් අග
දූලි දුම් වලාවේ බොඳ වෙමින් මතුවෙමින්
පොළෝ ගැබ කැණ නිධන් සෙවූ අපෙ අප්පච්චි... [More]
පරිවර්තන| මට අවැසි ඔබ නිශ්චලව ඉන්න

40-Secs

(පබ්ලෝ නෙරූදා | මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්) මට අවැසි ඔබ නිශ්චලව ඉන්න
හරියට නො පවතින්නාක් මෙන් වෙන්න
ඈතම ඈත දුරකින් යන්තම් මාව ඇහෙන්න
මගේ හඬ ස්වර ස්පර්ශ නො කරන්න
හරියට ම කිව්වොත් ඔබේ ඇස් වෙනතක පියඹා යන්න
දෙතොල හාදුවකින් ගොළු කළා මෙන් ඉන්න... [More]
කතන්දර| දොළොස්දාහක්

5-Mins

(යශෝධා සම්මානි ප්‍රේමරත්න) "දැන් නම් මගෙ ඉවසීමේ රතුකට්ට පැනලා අභී." ආලියා දෙතොල නොපිට පෙරලමින් ස්කයිප තිරය දෙස බැලීය. ඇගේ බාහුවලට කිටිකිටියේ සිරවූ ටෙඩිවළසා... [More]
අදහස්| බොරළුගොඩ සිංහයාගේ පුත්තරයා

3-Mins

(ජනරඟ විජඉඳු දේවසුරේන්ද්‍ර) දිනේෂ් මන්ත්‍රීතුමා එදා ගෙදර ගියේ ගොඩක් හවස් වෙන්නය. පැය ගාණක් තිස්සේ දියත පාර්ක් එකේ එහා පැත්තේ ගහක් යටට වෙලා ෂේප්... [More]
කවි| නික්මීම

52-Secs

(බුද්ධික දිනේෂ් මානවසිංහ ) සුවිසාල කැදැල්ලක බිළිඳු විය පසුකරේ
රැකවරණ තිබුණි මට ඒ සොඳුරු මන්දිරේ
එය තැනුව මවුපියන් දෙදෙනාට පින් පිරේ
මමයි හිමිකරු උනේ එහි ඉදිරි කාමරේ

මගේ හා මිතුරන්ගෙ රජ දහන ඒ කුටිය... [More]
Cine| විපරීත යුගයක තරුණ සිනමාව

7-Mins

(චූලානන්ද සමරනායක) මොනවා අඩුපාඩුව තිබුණද කියමන් අතින් කිසිදා හිඟයක් නොමැති අප රටෙහි 'යකඩ මල්ලට ගුල්ලො ගැහුවා නං පන් මල්ල නොබලම වීසි කරපිය'... [More]
වෙසෙස්| ලස්සන ගැහැණු ළමයින්ටයි ඉදුණු තක්කාලිවලටයි ඇස් වහ වදිනවා වැඩියිලු!

3-Mins

(දුලංජලී මුතුවාඩිගේ) 'ඉදුණු තක්කාලිවලටයි ලස්සන ගැහැණු ළමයින්ටයි ඇස්වහ වදිනවා වැඩියි. ඇස්වහ නිසා ඉදුණු තක්කාලි පුපුරනවා. ලස්සන ගැහැණු ළමයි බලාගෙන ඉන්දැද්දිම කැත වෙනවා.'... [More]
කවි| මල් පෙති තරම් සියුමැලි තුරුපත්ය

19-Secs

(මහේෂි බී. වීරකෝන්) ඉඳුදුන්නෙ හුය ලිහුණු ඉසිඹුවක
සියක් පැහැ පිනිවලට අත් විසුල
පතන් බිම් පුරා පිපි මල් පමණක්ද...,

මල් පෙති තරම් සියුමැලි
ඒ තරමටම සියුම් පැහැ ඇති... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook